Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2026 10:00

Η Μαρίνα Ασλάνογλου για την παράσταση «Εκκλησιάζουσες - Γυναίκες στην εξουσία»

Γράφτηκε από την

Η Μαρίνα Ασλάνογλου για την παράσταση «Εκκλησιάζουσες - Γυναίκες στην εξουσία»

Οι «Εκκλησιάζουσες - Γυναίκες στην εξουσία» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, παρουσιάζονται απόψε, στις 9.30 μ.μ., στο Ανοιχτό Θέατρο Καλαμάτας. Η Μαρίνα Ασλάνογλου, που υποδύεται την Πραξαγόρα με αφορμή την παράσταση, μιλά στην «Ε» για τη διαχρονικότητα του έργου, τον δυναμικό χαρακτήρα που καλείται να ερμηνεύσει, τη διαφορετική σκηνική προσέγγιση του Θέμη Μουμουλίδη, αλλά και τη θέση της γυναίκας τότε και σήμερα. «Καταρχάς, είναι πολιτική διακωμώδηση. Αυτό γράφτηκε το 392 π.Χ. σε μια Αθήνα κουρασμένη, πολιτικά. Οπότε ο κόσμος είχε χάσει την πίστη του, δεν εμπιστευόταν την κρατική εξουσία... Και ο Αριστοφάνης σε αυτό το έργο χρησιμοποιεί τις γυναίκες για να σατιρίσει ουσιαστικά την αποτυχία των ανδρών να κυβερνήσουν σωστά την πόλη. Είναι τρομακτικά σύγχρονο!», σημειώνει η ηθοποιός, εξηγώντας γιατί ένα έργο γραμμένο πριν από 2.400 χρόνια εξακολουθεί να συνομιλεί τόσο έντονα με το σήμερα. Για την ίδια, μάλιστα, η διαχρονικότητα δεν περιορίζεται μόνο στην πολιτική διάσταση του έργου. «Ο ρόλος της Πραξαγόρας, που υποδύομαι εγώ, είναι διαχρονικός. Όπως και οι άλλοι γυναικείοι ρόλοι του Αριστοφάνη, δεν είναι μόνο η διεκδίκηση της εξουσίας, είναι η ιδέα ότι μπορεί να πιστέψει κάποιος ότι μπορεί να ξαναχτίσει τον κόσμο από την αρχή». Η Πραξαγόρα συγκεντρώνει τις γυναίκες της Αθήνας και τις πείθει να αναλάβουν δράση. «Μαζεύει τις γυναίκες της Αθήνας, τις πείθει να ντυθούν άνδρες, να πάνε στη Βουλή και να ψηφίσουν ώστε να περάσει η εξουσία στα χέρια τους. Μετά προτείνει ένα ριζοσπαστικό σύστημα κοινοκτημοσύνης, κατάργηση ατομικής περιουσίας, κοινά αγαθά, ακόμα και ο έρωτας να μοιράζεται...». Και είναι ακριβώς εκεί, όπως εξηγεί, που γεννιέται η μεγάλη ειρωνεία του αριστοφανικού έργου: «Γιατί η θεωρία ακούγεται ιδανική, αλλά όταν εφαρμόζεται πάνω στην ανθρώπινη φύση, αρχίζει και διαλύεται». Η ίδια ξεχωρίζει ιδιαίτερα τον δυναμισμό της Πραξαγόρας και τον τρόπο με τον οποίο η ηρωίδα της αντιμετωπίζει την ιδέα της αλλαγής. «Εμένα μου αρέσει ο δυναμισμός της. Μου αρέσει το ότι η σκέψη της είναι τελείως οραματική και αμετακίνητη, δηλαδή πραγματικά πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο». Ο ρόλος αποτέλεσε, παράλληλα, μια προσωπική πρόκληση για την ηθοποιό. «Δεν είχα κάνει έναν τέτοιο ρόλο, δεν είχα καταπιαστεί ποτέ με έργο του Αριστοφάνη. Οπότε ήταν και ένα προσωπικό στοίχημα για μένα, στο να πάω σε τελείως διαφορετικά μονοπάτια από αυτά που έχω συνηθίσει υποκριτικά. Οπότε μου αρέσει!». Η πρωταγωνίστρια μιλά με ιδιαίτερη θέρμη και για την ομάδα της παράστασης, υπογραμμίζοντας: «Είμαστε και μια πάρα πολύ ωραία, αφοσιωμένη ομάδα, με εξαιρετικούς συναδέλφους. Με τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, που υποδύεται τον Βλέπυρο και σκίζει σε αυτή την παράσταση, είναι εξαιρετικός. Με τη Λίντα Γιάννου, με τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη...».

 

Η συγκεκριμένη παραγωγή, άλλωστε, επιχειρεί μια διαφορετική προσέγγιση του αριστοφανικού έργου, συνδυάζοντας το κείμενο με διαφορετικά θεατρικά και μουσικά στοιχεία. Οπως περιγράφει η ίδια, «είναι μια τελείως διαφορετική προσέγγιση από το αρχικό έργο του Αριστοφάνη. Εχει στοιχεία από καμπαρέ, έχει στοιχεία τσίρκου, πολλά τραγούδια, χορογραφίες... Είναι μια πολύ συντονισμένη παράσταση, με τραγούδι, χορό, κίνηση, πρόζα, όλα μαζί».

Η σκηνική αυτή πρόταση είναι και ένα από τα στοιχεία που έχουν αγαπήσει οι θεατές, σύμφωνα με την ίδια. «Ο κόσμος την έχει αγκαλιάσει με πάρα πολύ μεγάλη αγάπη. Το εισπράττουμε κι εμείς αυτό και χαίρομαι πάρα πολύ που θα βρεθούμε και στην Καλαμάτα».

Ιδιαίτερη σημασία έχει για την ηθοποιό και η συνεργασία της με τον Θέμη Μουμουλίδη. Αυτό που την κέρδισε στη σκηνοθετική του ματιά ήταν, όπως λέει, ο τρόπος με τον οποίο κατάφερε να κρατήσει την ουσία του έργου, δίνοντάς του ταυτόχρονα μια διαφορετική ευαισθησία. «Μου άρεσε η πρότασή του για αυτό το έργο, που κρατάει το βάθος του Αριστοφάνη, παρ’ όλα αυτά, έχει βάλει στοιχεία ευαισθησίας, χωρίς να χάνεται το βάθος της σάτιρας. Και το πώς με έπεισε ότι πρέπει να κάνω κάτι διαφορετικό και να δοκιμαστώ σε κάτι καινούργιο. Είναι ένας άνθρωπος με πολύ μεγάλη μεταδοτικότητα στους ηθοποιούς, με πολύ ωραία σκηνοθετική ματιά, οπότε είχαμε μια καλή συνεργασία».

Για την ίδια, η παράσταση δεν έχει ως στόχο μόνο το γέλιο. Οι θεατές, όπως λέει, «φεύγουν πολύ χαρούμενοι, έχουν γελάσει, έχουν ενθουσιαστεί και έχουν προβληματιστεί». Και αυτός ο προβληματισμός συνδέεται άμεσα με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

«Ουσιαστικά κι αυτά που λέμε, σίγουρα είναι πράγματα που αφορούν τη σημερινή κοινωνία και τη γενικότερη κατάσταση στην πολιτική. Και αυτά που λέμε ουσιαστικά είναι σίγουρα πράγματα που έχουν σκεφτεί και οι ίδιοι μέσα τους, αλλά ίσως δεν τα έχουν εκφράσει. Αγγίζει δηλαδή το σήμερα».

Μέσα από τις «Εκκλησιάζουσες» τίθεται, φυσικά, και το ζήτημα της θέσης της γυναίκας. Η Ασλάνογλου αναγνωρίζει τη μεγάλη ανατρεπτικότητα του Αριστοφάνη για την εποχή του, καθώς «τότε ήταν ανατρεπτικό το ότι ο Αριστοφάνης έδωσε βήμα στις γυναίκες».

Σήμερα, όπως σημειώνει, η κατάσταση έχει αλλάξει σημαντικά, χωρίς όμως η διεκδίκηση να έχει ολοκληρωθεί. «Προφανώς έχουμε κάνει κάποια βήματα παραπάνω, είμαστε πιο διεκδικητικές, είμαστε. Εχουμε μεγαλύτερο βήμα λόγου. Δεν λέω ότι το έχουμε κατακτήσει, παρ’ όλα αυτά βλέπουμε γυναίκες σε ηγετικές θέσεις, γυναίκες που ηγούνται επιχειρήσεων, στην πολιτική, σε μεγάλες εταιρείες».

«Γενικά έχει αλλάξει το κλίμα, έχουμε δρόμο ακόμα, αλλά πάμε ουσιαστικά και με σταθερά βήματα προς ένα καλύτερο μέλλον», προσθέτει.

Τον χειμώνα θα επιστρέψει θεατρικά στο Θέατρο Πειραιώς 131, με την παράσταση «Η συγκάτοικος» της Jen Silverman, σε μετάφραση Φίλιππου Δεσύλλα και σκηνοθεσία Βίκυς Βολιώτη, με τη Γωγώ Μπρέμπου. «Γυναικεία υπόθεση κι αυτή! Δύο γυναίκες στη σκηνή και μία σκηνοθέτιδα να μας καθοδηγεί σε αυτό το έργο, να συγκατοικήσουμε!», λέει χαρακτηριστικά. Από τον Νοέμβριο θα τη δούμε και τηλεοπτικά, χωρίς ωστόσο να μπορεί ακόμη να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης. Απόδοση – Διασκευή: Νεφέλη Μαϊστράλη - Θέμης Μουμουλίδης. Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου. Κινησιολογική Επεξεργασία: Πατρισία Απεργή. Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα. Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος. Επικοινωνία: Ειρήνη Λαγούρου. Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνάνλη. Ερμηνεύουν: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης. Μαρίνα Ασλάνογλου. Κωνσταντίνος Ασπιώτης. Ιντρα Κέιν. Φοίβος Ριμένας. Δήμητρα Βήττα. Μαρία Κυρώζη. Διονυσία Μπαλαμώτη. Ερωφίλη Παναγιωταρέα. Αναστασία Τζελέπη. Προπώληση εισιτηρίων γίνεται μέσω more.com.