Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ τον αγαπημένο φίλο,  σύντροφο ,συνάδελφο και  συμπατριώτη ,τον αγωνιστή του Αντιδικτατορικού Αγώνα  και της της Αριστεράς, τον αγωνιστή του κινήματος των εκπαιδευτικών ,το γελαστό παιδί, το Δημήτρη το Κωσταράκο.

Ο Δημήτρης γεννήθηκε στην Καλαμάτα στην ηρωική αριστερή συνοικία στη  Φυτειά και αφιέρωσε όλη του την ζωή στον αγώνα  για τις ιδέες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Στέλεχος του Ρήγα Φεραίου και του ΚΚΕ Εσωτερικού,και στη συνέχεια στον ΣΥΝασπισμό και το ΣΥΡΙΖΑ. Βασανίστηκε σκληρά στη δικτατορία στο ΕΑΤ - ΕΣΑ αλλά στάθηκε βράχος με πίστη  και αξιοπρέπεια απέναντι στους βασανιστές του όπως και ο μεγάλος αδερφός του ο  Κώστας. Ο Δημήτρης αγωνίστηκε μετά τη μεταπολίτευση για τα συνδικαλιστικά και δημοκρατικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών πρώτα μέσα από τις γραμμές της ΟΙΕΛΕ και στη συνέχεια της ΟΛΜΕ  .Μπροστάρης σε όλους τους μεγάλους και μικρούς αγώνες των εκπαιδευτικών. Έτρεχε όχι μόνο για τα μεγάλα θέματα της Παιδείας και των εκπαιδευτικών αλλά και για κάθε μικρό πρόβλημα κάθε,συναδέλφου, μαζί με το Γρηγόρη Καλομοίρη, το Τριαντάφυλλο Μηταφίδη και στη συνέχεια και το Θέμη Κοτσυφάκη.

Ο Δημήτρης προσέφερε πολλά στην Δημόσια Παιδεία, σε όλη την εκπαίδευση Δημόσια και Ιδιωτική και σε όλους εμάς τους εκπαιδευτικούς. Νοιαζόταν για την Αριστερά και το κίνημα και ήθελε να συζητάμε και όταν πια δεν μπορούσε να, βγει από το σπίτι λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας του.. Για όλους ο Δημήτρης είχε μόνο ένα καλό λόγο να πει  Αφήνει πίσω του μνήμες, αγώνες και μια πολύτιμη παρακαταθήκη. Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε φίλε, σύντροφε, συνάδελφε και συμπατριώτη Δημήτρη. Θα σε θυμάμαι πάντα με αγάπη και σεβασμό. Οι αγώνες και οι ιδέες σου αποτελούν παρακαταθήκη ήθους και αγώνα . Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια σε όλους τους δικούς σου ανθρώπους.