Ο Αλ. Χαρίτσης με την ερώτησή του αναδεικνύει τις σοβαρές ευθύνες της κυβέρνησης για το πολεοδομικό αλαλούμ και την έκθεση των δημόσιων λειτουργών σε πιέσεις και εκφοβισμό.
Όπως επισημαίνει, το απειλητικό μήνυμα που δέχθηκε η διευθύντρια της ΥΔΟΜ στις 16 Οκτωβρίου, με το οποίο άγνωστος αποστολέας της δίνει προθεσμία μέχρι το τέλος τουμήνα να αλλάξει τον τρόπο χειρισμού υποθέσεων δόμησης στη Δυτική Μάνη, απειλώντας την ίδια τη ζωή της, “συνιστά μια εξαιρετικά σοβαρή απόπειρα εκφοβισμού δημόσιας λειτουργού, που απαιτεί την άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών και τη διασφάλιση της προστασίας της”.
Εκτιμά, ωστόσο, ότι το περιστατικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκομμένο από το ευρύτερο θεσμικό και διοικητικό πλαίσιο εντός του οποίου λειτουργούν αυτή τη στιγμή οι πολεοδομικές υπηρεσίες της χώρας. Ο Αλ. Χαρίτσης σημειώνει πως “αντί η κεντρική διοίκηση να αναλαμβάνει την ευθύνη για την επίλυση των εκκρεμοτήτων και την ενιαία εφαρμογή της πολεοδομικής νομοθεσίας, το βάρος της ερμηνείας και της λήψης κρίσιμων αποφάσεων μετακυλίεται στην πράξη στις υπηρεσίες και στους υπαλλήλους τους”.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ΥΔΟΜ Καλαμάτας, η οποία είχε επανειλημμένα απευθυνθεί στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ζητώντας σαφείς οδηγίες για την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος δόμησης στους “στάσιμους οικισμούς” της Δυτικής Μάνης, μετά τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η υπηρεσία είχε αναδείξει συγκεκριμένα ζητήματα σχετικά με την οικοδομησιμότητα, επισημαίνοντας τον κίνδυνο διαφορετικών διοικητικών πρακτικών, ανασφάλειας δικαίου και άνισης μεταχείρισης.
“Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αφήνει κρίσιμες πολεοδομικές εκκρεμότητες άλυτες, μεταφέροντας την ευθύνη της αντιμετώπισής τους στους υπαλλήλους των ΥΔΟΜ, και ταυτόχρονα να παραμένει αδρανής απέναντι στους κινδύνους που δημιουργεί αυτή η κατάσταση”, υπογραμμίζει ο κ. Χαρίτσης.
Παράλληλα, θέτει το ευρύτερο ζήτημα του αναπτυξιακού μοντέλου που προωθεί η κυβέρνηση, τονίζοντας ότι η πολεοδομική ανασφάλεια και η απουσία χωρικού σχεδιασμού δεν αποτελούν αναπτυξιακή πολιτική, αλλά υπονομεύουν την προστασία του περιβάλλοντος και το μέλλον των τοπικών κοινωνιών.
Παρατηρεί ότι “η κυβέρνηση επιλέγει μια ανάπτυξη που αντιμετωπίζει τον χώρο ως πεδίο ανεξέλεγκτης οικοδομικής εκμετάλλευσης, που αγνοεί επικίνδυνα την κλιματική κρίση, την προστασία του φυσικού τοπίου, την ιστορική και πολιτιστική φυσιογνωμία κάθε περιοχής και τις πραγματικές αντοχές των υποδομών της”. Και αντιπαραθέτει την ανάγκη για μια βιώσιμη ανάπτυξη με σχέδιο, σαφείς κανόνες, προστασία των φυσικών πόρων και πραγματικές προοπτικές για τις τοπικές κοινωνίες.
Με την κοινοβουλευτική του παρέμβαση, ο Αλ. Χαρίτσης ζητεί συγκεκριμένες απαντήσεις από την κυβέρνηση για τις ενέργειες διερεύνησης του απειλητικού μηνύματος και τα μέτρα προστασίας της διευθύντριας της ΥΔΟΜ Καλαμάτας αλλά και τη στάση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας απέναντι στα επανειλημμένα έγγραφα ερωτήματα της ΥΔΟΜ Καλαμάτας και την ανάγκη έκδοσης σαφών και ενιαίων οδηγιών για το καθεστώς δόμησης στους στάσιμους οικισμούς.
Ζητεί, επίσης, απαντήσεις ως προς το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του κανονιστικού πλαισίου για την αναγνώριση των κοινόχρηστων οδών και την αντιμετώπιση των εκκρεμοτήτων στην εκτός σχεδίου δόμηση, τα μέτρα θεσμικής και υπηρεσιακής προστασίας των υπαλλήλων των ΥΔΟΜ απέναντι σε πιέσεις, πρωτοφανείς απειλές και απόπειρες επηρεασμού των αποφάσεών τους.
Τέλος, ο Αλ. Χαρίτσης τονίζει την επιτακτική ανάγκη για ανάληψη ευθύνης από την κυβέρνηση, ώστε οι νομοθετικές και κανονιστικές εκκρεμότητες να μη μετακυλίονται στους υπαλλήλους των πολεοδομικών υπηρεσιών.
“Η απουσία χωρικού σχεδιασμού και η διαρκής παράταση της πολεοδομικής εκκρεμότητας προφανώς δεν είναι αναπτυξιακή πολιτική”, καταλήγει, καλώντας την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να διασφαλίσει μια ανάπτυξη με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, αντί της αποσπασματικής εκμετάλλευσης της γης.
