Υπάρχουν ημερομηνίες που δεν καταγράφονται απλώς στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά χαράσσονται ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη. Για την Κύπρο, η 20ή Ιουλίου 1974 είναι η στιγμή που ο χρόνος πάγωσε.
Όλα ξεκίνησαν λίγες μέρες νωρίτερα, στις 15 Ιουλίου, όταν η χούντα των συνταγματαρχών, προχώρησε σε πραξικόπημα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου με τη συνδρομή της ΕΟΚΑ Β'. Όπως υποστήριξαν, ο στόχος τους ήταν η ένωση με την Ελλάδα. Ο τοποθετημένος από τους πραξικοπηματίες νέος Πρόεδρος, Νίκος Σαμψών, ανακήρυξε την Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου.
Πέντε μόλις ημέρες μετά, τα χαράματα της 20ής Ιουλίου, η Τουρκία ενεργοποίησε την στρατιωτική επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Αττίλας». Επικαλούμενη προσχηματικά το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων, εισέβαλε στο νησί, βαφτίζοντας την απόβαση «ειρηνευτική επέμβαση».
Μέσα σε μόλις τρεις ημέρες, οι τουρκικές δυνάμεις κατέλαβαν την Κερύνεια και τη γύρω περιοχή, ελέγχοντας αρχικά το 3% του νησιού. Υπό το βάρος των καταιγιστικών εξελίξεων, τόσο η Χούντα στην Αθήνα όσο και η πραξικοπηματική κυβέρνηση στη Λευκωσία κατέρρευσαν. Ακολούθησαν πυρετώδεις διαβουλεύσεις στη Γενεύη, όπου η Άγκυρα αξίωνε ομοσπονδιακή λύση, ανταλλαγή πληθυσμών και τον έλεγχο του 34% των εδαφών.
Όταν οι συνομιλίες κατέρρευσαν στις 14 Αυγούστου, η απάντηση της Τουρκίας ήταν ακαριαία. Μόλις μία ώρα μετά το αδιέξοδο, ξεκίνησε ο «Αττίλας ΙΙ». Μέσα σε 72 ώρες, ο τουρκικός στρατός κατέλαβε το 36,2% της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφήνοντας πίσω του περίπου 3.000 νεκρούς ελληνόφωνους Κύπριους και 20.000 εγκλωβισμένους στα κατεχόμενα.
Πίσω από τις γεωπολιτικές αναλύσεις, η πραγματικότητα αποτυπώθηκε με τον πιο σκληρό τρόπο στους ανθρώπους. Πάνω από 150.000 άνθρωποι, δηλαδή περισσότερο από το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού, μετατράπηκαν σε πρόσφυγες μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Έναν χρόνο αργότερα, περίπου 60.000 Τουρκοκύπριοι υποχρεώθηκαν και εκείνοι να μετακινηθούν από τις ελεύθερες νότιες περιοχές προς τον βορρά.
Το 1983, η ανακήρυξη της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου», ενός ψευδοκράτους που δεν αναγνωρίζεται από κανέναν διεθνή οργανισμό παρά μόνο από την Άγκυρα, σφράγισε τον ντε φάκτο διαχωρισμό.
Μητσοτάκης: «Δεν ξεχνούμε, επαγρυπνούμε!»
«Κάθε φορά που το ημερολόγιο δείχνει 20 Ιουλίου, η σκέψη δεν επιστρέφει απλώς στη μαύρη επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Συναντά μια ανοιχτή πληγή στη Μεγαλόνησο και στην καρδιά ολόκληρου του Ελληνισμού. Το διαρκές έγκλημα της παράνομης κατοχής, τον πόνο του ξεριζωμού και το δράμα των αγνοουμένων», αναφέρει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε ανάρτησή του για την 52η επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
«Πενήντα δύο χρόνια μετά, τιμούμε τους ήρωες που υπερασπίστηκαν την ελευθερία αρνούμενοι να συμβιβαστούν με τα τετελεσμένα της βίας των όπλων. Η Ελλάδα στέκει αμετακίνητη, στο πλευρό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πιστή στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών για μια δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη διευθέτηση του Κυπριακού ζητήματος.
Η εν εξελίξει πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ προσφέρει μια ευκαιρία επίλυσης, στη βάση πάντοτε του συμφωνηθέντος πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου.
Στόχος είναι μια Κύπρος επανενωμένη, χωρίς κατοχικό στρατό και ξεπερασμένα συστήματα εγγυήσεων. Μια σύγχρονη χώρα που θα ευημερεί μέσα στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Αυτό είναι το μέλλον που αξίζει στην Κύπρο.
Συνεχίζουμε λοιπόν τον δύσκολο αγώνα. Δεν ξεχνούμε, επαγρυπνούμε!», καταλήγει στην ανάρτησή του ο πρωθυπουργός.
Πηγή: www.lifo.gr
