Γιατί υπάρχουν ταινίες που απλώς παλιώνουν. Και υπάρχουν κι εκείνες που, εξήντα τέσσερα χρόνια μετά, αρκεί να εμφανιστούν στην οθόνη η Γεωργία Βασιλειάδου, ο Βασίλης Αυλωνίτης και ο Νίκος Ρίζος για να ξέρεις ότι το βράδυ θα πάει καλά.

Ο Βαγγέλης Ταρνιάτης είναι ένας μεσήλικας κρεατέμπορας με ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα: είναι αρραβωνιασμένος με τη Λίνα εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, αλλά δεν μπορεί να παντρευτεί αν πρώτα δεν «αποκαταστήσει» την αδελφή του, την Ευτυχία.

Και κάπου εδώ αρχίζει η καταστροφή.

Γιατί η Ευτυχία δεν είναι ακριβώς ο άνθρωπος που περιμένει με αγωνία τον πρίγκιπα του παραμυθιού. Εχει άποψη, χαρακτήρα, απαιτήσεις και κυρίως τη μορφή και το αμίμητο ταμπεραμέντο της Γεωργίας Βασιλειάδου. Ο Βαγγέλης, σε απόγνωση, επιστρατεύει κάθε πιθανό και απίθανο υποψήφιο γαμπρό. Ανάμεσά τους ο Κλεομένης, αλλά και ο Κούλης, που ξαφνικά ανακαλύπτει έναν μεγάλο έρωτα όταν πληροφορείται ότι η Ευτυχία διαθέτει… 120.000 λίρες.

Από εκεί και πέρα, έρωτες, προξενιά, παρεξηγήσεις, συμφέροντα και οικογενειακές στρατηγικές μπλέκονται σε ένα μικρό μάθημα πάνω στην ελληνική τέχνη του «να παντρέψουμε πρώτα την Ευτυχία και μετά βλέπουμε».

Οι «Γαμπροί της Ευτυχίας», σε σκηνοθεσία Σωκράτη Καψάσκη και σενάριο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη, είναι μια από εκείνες τις ταινίες που εξηγούν γιατί η κλασική ελληνική κωμωδία εξακολουθεί να έχει θέση στη μεγάλη οθόνη. Πίσω από τις ατάκες και τις καρικατούρες βρίσκεται ένας ολόκληρος κόσμος: η ελληνική οικογένεια, ο γάμος ως κοινωνική υποχρέωση, η προίκα, το χρήμα, το «τι θα πει ο κόσμος» και φυσικά η αιώνια προσπάθεια να βρεθεί ένας γαμπρός - κατά προτίμηση πριν καταλάβει ακριβώς σε τι μπλέκει.
Και όλα αυτά με μια ομάδα ηθοποιών που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις: Γεωργία Βασιλειάδου, Βασίλης Αυλωνίτης, Νίκος Ρίζος, Πόπη Λάζου, Ελσα Ρίζου και Κατερίνα Γιουλάκη. Η ταινία κυκλοφόρησε το 1962 και παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της λαϊκής ελληνικής κινηματογραφικής κωμωδίας εκείνης της περιόδου.