Το εργαστήριο σχεδίασε και υλοποίησε η Πωλλέτα Ψυχογιουπούλου, με στόχο να αναδειχθεί η βιβλιοθήκη όχι μόνο ως χώρος ανάγνωσης, αλλά ως πολιτιστικός τόπος συνάντησης, έκφρασης και διαλόγου.

Αφετηρία αποτέλεσε η ρήση του Βολταίρου: «Η γραφή είναι η ζωγραφική της φωνής», μια φράση που λειτούργησε ως πρόσκληση προς τους μαθητές και τις μαθήτριες να αναζητήσουν τη δική τους φωνή μέσα από τον ποιητικό λόγο. Οι μαθητές και οι μαθήτριες ήρθαν σε επαφή με την ποίηση μέσα από τις αισθήσεις, ανακαλύπτοντας ότι ένα ποίημα μπορεί να «ακουστεί», να «μυρίσει», να «αγγίξει». Μέσα σε αυτό το ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον της Βιβλιοθήκης, οι λέξεις έγιναν παιχνίδι, ρυθμός και εικόνα. Ιδιαίτερη θέση στο εργαστήριο κατείχαν τα λίμερικ, μια ποιητική φόρμα με χιούμορ, ρυθμό και γλωσσική ελευθερία, που έδωσε στους μαθητές τη δυνατότητα να πειραματιστούν χωρίς φόβο.

Οι συμμετέχοντες έγραψαν τα δικά τους λίμερικ, γεμάτα φαντασία και ανατροπές, ανακαλύπτοντας ότι η ποίηση μπορεί να είναι και παιχνιδιάρικη. Η δραστηριότητα συνδέθηκε με την ελληνική ποιητική παράδοση, καθώς έγινε αναφορά στον Γιώργο Σεφέρη, ο οποίος είχε γράψει και ο ίδιος λίμερικ, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και ένας Νομπελίστας ποιητής δεν δίστασε να παίξει με τη γλώσσα και το χιούμορ. Παράλληλα, οι μαθητές δημιούργησαν τριολέτα, αντλώντας έμπνευση τόσο από χειμωνιάτικες εικόνες όσο και από δικές τους προσωπικές ιδέες, και ολοκλήρωσαν τη δημιουργική τους διαδρομή με ακροστιχίδες αφιερωμένες στο σχολείο και τον χειμώνα. Το εργαστήριο ολοκληρώθηκε αφήνοντας μια αίσθηση χαράς και δημιουργικής πληρότητας, επιβεβαιώνοντας ότι η Δημόσια Βιβλιοθήκη Καλαμάτας μπορεί να λειτουργεί ως ζωντανός πυρήνας πολιτισμού, όπου η λογοτεχνία συναντά τη νεανική φωνή και η ποίηση γίνεται εμπειρία.