Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015 21:28

Οι 10 ταινίες του αραβικού κόσμου που αξίζει να δείτε το 2015

Γράφτηκε από την
Οι 10 ταινίες του αραβικού κόσμου που αξίζει να δείτε το 2015

Τα τελευταία χρόνια τα Φεστιβάλ Κινηματογράφου σε βορειοδυτική Αφρική (Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία) και Μέση Ανατολή έχουν αναπάντεχη επιτυχία (π.χ. «Carthage Festival», «Festival of Algiers» και «Marrakech Festival»)

 Ολοένα και περισσότερες κινηματογραφικές παραγωγές εμφανίζονται στην κινηματογραφική βιομηχανία του αραβικού κόσμου, προκαλώντας το αυξημένο ενδιαφέρον των Μέσων, αλλά και του κοινού παγκοσμίως.

Θα περίμενε κανείς ότι οι επαναστάσεις, η αργή μετάβαση στη δημοκρατία, καθώς και οι επίμονες δικτατορίες στις αραβικές χώρες θα είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα, αλλά το 2014 ήταν πράγματι μία χρονιά πλούσια σε ταινίες.

Η Huffpost Tunisia το αποδεικνύει και στην πράξη, προσκαλώντας μας να δούμε αυτές τις 10 αραβικές ταινίες.

1. A World Not Ours, Λίβανο

Εν συντομία: Μία συγκινητική, ευαίσθητη και βίαιη ταινία. Η κάμερα βρίσκεται πάντα σε κίνηση, κάτι το οποίο δίνει στον θεατή την αίσθηση της αυθεντικότητας. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Αυτή η ταινία είναι ένα προσωπικό και χιουμοριστικό πορτραίτο τριών γενεών εξορίας σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στο Ain al-Hilweh, βόρεια του Λιβάνου. Βασισμένη σε ένα πλούτο προσωπικών ηχογραφήσεων, οικογενειακών αρχείων και ιστορικού οπτικού υλικού, η ταινία είναι μία διαφωτιστική μελέτη στο τι σημαίνει να ανήκεις κάπου, στη φιλία και την οικογένεια, μέσα από τις ζωές εκείνων για τους οποίους η στέρηση είναι κάτι φυσιολογικό και η νοσταλγία που νιώθουν διαπερνά την καθημερινή ζωή τους.

2. Fièvres (Fevers), Μαρόκο

 

Εν συντομία: Είναι απερίγραπτο το συναίσθημα που διαπερνά όλη την ταινία, τα γραφικά και η κινηματογραφία της οποίας είναι εξαιρετικά. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Ο 13χρονος Μπέντζαμιν είναι αποφασισμένος να πάει να ζήσει με τον πατέρα του, αν και δεν το έχει γνωρίσει ποτέ. Θέλει να μεγαλώσει και μάλιστα γρήγορα. Ο Καρίμ, ο πατέρας του, ζει ακόμα με τους γονείς του και πάει όπου τον πάει η ζωή. Νιώθει απροετοίμαστος για να συναντήσει αυτόν τον αυθάδη και παρορμητικό έφηβο που θα φέρει τα πάνω-κάτω με βίαιο τρόπο.

3. War Reporter, Τυνησία

 

 Εν συντομία: Δεν υπάρχει αφήγηση, ούτε και ιδιαίτερη μουσική. Το μοντάζ είναι απλό, αφού οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Αυτό το ντοκιμαντέρ για τους πολεμικούς ρεπόρτερ δείχνει με αιχμηρό και ρεαλιστικό τρόπο τις ζωές των γυναικών και των αντρών των οποίων η δουλειά είναι να αναμεταδίδουν τα σύγχρονα γεγονότα.

 4. L’eau argentée (Silver Water), Συρία

 

 Εν συντομία: Μία ηλιαχτίδα ελπίδας ότι ένας άνθρωπος που έχει λυγίσει μπορεί να ξαναγεννηθεί και να σταθεί στα πόδια του και πάλι. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Μία ταινία που δείχνει την πραγματικότητα της Συρίας των χιλίων προσώπων, αποκαλύπτοντας την αλήθεια – άνθρωποι που τραβάνε βίντεο και τα ανεβάζουν στο Youtube πεθαίνουν κάθε μέρα σε αυτή τη χώρα.

 5. Girafada, Παλαιστίνη

 

 Εν συντομία: Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, η ταινία δείχνει τον τρόμο που ζουν τα παιδιά της Παλαιστίνης στο Ισραήλ. Είναι ένα φιλμ που διακρίνεται από αυθεντικότητα, με εξαίρεση ορισμένα μονότονα κομμάτια. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Ο Γιασίν είναι ένας κτηνίατρος στον μοναδικό ζωολογικό κήπο που έχει απομείνει στην Παλαιστίνη. Ο 10χρονος γιος του, Ζιάντ , έχει έναν στενό δεσμό με δύο καμηλοπαρδάλεις. Μία νύχτα, μετά από μία αεροπορική επιδρομή, η αρσενική καμηλοπάρδαλη πεθαίνει. Η θηλυκή δεν μπορεί να επιβιώσει μόνη της. Ο Γιασίν πρέπει οπωσδήποτε να βρει έναν ένα νέο σύντροφο για το ζώο, αλλά ο μοναδικός ζωολογικός κήπος που μπορεί να τον βοηθήσει είναι στο Τελ-Αβίβ.

 6. Le veau d’or (The Golden Calf), Μαρόκο

 

Εν συντομία: Αυτή η ταινία δρόμου, γυρισμένη σε φιλμ 35 χιλιοστών, είναι μία γραφική κωμωδία γεμάτη πολύχρωμες μεταφορές. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Το 1999 ο Σάμι, ένας 17χρονος Γάλλο-μαροκινός, έχει σταλεί από τον πατέρα του στον ξάδερφό του Αζαλάντε στο Μαρόκο για να την τιμωρήσει για τις κακές πράξεις του. Ο Σάμι έχει μόνο μία ευχή: να γυρίσει στη Γαλλία πριν τα 18α γενέθλιά του και να σμίξει ξανά με την Melanie, την αρραβωνιαστικιά του. Αποφασίζει να κλέψει ένα βόδι από τον βασιλιά του Μαρόκου Hassan II, εμπλέκοντας τον ξάδερφό του σε μία σειρά από περιπέτειες στους μαροκινούς δρόμους, ενώ τους ακολουθούν δύο γεμάτοι ζήλο αστυνομικοί.

7. L'armée du salut (Salvation Army), Morocco

 

 Εν συντομία: Ο μυθιστοριογράφος Αμπντελά Τάια παρουσιάζει το πορτραίτο ενός νεαρού μαροκινού αγοριού που είναι κρυφά ομοφυλόφιλος. Μία ειλικρινής και υποσχόμενη ταινία.Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Σε μία διάσημη γειτονία της Καζαμπλάνκα, ο Αμπντελά, ένας ομοφυλόφιλος έφηβος, προσπαθεί να βρει τον εαυτό του μέσα σε μία μεγάλη οικογένεια, διχασμένος ανάμεσα στην αυταρχική μητέρα του και έναν μεγαλύτερο αδερφό που αγαπά με πάθος.

 8. L'Oranais (The Man From Oran), Αλγερία

 

 Εν συντομία: Ο Λυές Μπεν Σαλέμ πετυχαίνει τη δημιουργία μιας συναρπαστικής ταινίας που μας εκπλήσσει ευχάριστα με την ωμή και αληθινή ματιά της στην πολιτική. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ευφορίας μετά την ανεξαρτησία, δύο φίλοι, ο Τζαφάρ και ο Χαμίντ, ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον στην ελεύθερη Αλγερία, μέχρι τη μέρα που η προδοσία τους χωρίζει.

 9. La Preuve (The Proof), Αλγερία

 

 Εν συντομία: Μία βαθιά προσωπική και ευαίσθητη ταινία που δείχνει πώς ο καθένας από εμάς μπορεί να γίνει ο χειρότερός εφιάλτης του εαυτού του. Παρά τον αργό ρυθμό της, τα αισθήματα που πραγματεύεται πραγματικά επηρεάζουν τον θεατή. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Ο Άλι, ένας ταξιτζής στην Αλγερία, είναι παντρεμένος εδώ και δύο χρόνια με την Χούρια, μία χήρα με δύο κορίτσια. Το ζευγάρι δεν μπορεί να κάνει παιδιά και μετά από αίτημα της Χούρια, ο Άλι εξετάζει την γονιμότητά του. Εάν είναι στείρος, θα το παραδεχθεί στη γυναίκα του, η οποία ίσως να μην τον θέλει για άντρα της, και στον πατέρα του, ο οποίος περιμένει έναν διάδοχο από αυτόν;

 10. Le Challat de Tunis (The Challat of Tunis), Τυνησία

 

 Εν συντομία: Μία κριτική απεικόνιση της μισογυνιστικής κοινωνίας στην Τυνησία. Περισσότερα πράγματα για την ταινία: Το 2002, ένα άντρας επάνω σε μία μηχανή και με μία λεπίδα στο χέρι, τριγυρίζει στους δρόμους χαράζοντας οπίσθια γυναικών. Τον αποκαλούν «The Challat» ή αλλιώς «Η Λεπίδα».

Πηγή: huffingtonpost.gr

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ


NEWSLETTER