Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2026 11:12

Από το λιοτρίβι στο εστιατόριο

Γράφτηκε από τον

Από το λιοτρίβι στο εστιατόριο

Στην Ιταλία το υπουργείο Γεωργίας υπέγραψε προχθές συμφωνία με επαγγελματικές ενώσεις της εστίασης για την προώθηση του εγχώριου εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου στα εστιατόρια συλλογικής σίτισης, όπως σχολείων, επιχειρήσεων και νοσοκομείων.

Η πρωτοβουλία αξίζει ιδιαίτερη προσοχή, καθώς οι Ιταλοί επιχειρούν να ενισχύσουν την εσωτερική ζήτηση, ώστε να στηρίξουν την παραγωγή και την αξία του προϊόντος τους. Πρόκειται για ένα παράδειγμα που θα έπρεπε να προβληματίσει σοβαρά και την Ελλάδα.

Κάθε χρόνο σπαταλιούνται τόνοι μελανιού για την τιμή του ελαιολάδου και τις διακυμάνσεις της. Σχεδόν κανένας, όμως, δεν ασχολείται συστηματικά με τους παράγοντες που διαμορφώνουν τη ζήτηση. Συζητάμε διαρκώς πώς θα κατακτήσουμε τις διεθνείς αγορές, παραβλέποντας ότι προηγουμένως πρέπει να προστατεύσουμε και να ενισχύσουμε την εγχώρια. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει την υψηλότερη κατά κεφαλήν κατανάλωση ελαιολάδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, η κατανάλωση υπολογίζεται περίπου στα 9,3 λίτρα ανά κάτοικο ετησίως. Ολοένα όμως και περισσότερα νοικοκυριά, ιδιαίτερα νεότερων ηλικιών, παραγγέλνουν έτοιμο φαγητό από επιχειρήσεις που συχνά χρησιμοποιούν άλλα φυτικά έλαια. Παράλληλα, η διάδοση συσκευών όπως οι φριτέζες αέρος περιορίζει την ποσότητα λαδιού που απαιτείται για το μαγείρεμα.

Σε αυτό το περιβάλλον, η καθιέρωση του ελαιολάδου στην επαγγελματική εστίαση αποκτά καθοριστική σημασία. Η πολιτεία οφείλει να εξετάσει σοβαρά την προστασία του χαρακτηρισμού «ελληνική κουζίνα», ώστε να χρησιμοποιείται από επιχειρήσεις που μαγειρεύουν πιστοποιημένα με ελαιόλαδο. Και εδώ χρειάζεται μια διευκρίνιση. Δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται αποκλειστικά εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο. Υπάρχει και το παρθένο ελαιόλαδο, που επίσης αποτελεί φυσικό χυμό ελιάς, χωρίς εξευγενισμό. Κάθε επαγγελματίας μπορεί να επιλέγει το έλαιο που επιθυμεί, αλλά ο χαρακτηρισμός της κουζίνας του πρέπει να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Άλλωστε, η ελληνική νομοθεσία ήδη απαγορεύει τη χύμα προσφορά λαδιού για επιτραπέζια χρήση και προβλέπει συγκεκριμένες συσκευασίες για το ελαιόλαδο. Παρ' όλα αυτά, το γνωστό χύμα λαδόξυδο εξακολουθεί να εμφανίζεται σε τραπέζια εστιατορίων, γεγονός που θέτει ζήτημα ελέγχων.

Υπάρχει, όμως, και η κοινωνική ευθύνη των επαγγελματιών. Ιδιαίτερα στη Μεσσηνία, είναι παράδοξο να περιμένει ένας εστιάτορας να τον στηρίξουν οι ελαιοπαραγωγοί ως πελάτες, ενώ ο ίδιος επιλέγει άλλα έλαια για την κουζίνα του. Κανονικά, οι παραγωγοί θα έπρεπε να ρωτούν με τι μαγειρεύει το κατάστημα και, αν η απάντηση δεν είναι «με ελαιόλαδο», να σηκώνονται και να φεύγουν χωρίς να παραγγείλουν. Αυτά, βεβαίως, σε μια ιδανική κοινωνία. Ποτέ, όμως, δεν είναι αργά να αλλάξουν οι καταναλωτικές συνήθειες. Η συστηματική χρήση ελαιολάδου στην εστίαση θα μπορούσε να απορροφήσει σημαντικές πρόσθετες ποσότητες εγχώριας παραγωγής, ενισχύοντας τη ζήτηση και περιορίζοντας τις πιέσεις στις τιμές παραγωγού. Χωρίς αυτό να αποτελεί εγγύηση για το ύψος των τιμών, είναι μια κατεύθυνση που αξίζει να εξεταστεί. Οι λύσεις δεν βρίσκονται πάντα στις Βρυξέλλες. Μπορεί να βρίσκονται και μέσα στη Μεσσηνία.

lathanasis@gmail.com

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2026 11:16
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Όλοι θέλουν πρόοδο, κανείς όμως αλλαγές