Η κριτικός επισημαίνει ότι ο Γιώργος Μαρκόπουλος αποδίδει ιδιαίτερη αξία στην ποιητική γραφή του Βασίλη Ρ. Φλώρου, χαρακτηρίζοντας τα ποιήματά του «σώματα άρτια και σε καμιά περίπτωση προς εντυπωσιασμόν ακρωτηριασμένα». Παράλληλα, υπογραμμίζει πως η θεματολογία τους εκτείνεται «από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα», χωρίς μεμψιμοιρίες ή εύκολες διαμαρτυρίες για την καθημερινότητα, αλλά με έναν λόγο που λειτουργεί αβίαστα και δημιουργεί «μια μαγεία παραδείσια». Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην ποιότητα της ποιητικής γλώσσας.

Ο Γιώργος Μαρκόπουλος κάνει λόγο για «πλούσιο, σμιλεμένο λέξη λέξη» λόγο, για «αξιοθαύμαστα ευθύβολους» στίχους και για εικόνες «σπάνιας ευρηματικότητας», οι οποίες, όπως σημειώνει, διαδέχονται η μία την άλλη και συναρπάζουν τον αναγνώστη. Η Ανθούλα Δανιήλ χαρακτηρίζει αυτή την αποτίμηση ως μια ιδιαίτερα σημαντική τιμή για τον Βασίλη Φλώρο, επισημαίνοντας ότι προέρχεται από έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνες ποιητές. Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ο Βασίλης Ρ. Φλώρος δεν περιορίζεται στην ποίηση, αλλά έχει αναπτύξει πολυσχιδή παρουσία στα γράμματα και στις τέχνες, με έργο στην πεζογραφία, το θέατρο, τη σκηνοθεσία και την υποκριτική. Στην ανάλυσή της, η κριτικός εξετάζει τον «Αρχέγονο κήπο» ως μια ποιητική σύνθεση που κινείται ανάμεσα στον έρωτα, τον χρόνο, τη φύση, τη μνήμη και τη φιλοσοφική αναζήτηση.

Αναδεικνύει την έντονη παρουσία της ελληνικής παράδοσης, των μυθολογικών και φιλοσοφικών αναφορών, αλλά και της μεσσηνιακής γης, που μετατρέπεται σε σταθερό σημείο αναφοράς της ποιητικής του Φλώρου. Η βιβλιοκριτική καταλήγει επανερχόμενη στην αρχική εκτίμηση του Γιώργου Μαρκόπουλου, θεωρώντας ότι η ποιητική συλλογή δικαιώνει τα εγκωμιαστικά του λόγια.

Η πληρότητα της σύνθεσης, η γλωσσική επεξεργασία και η δύναμη των εικόνων συνθέτουν, σύμφωνα με την κριτική, μια ποιητική πρόταση που ξεχωρίζει στη σύγχρονη ελληνική γραμματεία και επιβεβαιώνει τη δημιουργική πορεία του Βασίλη Φλώρου.