Υπογραμμίζει επίσης ότι το μεγαλύτερο μήνυμα που εκπέμπει η συμπλήρωση ενός αιώνα ζωής είναι ότι η αφοσίωση σε ένα όραμα και η πίστη σε μια μεγάλη ιδέα μπορούν να αντέξουν στον χρόνο και να ξεπεράσουν ακόμη και τις πιο δύσκολες αντιξοότητες.
Μιλώντας στην «Ε» αναφέρεται στην εκατοντάχρονη αυτή πορεία του Συλλόγου, τι τον κράτησε ζωντανό, ποιες ήταν οι σημαντικές του στιγμές , αλλά και ποιες οι δύσκολες. Όσο για τη δική της ενασχόληση με τον Σύλλογο στο τιμόνι του οποίου βρίσκεται εδώ και χρόνια, τονίζει ότι είναι ιδέα και ένας μεγάλος έρωτας.
Ένας αιώνας ιστορίας, προσφοράς και πολιτισμού. Ποιο είναι το μυστικό που κράτησε ζωντανό τον Σύλλογο Φιλοπροόδων Φιλιατρών επί 100 ολόκληρα χρόνια;
Πιστεύω πως το μυστικό της μακρόχρονης πορείας του Συλλόγου βρίσκεται στην αφοσίωση στο όραμα των ιδρυτών του και στη συνέπεια με την οποία αυτό το όραμα υπηρετήθηκε από γενιά σε γενιά. Ένα όραμα που δεν περιοριζόταν μόνο στην πολιτιστική δράση, αλλά στόχευε στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του τόπου, στην προσφορά πνευματικών και πολιτιστικών ερεθισμάτων, στη διεύρυνση των οριζόντων των ανθρώπων και στη δημιουργία ευκαιριών για έκφραση, συμμετοχή και δημιουργία.
Ο Σύλλογος παρέμεινε ζωντανός γιατί, σε κάθε εποχή, υπήρξαν άνθρωποι που πίστεψαν σε αυτούς τους σκοπούς, τους υπηρέτησαν με ανιδιοτέλεια και επέμειναν στον στόχο, παρά τις δυσκολίες. Η συνέχεια, η συλλογικότητα, η αγάπη για τα Φιλιατρά και η βαθιά πεποίθηση ότι ο πολιτισμός μπορεί να ενώνει και να βελτιώνει την κοινωνία είναι τα θεμέλια που κράτησαν τον Σύλλογο ενεργό επί έναν ολόκληρο αιώνα.
Τι σηματοδοτεί αυτή η επέτειος για τον Σύλλογο, την πόλη των Φιλιατρών, αλλά και για εσάς προσωπικά που είστε στο τιμόνι του εδώ και πολλά χρόνια;
Η επέτειος των 100 χρόνων σηματοδοτεί έναν αιώνα αδιάκοπης προσφοράς, κόπων και προσπαθειών πολλών ανθρώπων που πίστεψαν στον Σύλλογο και τον κράτησαν ζωντανό, δημιουργικό και χρήσιμο για την κοινωνία. Είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη για τα Φιλιατρά και μια απόδειξη ότι ο πολιτισμός μπορεί να ενώνει, να εμπνέει και να δίνει προοπτική σε έναν τόπο.
Για εμένα προσωπικά, ο Σύλλογος δεν είναι απλώς ένας θεσμός που υπηρετώ εδώ και πολλά χρόνια. Είναι ιδέα και ένας μεγάλος έρωτας. Είναι το αποτύπωμα που επέλεξα να αφήσω ως άνθρωπος και ως ενεργός πολίτης. Τον υπηρέτησα με αγάπη, αφοσίωση, ανιδιοτέλεια και συνέπεια, αφιερώνοντάς του χρόνο και δυνάμεις, περισσότερες απ’ όσες διέθεσα για την προσωπική και οικογενειακή μου ζωή.
Ποίες θεωρείτε ότι ήταν οι σημαντικότερες στιγμές στην εκατοντάχρονη διαδρομή του Συλλόγου;
Στην εκατοντάχρονη πορεία του Συλλόγου υπάρχουν πολλές σημαντικές στιγμές και σταθμοί, γιατί κάθε εποχή άφησε το δικό της αποτύπωμα. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω ορισμένους, θα αναφερόμουν πρώτα στην επανίδρυση της Φιλαρμονικής. Ήταν μια πρωτοβουλία που έδωσε σε εκατοντάδες παιδιά τη δυνατότητα να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τη μουσική, να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, να συνεργαστούν, να δημιουργήσουν φιλίες και να βιώσουν τη χαρά της συμμετοχής σε μια ομάδα με κοινό σκοπό και κοινές εμπειρίες. Ιδιαίτερη θέση έχει επίσης η παραχώρηση της εκκλησίας της Βλαχέρνας και του περιβάλλοντος χώρου, όπου δημιουργήσαμε το Πάρκο της Βλαχέρνας, ένα χώρο πρασίνου, ξεκούρασης και συνάντησης, που παράλληλα φιλοξενεί πολιτιστικές δράσεις και εκδηλώσεις. Σημαντικοί σταθμοί υπήρξαν ακόμη η απόκτηση της δικής μας στέγης, του Βορρέειου, καθώς και η ίδρυση του Χορευτικού Τμήματος, που συνέβαλε στη διατήρηση και την ανάδειξη της πολιτιστικής μας παράδοσης.
Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε και η βράβευση του Συλλόγου από την Ακαδημία Αθηνών. Ήταν μια σπουδαία δημόσια αναγνώριση των κόπων, των προσπαθειών και της διαχρονικής προσφοράς του, αλλά και μια επιβεβαίωση ότι οι στόχοι που τέθηκαν με συνέπεια και συλλογική προσπάθεια μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Ωστόσο, εξίσου σημαντικές είναι και οι «αόρατες» στιγμές. Εκείνες που δεν καταγράφονται σε επετείους ή βραβεύσεις, αλλά γεννιούνται μέσα από τις δράσεις μας και μπορεί να επηρεάσουν ουσιαστικά, ακόμη και να αλλάξουν, τη ζωή ενός ανθρώπου. Ένα παιδί που ανακαλύπτει τη μουσική, ένας νέος που βρίσκει τη θέση του σε μια ομάδα, μια φιλία που δημιουργείται, ένας άνθρωπος που εμπνέεται ή αποκτά νέους ορίζοντες. Για αυτές τις στιγμές εργαζόμαστε. Και, τελικά, αυτές είναι που δίνουν το βαθύτερο νόημα στην προσφορά του Συλλόγου.
Σε μια χρονική περίοδο 100 χρόνων, θα υπήρξαν και δύσκολες στιγμές για το Σύλλογο ποιες ήταν αυτές και πώς κατάφερε να σταθεί όρθιος;
Αναμφίβολα, μέσα σε μια πορεία 100 χρόνων, ο Σύλλογος βρέθηκε πολλές φορές αντιμέτωπος με δυσκολίες και μεγάλες προκλήσεις. Η οικονομική αβεβαιότητα ήταν διαχρονικά ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα, γιατί ο Σύλλογος απασχολούσε εργαζομένους, ενώ παράλληλα προσέφερε δωρεάν τις υπηρεσίες του στην τοπική κοινωνία. Η ανάγκη να διατηρηθεί το έργο του χωρίς να επιβαρύνονται οι πολίτες απαιτούσε συνεχή προσπάθεια, σωστή διαχείριση και μεγάλη υπευθυνότητα. Αν όμως έπρεπε να ξεχωρίσω τις πιο δύσκολες περιόδους, θα αναφερόμουν πρώτα στα χρόνια της Κατοχής. Τότε η Φιλαρμονική διαλύθηκε, το Πάρκο καταστράφηκε και ο Σύλλογος βρέθηκε αντιμέτωπος με την ανάγκη να ξαναχτίσει, σχεδόν από την αρχή, σημαντικό μέρος του έργου και της δράσης του. Δύσκολη ήταν και η δεκαετία του 1980, όταν οι έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις επηρέασαν την κοινωνική συνοχή και δημιούργησαν διαχωρισμούς. Σε μια τέτοια περίοδο, η διατήρηση της ενότητας και του κοινωνικού και πολιτιστικού χαρακτήρα του Συλλόγου αποτέλεσε μια σημαντική πρόκληση.
Η δύναμή του βρισκόταν πάντοτε στην αφοσίωση στους σκοπούς του, στην επιμονή στο έργο του και, κυρίως, στην ανιδιοτελή προσφορά των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων και όλων όσοι τον υπηρέτησαν. Κάθε δυσκολία αντιμετωπίστηκε με συλλογικότητα, πίστη και συνέπεια.
Ποίο πιστεύετε ότι είναι το μεγαλύτερο μήνυμα που εκπέμπει η συμπλήρωση ενός αιώνα ζωής;
Το μεγαλύτερο μήνυμα που εκπέμπει η συμπλήρωση ενός αιώνα ζωής είναι ότι η αφοσίωση σε ένα όραμα και η πίστη σε μια μεγάλη ιδέα μπορούν να αντέξουν στον χρόνο και να ξεπεράσουν ακόμη και τις πιο δύσκολες αντιξοότητες.
Όταν η επιμονή, η εργατικότητα και η συνέπεια συναντούν τη συνεργασία και την ανιδιοτελή προσφορά, μπορούν να δημιουργήσουν έργο με διάρκεια και ουσιαστικό κοινωνικό αποτύπωμα. Η εκατοντάχρονη πορεία του Συλλόγου αποδεικνύει ότι τίποτα σημαντικό δεν είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας ενός μόνο ανθρώπου, αλλά καρπός συλλογικής δράσης, κοινών αξιών και ανθρώπων που πιστεύουν σε έναν σκοπό και τον υπηρετούν με σταθερότητα.
Τα 100 χρόνια του Συλλόγου είναι, επομένως, ένας φόρος τιμής σε όλους όσοι προσέφεραν στο παρελθόν, αλλά και ένα μήνυμα ευθύνης και ελπίδας για τις επόμενες γενιές: να συνεχίσουν να ονειρεύονται, να συνεργάζονται και να δημιουργούν, ώστε ο πολιτισμός και η προσφορά να παραμείνουν ζωντανές δυνάμεις για τον τόπο και την κοινωνία.
Ποία θεωρείτε ως τη σημαντικότερη προσφορά του Συλλόγου στη τοπική κοινωνία των Φιλιατρών αλλά και ευρύτερα;
Θεωρώ ότι η σημαντικότερη προσφορά του Συλλόγου είναι πως, εδώ και έναν αιώνα, αποτελεί ζωντανό και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας και της κοινωνικής ζωής των Φιλιατρών. Είναι παρών στις σημαντικές στιγμές της πόλης, με τη Φιλαρμονική και το Χορευτικό του Τμήμα, προσφέροντας ομορφιά, συγκίνηση και πολιτιστικό περιεχόμενο σε κάθε γιορτή και κοινωνική εκδήλωση. Η Φιλαρμονική έδωσε σε εκατοντάδες παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν τη μουσική, να καλλιεργήσουν τις δεξιότητές τους, να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν φιλίες. Για ορισμένους, μάλιστα, υπήρξε η αφετηρία μιας επαγγελματικής πορείας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο Αθανάσιος Ζέρβας, Καθηγητής και Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών, Ανθρωπιστικών Επιστημών και Τεχνών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, καθώς και ο Αναστάσης Σταματόπουλος, που πρόσφατα έδωσε την πρώτη του συναυλία στα Φιλιατρά. Όπως και πολλοί άλλοι, μιλούν με συγκίνηση για την έμπνευση που τους προσέφερε το άκουσμα της Φιλαρμονικής και για τον ρόλο που αυτή έπαιξε στη διαμόρφωση της πορείας τους.
Αντίστοιχα, μέσα από το Χορευτικό Τμήμα, γενιές παιδιών αλλά και ενηλίκων γνώρισαν και αγάπησαν την ελληνική παράδοση. Διασώθηκε και αναδείχθηκε ένας πολύτιμος πολιτιστικός πλούτος, ενώ ο χορός έγινε μέσο έκφρασης, επικοινωνίας και συνάντησης, συνοδεύοντας τους ανθρώπους στις κοινωνικές τους στιγμές και ομορφαίνοντας την καθημερινότητά τους. Το Πάρκο της Βλαχέρνας αποτελεί επίσης έναν πολύτιμο χώρο πρασίνου, ξεκούρασης και κοινωνικής επαφής. Είναι ένας τόπος που επισκέπτονται οικογένειες, μητέρες με τα παιδιά τους και άνθρωποι κάθε ηλικίας, για παιχνίδι, χαλάρωση και συμμετοχή σε πολιτιστικές δραστηριότητες. Στο Βορρέειο και στο Πάρκο φιλοξενούνται συχνά εκδηλώσεις συλλόγων και φορέων της περιοχής που δεν έχουν δικούς τους χώρους.
Παράλληλα, ο Σύλλογος έχει προβάλλει τα Φιλιατρά πέρα από τα όριά τους, μέσα από τη συμμετοχή των πολιτιστικών του σχημάτων σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις σε άλλες περιοχές, αλλά και μέσα από τη φιλοξενία σημαντικών προσωπικοτήτων και καλλιτεχνών στις δικές του διοργανώσεις. Με τον τρόπο αυτό, ενισχύει την εξωστρέφεια της πόλης και δημιουργεί ευκαιρίες πολιτιστικής ανταλλαγής. Τέλος, οι δράσεις και οι εκδηλώσεις του συμβάλλουν και στην τοπική οικονομική δραστηριότητα, καθώς προσελκύουν επισκέπτες, κινητοποιούν επαγγελματίες και ενισχύουν τη ζωντάνια της πόλης. Ίσως, όμως, η πιο βαθιά και ουσιαστική προσφορά του Συλλόγου να είναι οι αναμνήσεις και οι κοινές εμπειρίες που έχει δημιουργήσει. Στιγμές χαράς, συνεργασίας, δημιουργίας και συνύπαρξης, οι οποίες ενισχύουν τους δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων και συμβάλλουν στην κοινωνική συνοχή.
Ποία είναι σήμερα η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει ένας ιστορικός πολιτιστικός σύλλογος;
Σήμερα ένας ιστορικός πολιτιστικός σύλλογος αντιμετωπίζει δύο μεγάλες και αλληλένδετες προκλήσεις. Η πρώτη είναι να αναμετριέται διαρκώς με τον ίδιο του τον εαυτό. Να μην επαναπαύεται στην ιστορία και στις επιτυχίες του, αλλά να εξελίσσεται, να ανανεώνεται και να γίνεται καλύτερος. Να διατηρεί τις αξίες και την ταυτότητά του, ενώ παράλληλα προσαρμόζεται στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας, αξιοποιεί νέες ιδέες και βρίσκει τρόπους να παραμένει ουσιαστικός και χρήσιμος για τις νεότερες γενιές.
Η δεύτερη, και ίσως η πιο κρίσιμη, είναι η διασφάλιση της συνέχειας της ύπαρξής του. Σήμερα παρατηρείται συχνά μειωμένη συμμετοχή στα κοινά και δυσκολία να βρεθούν άνθρωποι πρόθυμοι να αφιερώσουν χρόνο, γνώσεις και δυνάμεις σε συλλογικούς σκοπούς. Αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα και μια αβεβαιότητα για το μέλλον πολλών εθελοντικών και πολιτιστικών φορέων.
Ένας αιώνας κλείνει, ένας νέος αιώνας ανοίγει ποιες πρωτοβουλίες σχεδιάζετε ώστε η ιστορία του Συλλόγου να περάσει στις νεότερες γενιές;
Ένας αιώνας ολοκληρώνεται, αλλά για εμάς δεν αποτελεί το τέλος μιας πορείας. Είναι η αφετηρία ενός νέου κύκλου, με στόχο να διατηρήσουμε ζωντανή την ιστορία και τις αξίες του Συλλόγου και να τις μεταδώσουμε στις νεότερες γενιές. Βασική μας επιδίωξη είναι η καταγραφή και η ψηφιοποίηση του ιστορικού μας αρχείου, με φωτογραφίες, έγγραφα, αφίσες, μαρτυρίες και υλικό από τη δράση του Συλλόγου, ώστε η εκατοντάχρονη διαδρομή του να διασωθεί και να γίνει προσιτή σε όλους. Ιδιαίτερη σημασία δίνουμε στην ανανέωση της Φιλαρμονικής και του Χορευτικού Τμήματος, αλλά και στη δημιουργία περισσότερων ευκαιριών συμμετοχής για νέους ανθρώπους. Θέλουμε να τους δώσουμε χώρο να εκφραστούν, να προτείνουν νέες ιδέες και να αναλάβουν ενεργό στη συνέχεια του Συλλόγου.
Ποιό είναι το όνειρό σας για τον Σύλλογο που δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί;
Ένα όνειρό μου που δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί είναι η δημιουργία μιας ετήσιας γιορτής με πρωτότυπη ταυτότητα, η οποία θα συνδέεται με τον Σύλλογο και θα αποτελεί σημείο αναφοράς για την πόλη. Θα ήθελα να γίνει ένας θεσμός που θα επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και με τον καιρό, θα συνδεθεί τόσο βαθιά με την πόλη, ώστε να αποτελεί μια γιορτή των Φιλιατρών και των ανθρώπων τους. Γιατί ο πολιτισμός αποκτά πραγματική δύναμη όταν δεν παρουσιάζεται μόνο στους ανθρώπους, αλλά δημιουργείται μαζί τους.
