Πρόταση της Κωνσταντίνας Δρακουλάκου
«Μαργαρίτα» στο Θέατρο Αλκμήνη
Ο Γιώργος Παπαπαύλου στην πρώτη του σκηνοθεσία αναμετριέται με το εμβληματικό έργο του Ρομπέρτο Ατάιντε «Δεσποινίς Μαργαρίτα» σε μια τολμηρή και σύγχρονη σκηνική εκδοχή. Στη σκηνική αυτή εκδοχή ο μονόλογος διασπάται και ανασυντίθεται μέσα από επτά ερμηνευτές/τριες οι οποίοι/ες συνυπάρχουν επί σκηνής, συγκροτώντας ένα συλλογικό σώμα που ενσαρκώνει τόσο τη δασκάλα -άλλοτε ως αυθεντία, άλλοτε ως θύμα, άλλοτε ως φορέα βίας και άλλοτε ως αγωνιώδη ύπαρξη που παλεύει να επιβάλει νόημα στον κόσμο-όσο και τους μαθητές της, αποκαλύπτοντας τη λεπτή γραμμή που χωρίζει αυτόν που διδάσκει από εκείνον που διαμορφώνεται. Η πολυφωνία αυτή αναδεικνύει τη βαθύτερη δομή του έργου: την εξουσία ως κάτι που δεν ανήκει σε ένα πρόσωπο, αλλά διαχέεται, αναπαράγεται και εγκαθίσταται. Είναι ένα φαινόμενο. Μια πολλαπλότητα. Το έργο του Ατάιντε, γραμμένο σε μια περίοδο έντονων πολιτικών αναταραχών, παραμένει ανατριχιαστικά επίκαιρο. Η σχολική αίθουσα μετατρέπεται σε μικρογραφία κοινωνίας, όπου η γνώση, η ηθική, η πειθαρχία και η βία συνυφαίνονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας.
ΥΠΟΘΕΣΗ
Η Δεσποινίς Μαργαρίτα, δασκάλα δημοτικού, βρίσκεται μέσα στην τάξη της παραδίδοντας ένα μάθημα που εξελίσσεται σε εκτενή μονόλογο. Κατά τη διάρκειά του, αναφέρεται στη σημασία της γνώσης, στη λειτουργία της κοινωνίας, στους κανόνες συμπεριφοράς και στη θέση του ατόμου μέσα σε ένα οργανωμένο σύστημα. Σταδιακά, ο λόγος της αποκαλύπτει μια βαθιά ανάγκη για έλεγχο. Παρότι πολλές από τις θέσεις που διατυπώνει αναγνωρίζονται ως ορθές ή κοινώς αποδεκτές, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται από την ίδια χαρακτηρίζεται από αυστηρότητα, αυταρχικότητα, επιβολή και μηδενική δυνατότητα διαλόγου. Η γνώση παρουσιάζεται ως απόλυτη αλήθεια και η αμφισβήτηση ως απειλή. Μέσα από παραδείγματα, αφηγήσεις και επιβολή κανόνων, η Μαργαρίτα οικοδομεί έναν κόσμο όπου η απόλυτη εξουσία νομιμοποιείται ως αναγκαία συνθήκη για την «τάξη». Καθώς το μάθημα κορυφώνεται, η μορφή της γίνεται όλο και πιο αντιφατική: αυστηρή και εύθραυστη, αυταρχική και απελπισμένη. Παίζουν: Φρύνη Αγραφιώτη Σπανούδη, Αγγερού Κουλουλία, Νίκη Κουτελιέρη, Δήμητρα Λυγήρου, Λουκία Μεϊδάνη, Θάνος Ρούμπος, Βασίλης Τσιάκας. Προπώληση: ticketservices.gr.
Από 20 Απριλίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 9.15 μ.μ. για 12 παραστάσεις.
«Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» στο θέατρο Μπέλλος
Τρία θεμελιώδη ερωτήματα και πέντε θεματικές–κλειδιά συνθέτουν το δραματουργικό πλαίσιο της νέας παραγωγής της ομάδας «The Young Quill», στο Θέατρο Μπέλλος. Τι είναι αυτό που τελικά μας κινεί; Τι μας καθορίζει; Τι κάνει τον κόσμο να συνεχίζει να γυρίζει; Σεξ-Βία-Εξουσία-Πίστη-Αγάπη.
Μέσα από τις έννοιες του σεξ, της βίας, της εξουσίας, της πίστης και της αγάπης, η παράσταση «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» ξετυλίγει ένα πολυφωνικό μωσαϊκό σύγχρονων ιστοριών. Δύο συγγραφείς, μια σκηνοθέτις και έξι ηθοποιοί επιδίδονται σε μια μακρά διαδικασία έρευνας και συλλογικής δημιουργίας μέσα από αυτοσχεδιασμούς και βιωματικό υλικό. Το αποτέλεσμα είναι μια ζωντανή, άμεση δραματουργία, που πατά πάνω στο σήμερα και συνομιλεί με τον θεατή σε προσωπικό επίπεδο.
Οι ιστορίες που παρουσιάζονται είναι καθρέφτες της καθημερινότητας μας. Πράγματα που έχουμε ακούσει, ζήσει, ελπίσει η σιωπηλά φοβηθεί. Μικρές και μεγάλες συμπτώσεις υφαίνουν το νήμα που συνδέει τις επιμέρους θεματικές δημιουργώντας μια πολύπτυχη παράσταση με χαρακτήρες που παλεύουν να ακουστούν να αγαπηθούν να αντέξουν και να πιστέψουν επιτέλους σε κάτι.
«Τι είναι αυτό που τελικά μας καθορίζει σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο;» είναι το ερώτημα που επανέρχεται ξανά και ξανά, υπονομεύοντας ρομαντικές ιδέες για την ελευθερία του ατόμου και φωτίζοντας τις αθέατες δυνάμεις των οικογενειακών, κοινωνικών και πολιτικών πλεγμάτων μέσα στα οποία υπάρχουμε.
Παίζουν: Αλέξανδρος Βάρθης, Νίκος Γιαλελής, Τάσος Λέκκας, Αλεξάνδρα Μαρτίνη, Φάνης Μιλλεούνης, Ελίζα Σκολίδη. Προπώληση: more.com.
Από τις 17 Απριλίου μέχρι τις 10 Μαΐου, Κάθε Παρασκευή στις 8.30 μ.μ., κάθε Σάββατο στις 9 μ.μ. και κάθε Κυριακή στις 6 μ.μ.
«Σιρόκος» από την ομάδα 4FRONTAL σε σκηνοθεσία Σταύρου Γιαννουλάδη
Στο σαλόνι ενός υπόγειου διαμερίσματος της Αθήνας, ο Μπάμπης, ο Γιώργος και η Μυρτώ κάθονται, συζητούν, καπνίζουν, πίνουν μπύρες, παίζουν τάβλι, βλέπουν μπάλα και περιμένουν την άφιξη του Σύρου πρόσφυγα που πρόκειται να φιλοξενήσουν. Η άφιξη του ξένου θα λειτουργήσει ως ένα δυνατός άνεμος, που θα ταρακουνήσει για πάντα την πραγματικότητά τους. Θα ανασύρει όλα τα κοινωνικά στερεότυπα, την ξενοφοβία, τις σεξιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις των ηρώων, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί και παγιωθεί στα πλαίσιο ενός δυτικού κόσμου που φαινομενικά αναπτύσσεται και ενός άλλου γειτονικού κόσμου που παλεύει για την επιβίωσή του.
Το νεοελληνικό έργο, με τίτλο «Σιρόκος», εμπνευσμένο από το θεατρικό έργο της Λένας Κιτσοπούλου «Αουστρας ή Η Αγριάδα», θίγει το μείζον πολιτικό και κοινωνικό θέμα της αθρόας άφιξης προσφύγων και μεταναστών, στη χώρα μας. Ενα φλέγον και υπαρκτό ζήτημα που ο δυτικός κόσμος αρνείται πεισματικά να το αντιμετωπίσει με ανθρωπιστικούς όρους, αφήνοντας χιλιάδες ανθρώπους καθηλωμένους και εγκλωβισμένους, κάτω από αμφίβολες συνθήκες, στην χώρα υποδοχής.
Παίζουν: Δημήτρης Καστανιάς, Γιάννης Λατουσάκης, Νεφέλη Μαϊστράλη, Σπύρος Μαραγκουδάκης. Προπώληση: more.com.
Από τις 18 Απριλίου στο θέατρο Μπέλλος, κάθε Σάββατο στις 6 μ.μ. και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9 μ.μ.
«Πολίτες β' κατηγορίας» στο θέατρο Τζένη Καρέζη
Σχεδόν μισό αιώνα μετά το πρώτο του ανέβασμα στην Ελλάδα, το εμβληματικό έργο του Brian Friel «πολίτες β κατηγορίας», επιστρέφει στο ίδιο θέατρο για να μας θυμίσει ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται και ότι η ανθρώπινη κραυγή για δικαιοσύνη είναι η μόνη επίκαιρη πράξη διαμαρτυρίας και αντίστασης. Τρεις καθημερινοί άνθρωποι, παγιδεύονται κατά λάθος στο Δημαρχείο της πόλης τους, μετά από μια διαδήλωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα που εξελίχθηκε σε βίαιη και αιματηρή σύγκρουση με την αστυνομία και τον στρατό. Μέσα σε λίγη ώρα μοιράζονται φόβους, εξομολογήσεις και την δική τους καθαρή αλήθεια. Το κράτος θα τους ονομάσει τρομοκράτες. Οι θεατές θα δουν την αλήθεια.
Οι «πολίτες β΄ κατηγορίας» του Brian Friel έρχονται, ως μια ωμή καυστική ματιά πάνω στη βία της εξουσίας και στην βολική κατασκευή «ενόχων». Πιο επίκαιρο από ποτέ, το έργο φωτίζει την σύγκρουση ανάμεσα στην ανθρώπινη αλήθεια και την πολιτική αφήγηση. Ένα έργο που χτυπά στην καρδιά του πολιτικού κυνισμού και μετατρέπει μια ιστορική τραγωδία σε καθρέφτη του σήμερα.
Μια αιχμηρή υπενθύμιση για το δικαίωμα στην ελευθερία, σχεδόν 50 χρόνια μετά, στην ίδια σκηνή του θεάτρου Τζένη Καρέζη. Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από τα γεγονότα της Ματωμένης Κυριακής (Βloody Sunday) στο Derry της Ιρλανδίας το 1972. Η παράσταση είναι αφιερωμένη στον Κώστα Καζάκο, που μέχρι την τελευταία του πνοή, πίστευε στην δύναμη του ανθρώπου.
Παίζουν: Χρήστος Σαπουντζής, Βασιλική Διαλυνά, Γιάννης Λατουσάκης, Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Αργύρης Λάμπρου, Τίτος Μακρυγιάννης. Προπώληση more.com.
Από 7 Μαΐου κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 9 μ.μ. και Κυριακή στις 7 μ.μ.
