Οι τέσσερις φωτογραφίες του επιλέχθηκαν να εκτεθούν στο Springfield της Μασαχουσέτης στις 25–26 Σεπτεμβρίου 2026, σε μια διεθνή διοργάνωση με φιλανθρωπικό χαρακτήρα υποστηρίζοντας το Parkinson Foundation.
«Η συμμετοχή μου αποτελεί μεγάλη τιμή και μια ξεχωριστή ευκαιρία να εκπροσωπήσω την Ελλάδα μέσα από εικόνες που αποτυπώνουν τον άνθρωπο, την παράδοση, τη φύση και την πολιτιστική μας κληρονομιά» τονίζει ο ίδιος ο φωτογράφος, που ταξιδεύει στη Μεσσηνία, την Ελλάδα και το εξωτερικό αιχμαλωτίζοντας με τον φακό του τοπία, πρόσωπα και την καθημερινότητα.
Η συμμετοχή του στη συγκεκριμένη έκθεση γίνεται μέσω των Street Shooters GR , όπου συμμετέχει τα τελευταία χρόνια.
Οι δραστηριότητες του όμως δεν περιορίζονται μόνο στο να φωτογραφίζει τοπία και πρόσωπα, αλλά έχει σκηνοθετήσει και κινηματογραφήσει ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για το χωριό του, τους Αρμενιούς το πρώτο μέρος του οποίου θα παρουσιάσει στις 16 Αυγούστου στο χωριό του.
Συναντήσαμε το Γιάννη Σελούλη και μας μίλησε για τη συμμετοχή του αυτή στη διεθνή έκθεση σημειώνοντας: «Καταρχάς να πω ότι είμαι μέλος της ομάδας Street Shooters GR και μέσω αυτής συμμετέχω στην έκθεση. Όσον αφορά την έκθεση έχει να κάνει με φωτογραφίες πορτρέτα, τοπία, αντικείμενα και είναι για φιλανθρωπικό σκοπό. Τα χρήματα από την οποία θα δοθούν σε ένα σύλλογο για Πάρκινσον. Θα εκπροσωπήσω τη Μεσσηνία και την Πελοπόννησο.
Οι φωτογραφίες θα είναι 4 και τα θέματα μου είναι ένα πορτρέτο, που αναδεικνύει τη δύναμη της ανθρώπινης έκφρασης, είναι το πορτρέτο μιας κοπέλας της Μάρως Λαγού. Η γαλήνη ενός μικρού ελληνικού ξωκλησιού του προφήτη Ηλία στο Στασιό. Η ομορφιά της ελληνικής υπαίθρου και των παραδοσιακών χωριών, το Σελλά. Η αυθεντική ζωή της ελληνικής κτηνοτροφίας και της φύσης με κάποια πρόβατα που κοιτάνε το φακό.
Εμένα πάντα μου άρεσε να ασχοληθώ με τοπία και πορτρέτα, κάτι που δεν το είχα κάνει όμως μέχρι τώρα, έβγαζα άλλου στυλ φωτογραφίες, κυρίως χωριά. Φέτος για κάποιο ανεξήγητο λόγο πήγα σε διάφορα σημεία και στο Λαντζουνάτο της ορεινής Τριφυλίας είδα κάποια σημεία που με εντυπωσίασαν. Ήθελα να αλλάξω το στυλ και ήθελα να συμμετέχω στο διαγωνισμό και με κάτι καινούργιο.
Αυτές οι φωτογραφίες επιλέχθηκαν από εμένα και διακρίθηκαν από την Ομάδα που συμμετέχω».
Μιλώντας για την ενασχόληση του με τη φωτογραφία τόνισε: «Με τη φωτογραφία ασχολούμαι ερασιτεχνικά, αλλά και σε κάποιες επαγγελματικές δουλειές όπως είναι γάμοι, βαφτίσεις. Αλλά μου αρέσει να λέω ερασιτέχνης , γιατί ερασιτέχνης είναι πάθος, είναι ο εραστής της τέχνης. Το να ασχοληθώ με τη φωτογραφία ξεκίνησε από την αγάπη μου για τα χωριά, μια αγάπη να τα αναδείξω.
Πάντα όμως μου άρεσε η φωτογραφία, ήταν ένα απωθημένο, από μικρός θυμάμαι πάντα να είχα τρέλα, μια όρεξη για τη φωτογραφία. Έτσι σιγά – σιγά ασχολήθηκα βγάζοντας κτίρια, αλλά και πρόσωπα. Από το Λύκειο ξεκίνησα να ασχολούμαι πιο συστηματικά. Εδώ και 15 χρόνια περίπου. Ξεκίνησα όμως όπως είπα με το να φωτογραφίζω χωριά.
Το να επιλέξω ένα θέμα, είναι αυθόρμητο, δεν υπάρχει κάποιο πρόγραμμα που έχω από πριν, είμαι του αυθορμητισμού. Αν δω κάτι θα σταματήσω και θα το φωτογραφίσω. Εστιάζω σε τοπία, στη φύση και σε πρόσωπα.
Θα πρέπει να πω όμως ότι αυτός που μου έδωσε το έναυσμα και το ερέθισμα να ξεκινήσω με τη φωτογραφία ήταν ο Νίκος Γεωργιάδης από τη Κύπρο, ο οποίος έμενε στο χωριό μου στους Αρμενιούς. Έβγαζε φωτογραφίες και θα έλεγα μου έδωσε «τροφή» εμένα, στη σκέψη, αυτός με έκανε να ασχοληθώ».
Η δραστηριότητα του Γιάννη όμως δεν περιορίζεται μόνο στη φωτογραφία αλλά ετοιμάζει και ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για το χωριό του, τους Αρμενιούς που σκηνοθέτησε και κινηματογράφησε ο ίδιος, για το οποίο μας είπε «Κάνω πάρα πολλά πράγματα, πέρα από τη φωτογραφική μηχανή έχω το drone που επίσης βγάζω τοπία, αλλά μου αρέσει και η σκηνοθεσία. Σε ένα μήνα περίπου, στις 16 Αυγούστου, θα παρουσιάσουμε το ντοκιμαντέρ του χωριού μας των Αρμενιών. Είναι η ιστορία του χωριού, την οποία την παρουσιάζουμε με το Διονύση Γεωργογιαννόπουλο, από τις αρχές του μέχρι το 1840. Είναι δύο μέρη για αυτό και ο τίτλος είναι «Αρμενιοί Τριφυλίας, διλογία». Το χωρίσαμε στα δύο καθώς δεν θέλαμε να πλατιάσουμε πολύ. Το πρώτο μέρος είναι μέχρι το 1840 και το δεύτερο από το 1840 μέχρι σήμερα. Ένα ντοκιμαντέρ που το έχω σκηνοθετήσει και κινηματογραφήσει, ενώ επίσης έχω κάνει και δυο παραλλαγές βιντεοκλίπ από κάποια γνωστά τραγούδια.
