Η πιο πάνω φράση αποδίδεται στον Αλεξανδρινό ποιητή και επιγραμματοποιό Καλλίμαχο, σημαίνει δε αυτολεξεί: «το ογκώδες βιβλίο είναι μεγάλο κακό» και ελέγχθη για όσους συνέθεταν μεγάλα επικά ποιήματα προσπαθώντας ανεπιτυχώς να μιμηθούν τον Όμηρο.
Στην περίπτωση του βιβλίου «ΙΘΑΚΗ» του Αλέξη Τσίπρα το μικρότερο από τα «εγκλήματα» που έχει καταλογιστεί στον συγγραφέα του είναι ο όγκος του (759 σελίδες) ή η τιμή του (25-28 ευρώ) και μάλιστα από αυτούς που ευθύνονται για την αισχροκέρδεια με την καρτελοποίηση της αγοράς και την απολύτως ανεξέλεγκτη δράση ολιγοπωλίων και μονοπωλίων, ακόμα και στο χαρτί που οδήγησε στην αύξηση της τιμής του (μόνο τα 2 τελευταία χρόνια) κατά 180%.
Το πολιτικό περιβάλλον την δεκαετία 2015 - 2025 ήταν απολύτως εχθρικό για τον Αλέξη Τσίπρα.
Αφενός η συστημική προπαγάνδα με το σύνολο των Μέσων, με την «ομάδα αλήθειας», με χιλιάδες αργυρώνητων δημοσιολογούντων του πληκτρολογίου και του μικροφώνου και αφετέρου οι πρώην «σύντροφοι» και «συναγωνιστές» που επένδυαν την πολιτική τους επιβίωση διαγκωνιζόμενοι ποιος “πρώτος τον λίθο (και την χυδαία λάσπη) βαλέτω” κατέστησαν τον Αλέξη Τσίπρα το πιο δαιμονοποιημένο πρόσωπο της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας.
Το όνομα του συνόδευαν τερατώδη ψέματα, ισοδύναμα πολιτικών εγκλημάτων που έφταναν μέχρι την προδοσία και την εθνική μειοδοσία, και που είχαν καταχωρηθεί ως θέσφατα στην αντίληψη και στην συνείδηση των πολλών.
Απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση, η επαναφορά του εμβληματικού πολιτικού αρχηγού (που έχει λάβει χαρακτηριστικά μεσσιανισμού και λύτρωσης) και η προσπάθεια της αφύπνισης -με την κινηματική εγρήγορση- της βαλλόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας πέρναγε αναγκαστικά μέσα από την «ΙΘΑΚΗ» του.
Ο οποίος Τσίπρας - «δαίμων και απόλυτο κακό» κλήθηκε για δεύτερη φορά (ασυγκρίτως δυσκολότερη ετούτη) να πιάσει τα καυτά κάρβουνα όλης της αντιπολίτευσης, αφού ουδείς άλλος αναλάμβανε ούτε το μικρό μερίδιο που του αναλογούσε επιτρέποντας στον άρδην καταρρέοντα Μητσοτάκη να αισθάνεται πανίσχυρος και άτρωτος επικεφαλής ολιγάρχης, μιας ασθμαίνουσας και κατ’ επίφαση δημοκρατίας.
Το αναγκαίο εγχείρημα της συγγραφής του βιβλίου ήταν σχεδόν καταδικασμένο να προσφέρει ελάχιστα και πενιχρά αποτελέσματα στην προσπάθεια αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας, διότι:
- Τα γεγονότα είναι ακόμα νωπά και η αναγκαία χρονική απόσταση για την πλήρη καταγραφή των συνεπειών από τις πολιτικές αποφάσεις της περιόδου 2015-2019 δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.
- Το βιβλίο θα διαβαστεί από κάποιες δεκάδες χιλιάδες, η προπαγάνδα όμως για την αποδόμηση, την διάψευση και την παρουσίαση των «ψεμάτων» θα φτάσει σε πολλά εκατομμύρια πολιτών.
- Στην πολιτική -όπως στην οικονομία- δεν αρκεί να αποδείξεις ότι η απόφαση σου είναι επικερδής για τον τόπο και την κοινωνία, αλλά και ότι η αξία της καλύτερης εναλλακτικής που θυσίασες θα ήταν λιγότερο επωφελής, το λεγόμενο Κόστος Ευκαιρίας, που παρουσιάζει πολύ μεγάλη δυσκολία για να πείσεις ότι έκανες την επωφελέστερη επιλογή.
- Τέλος, παρά την προσκόμιση εγγράφων και ντοκουμέντων για την τεκμηρίωση της ιστορικής αλήθειας, κανένα βιβλίο δεν λογίζεται ως αντικειμενικό, ενώ αντικειμενικότητα λογίζεται (ορθώς) η υποκειμενικότητα με ήθος, μόνο που το ήθος στην εποχή μας είναι διασταλτικά προσλαμβανόμενο.
Όμως, ώ του θαύματος και οποία έκπληξη, το όλο σύστημα (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες), έσπευσαν πανικόβλητοι να χυδαιολογήσουν και να επιτεθούν βάναυσα (πριν ακόμα κυκλοφορήσει το βιβλίο) κατορθώνοντας το ακατόρθωτο:
Να παρουσιαστούν όπως είναι: φτηνοί και χυδαίοι πολιτικοί απατεώνες.
Να αποδομήσουν την προπαγάνδα τους: επειδή καμία «ενημέρωση» δεν μετατρέπει την Γκαιμπελισμό σε πραγματικότητα και την αλήθεια σε «Κόλαση» του Δάντη, επιβεβαιώνοντας πλήρως τον Ζίγκμουντ Φρόιντ:
“Τι πρόοδος! Τον Μεσαίωνα θα με καίγανε στην πυρά. Τώρα, καίνε τα βιβλία μου”.
Θαυμάστε ένα ελάχιστο μέρος από το επίπεδο της αντιπαράθεσης με την «ΙΘΑΚΗ»:
- Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι δεν θα διαβάσει το βιβλίο, ότι έχει σκληρή πολιτική άποψη για όσα περιγράφονται στο βιβλίο (χωρίς να το διαβάσει) και ότι θα αφήσει την αποδόμηση του σε άλλους (π.χ. Κώστας Βαξεβάνης).
- Ο Παύλος Μαρινάκης ανακάλυψε στην σελίδα 212 την εγκληματική αναφορά στην «Ρίγα της Εσθονίας».
- Το ΠΑΣΟΚ διαρρηγνύει τα ιμάτια του ότι ποτέ ο Τσίπρας δεν τηλεφώνησε στην μακαρίτισσα Φώφη Γεννηματά και επικαλείται μάρτυρες που ήταν παρόντες, μπροστά …στο τηλεφώνημα.
- Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δηλώνει: “Χαίρομαι που ένας προδότης καταγράφει ότι τον δυσκόλεψα στην προδοσία” επειδή ο Τσίπρας αναφέρει ότι μετάνιωσε που ανέθεσε στην Ζωή την προεδρία της Βουλής.
- Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ως αναστάς Λάζαρος, βγαίνει από τον πολιτικό του τάφο όταν κάποιο ακροδεξιό Μέσο του προσφέρει χώρο να βρίσει τον Τσίπρα και με την έκδοση της «ΙΘΑΚΗΣ» επανεμφανίστηκε.
- Ο Κώστας Βαξεβάνης διδάσκει από καθ’ έδρας το μάθημα της ηθικής: “Τα πολιτικά αδιέξοδα δεν μπορεί να ακυρώνουν την ηθική”.
- Ο Αντώνης Κανάκης -που επίσης δεν θα διαβάσει το βιβλίο- κάνει σφυγμομέτρηση στην «ΑΡΒΥΛΑ» πόσοι θα το διαβάσουν και απορεί που καταμετρήθηκαν 25%.
Καινή Διαθήκη: “Άρα γε γινώσκεις ά αναγινώσκεις;”
Στο κάτω κάτω της γραφής
“Τα βιβλία είναι τόσο χρήσιμα σε έναν ανόητο όσο ένας καθρέφτης σε έναν τυφλό”.
Τσανάκυα, Ινδός σοφός & πολιτικός
