Ειδικότερα, ο Αλ. Χαρίτσης σημειώνει:
“Σήμερα χτύπησε το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς.
Και το άκουσε για πρώτη φορά και η μικρή μου που μεγάλωσε και έγινε πρωτάκι! Και πάει επιτέλους στο ‘Μεγάλο Σχολείο’, όπως μας έλεγε ενθουσιασμένη όλο το καλοκαίρι!
Ας φανταστούμε όμως όλοι μας, γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί, να άνοιγαν σήμερα τα σχολεία, όλα τα σχολεία, αλλιώς.
Οι εκπαιδευτικοί να ήταν όλοι στη θέση τους από την πρώτη μέρα. Το ολοήμερο να λειτουργούσε με σταθερό προσωπικό και με ωράριο που ανταποκρίνεται στην πραγματική ζωή των οικογενειών.
Το σχολικό γεύμα να ήταν μέρος της καθημερινότητας κάθε σχολείου. Η ενισχυτική διδασκαλία να ξεκινούσε με τη σχολική χρονιά και η παράλληλη στήριξη να βρισκόταν στο σχολείο από την πρώτη μέρα. Με σύγχρονα σχολικά βιβλία που δεν ξαναγράφονται κάθε φορά που ξεσπά μια ακροδεξιά εκστρατεία. Ιστορία που δεν περνά από τεστ «εθνικής ορθότητας». Φυσική και χημεία όπου τα παιδιά κάνουν πειράματα σε εργαστήρια αντί να τα διαβάζουν στεγνά στο βιβλίο. Σεξουαλική αγωγή όπου τα παιδιά μαθαίνουν τι σημαίνει συναίνεση, αντισύλληψη, κακοποίηση.
Ψηφιακή εκπαίδευση που μαθαίνει στα παιδιά πώς να διακρίνουν το deepfake και πότε μια απάντηση του ΑΙ είναι λάθος.
Θα ρωτήσουν κάποιοι πόσο κοστολογείται αυτό το σχολείο. Να δούμε πρώτα πόσο μας κοστίζει το σχολείο που έχουμε σήμερα;
Προχθές δημοσιεύτηκε η διεθνής αξιολόγηση PISA για το τι μπορούν να κάνουν στην πράξη οι 15χρονοι με όσα έχουν μάθει στο σχολείο. Στην Ελλάδα, ένας στους δύο δυσκολεύεται σε ένα απλό πρακτικό πρόβλημα, όπως να συγκρίνει δύο διαδρομές ή να μετατρέψει μια τιμή από ένα νόμισμα σε άλλο τέσσερις στους δέκα δυσκολεύονται να εξηγήσουν ένα απλό φαινόμενο - για παράδειγμα, γιατί ένα υλικό επιπλέει ή βυθίζεται. Και περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα δυσκολεύονται, όταν διαβάζουν ένα κείμενο, να εντοπίσουν την κύρια ιδέα.
Αυτό είναι το κόστος. Και το πληρώνουμε. Το πληρώνουν πρώτα και κύρια τα παιδιά μας. Και το πληρώνει μακροπρόθεσμα ολόκληρη η ελληνική κοινωνία.
Αυτό το σχολείο, λοιπόν, δεν είναι πολυτέλεια. Είναι το σχολείο που αξίζουν τα παιδιά μας. Είναι το σχολείο που έχουμε ανάγκη ως κοινωνία. Και για αυτό το σχολείο αξίζει να παλέψουμε.
Καλή σχολική χρονιά!”.
