Αρκούν λίγα μόνο λεπτά παρατήρησης, για να δημιουργηθεί ένας “κόμπος στο στομάχι” μιας και οδεύσεις τυφλών διακόπτονται ξαφνικά, κατειλημμένα πεζοδρόμια είναι καθημερινό φαινόμενο, όπως και τα εμπόδια που μετατρέπουν μια απλή διαδρομή σε δοκιμασία αντοχής. Σε μια πόλη που επιδιώκει να προβάλλεται ως σύγχρονη και ευρωπαϊκή, αυτές οι εικόνες δεν τιμούν κανέναν. Η προσβασιμότητα δεν είναι πολυτέλεια ούτε “έργο βιτρίνας”, είναι βασικό δικαίωμα. Και όσο παραμένει ημιτελής ή προσχηματική, τόσο αποκαλύπτει ένα βαθύτερο έλλειμμα: όχι υποδομών μόνο, αλλά αντίληψης και ευθύνης.
Τ.Αν.