Σύμφωνα με την προκήρυξη, η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των προσφορών έχει οριστεί στις 18 Αυγούστου και της αποσφράγισης των προσφορών 6 μέρες αργότερα. Η προθεσμία εκτέλεσης του έργου έχει οριστεί σε 720 ημέρες, 2 χρόνια, από την ημέρα υπογραφής της σύμβασης με τον ανάδοχο. Το έργο έχει ενταχθεί στο “ΤΠΑ ΥΠΠΟ Α. Πολιτιστική Κληρονομιά 2021-2025” και συγχρηματοδοτείται από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ). Να υπενθυμίσουμε ότι το έργο είχε δημοπρατηθεί στις αρχές Ιουνίου, αλλά ακυρώθηκε, “διότι η διαδικασία απέβη άγονη, λόγω απόρριψης όλων των υποβληθεισών προσφορών” και η γ.γ. Πολιτισμού Ολυμπία Βικάτου αποφάσισε “την επανάληψη της ανοικτής διαδικασίας επιλογής αναδόχου, κατά την παρ. 5α του άρθρου 106 του Ν. 4412/2016, χωρίς τροποποίηση των αρχικών όρων της σύμβασης”. Στο σκεπτικό της απόφασης αναφερόταν “η υποβολή μίας προσφοράς στον ανοικτό δημόσιο ηλεκτρονικό διαγωνισμό του έργου του θέματος” και “το πρακτικό ελέγχου δικαιολογητικών συμμετοχής και αξιολόγησης τεχνικών προσφορών, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή Διαγωνισμού του έργου έκρινε ότι η προσφορά που υποβλήθηκε, δεν πληροί την ελάχιστη επιμέρους βαθμολογία των κριτηρίων του άρθρου 14.2, απορρίπτεται και ο προσφέρων αποκλείεται της περαιτέρω διαδικασίας”.
Σύμφωνα με τη διακήρυξη, “αντικείμενο του έργου αποτελεί η υλοποίηση εργασιών στερέωσης και αποκατάστασης του δυτικού επιθαλάσσιου τείχους και των πύργων του Κάστρου Μεθώνης, με στόχο την αποκατάσταση της μορφολογικής και στατικής του ενότητας, καθώς και τη βελτίωση των συνθηκών διατήρησης του μνημείου. Το κάστρο της Μεθώνης, ένα από τα σημαντικότερα οχυρωματικά σύνολα της Μεσογείου, αναπτύσσεται σε στενόμακρη χερσόνησο μήκους περίπου 500 μέτρων και περιλαμβάνει τον νότιο περίβολο, όπου βρισκόταν η κυρίως καστροπολιτεία, και την ακρόπολη στο βόρειο βραχώδες άκρο. Το δυτικό παραθαλάσσιο τείχος, μήκους περίπου 400 μέτρων, κατασκευάστηκε τον 13ο αιώνα και διατηρείται καθ’ ύψος έως τις επάλξεις. Συντίθεται από πλακοειδείς λίθους με αργολιθοδομή στον πυρήνα και ενισχύεται με τετράπλευρους πύργους, ενώ σε κρίσιμες θέσεις (γωνίες, τόξα, θυρώματα) έχουν χρησιμοποιηθεί επιμελώς λαξευμένοι πωρόλιθοι. Η τοιχοποιία παρουσιάζει εκτεταμένες βλάβες, κυρίως λόγω της μακροχρόνιας έκθεσης στο θαλάσσιο περιβάλλον και της αποδιοργάνωσης του φέροντος οργανισμού. Παρατηρούνται σπηλαιώσεις στη βάση, ρηγματώσεις, αποσάθρωση της λιθοδομής και αστοχίες στον εσωτερικό πυρήνα, καθώς και φαινόμενα υποσκαφής στη θεμελίωση. Η ανεξέλεγκτη απορροή των ομβρίων και η ανάπτυξη αυτοφυούς βλάστησης επιτείνουν τη φθορά και επιβαρύνουν τις συνθήκες ευστάθειας του μνημείου.
Οι προτεινόμενες επεμβάσεις περιλαμβάνουν: Την ανακατασκευή των τμημάτων των μεταπύργιων διαστημάτων που έχουν καταρρεύσει ολοσχερώς και την επιχωμάτωση των κρατήρων με οπλισμένες επιχώσεις. Τη συμπλήρωση και στερέωση των μεταπύργιων διαστημάτων που έχουν διατηρηθεί και κινδυνεύουν από κατάρρευση. Την ανακατασκευή του Πύργου 06 που έχει καταρρεύσει ολοκληρωτικά”.
