Η παράσταση απέσπασε εκτεταμένο και ενθουσιώδες χειροκρότημα, με τους δύο ερμηνευτές να καταχειροκροτούνται και να αφήνουν το κοινό άφωνο με την ακρίβεια, την τόλμη και την ποιητική δύναμη της κίνησής τους. Η εκδήλωση παρουσιάστηκε από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς και το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, στο πλαίσιο της νέας τους συνεργασίας, με την ευγενική παραχώρηση του χώρου από τον Δήμο Γορτυνίας. Στο επίκεντρο της παράστασης βρέθηκε ένα ειδικά κατασκευασμένο σκηνικό περιβάλλον: μια αιωρούμενη και περιστρεφόμενη σκάλα, βαρυσταθμισμένη στη βάση της, που άνοιξε έναν εναέριο χώρο συνήθως απρόσιτο για το ανθρώπινο σώμα. Με ακριβή συντονισμό, ακροβατική ισορροπία και αξιοποίηση της φυγόκεντρου δύναμης, οι δύο καλλιτέχνες δημιούργησαν την έντονη ψευδαίσθηση της αιώρησης, της πτήσης και της ελευθερίας, μια χορογραφική αφήγηση όπου το ρίσκο, η ευθύνη, η περιέργεια και το νοιάξιμο για τον κόσμο μετατράπηκαν σε ζωντανό, ποιητικό διάλογο.

Τη σημασία της φιλοξενίας μιας τέτοιας δημιουργίας σε έναν ιστορικό τόπο, ανέδειξε στον χαιρετισμό του ο Δήμαρχος Γορτυνίας, Ευστάθιος Κούλης υπογραμμίζοντας τον κοινωνικό και αναπτυξιακό ρόλο του πολιτισμού. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε:

«Για εμάς, ο πολιτισμός δεν αποτελεί μια περιστασιακή εκδήλωση… Είναι εργαλείο παιδείας, κοινωνικής συνοχής και βιώσιμης ανάπτυξης. Ο πολιτισμός άλλωστε… δεν ανήκει μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα…»

Η παράσταση εντάχθηκε στο πρόγραμμα «Χορός σε Πόλεις της Πελοποννήσου», που υλοποιείται για έκτη συνεχή χρονιά από το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου, και περιοδεύει σε έξι πόλεις της Περιφέρειας, υπηρετώντας με συνέπεια την αρχή της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών στην τέχνη, μέσα από ουσιαστικές συμπράξεις. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και του Δήμου της Λιουμπλιάνα, επιβεβαιώνοντας ότι ο σύγχρονος χορός αποτελεί κοινή γλώσσα, πέρα από σύνορα, μια γλώσσα που στη Δημητσάνα ακούστηκε χθες καθαρά, δυνατά και συγκλονιστικά. Η βραδιά έκλεισε μέσα σε παρατεταμένο χειροκρότημα, με το κοινό να ανταποδίδει την ένταση και την ποιότητα της εμπειρίας: μια παράσταση που δεν «παρακολουθήθηκε» απλώς, αλλά βιώθηκε.