Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών και του πολυπληθούς εκκλησιάσματος, η Αγρυπνία τελέσθηκε στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής, πλησίον του οποίου ανεγέρθηκε το πρώτο Παρεκκλήσιο προς τιμήν του Οσίου Βησσαρίωνος.

Στο συγκεκριμένο Ναό της Ζωοδόχου Πηγής και ενώπιον της εικόνας της Παναγίας της Πεταλιδιωτίσσης, ο μικρός τότε Ανδρέας Κορκολιάκος και μετέπειτα Όσιος Βησσαρίων, βαπτίσθηκε, γαλουχήθηκε πνευματικά και έμελλε να λάβει την κλήση από τον Κύριο, αφού ο Ναός και το Εικόνισμά Της αποτελούσαν το πνευματικό του καταφύγιο στα παιδικά και νεανικά του χρόνια.

Η Ιερά Αγρυπνία τελέσθηκε προεξάρχοντος του πρωτοσυγκέλλου της Μητρόπολης Μεσσηνίας Αρχιμανδρίτη Φιλίππου Χαμαργιά, πλαισιωμένου από τον Αρχιμανδρίτη Αλέξιο Αρώνη και τον εφημέριο του Πεταλιδίου Πρωτοπρεσβύτερο Σωτήριο Ντίμπ, ενώ παρέστη συμπροσευχόμενος από του Ιερού Βήματος και ο Αρχιερατικός Επίτροπος Καλαμάτας Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Νταμάτης. Το Ιερό Αναλόγιο κόσμησε χορός Ιεροψαλτών υπό την διεύθυνση του Διευθυντή της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής, της Μητρόπολης Μεσσηνίας και Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Υπαπαντής του Χριστού Καλαμάτας, Κωνσταντίνου Σιάχου.

Πριν το τέλος της Θείας Λειτουργίας και αφού ευλογήθηκαν τα παρατιθέμενα κόλλυβα προς τιμήν του Οσίου Βησσαρίωνος, ο π. Φίλιππος αφού ευχαρίστησε τους πολυπληθείς προσκυνητές και τους πατέρες που προσήλθαν να τιμήσουν την μνήμη του Οσίου Γέροντος, εν συνεχεία αναφέρθηκε στους δεσμούς ενότητας που δημιουργούν οι εορτές αγίων, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “Ο Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης, σήμερα δεν ενώνει μόνο την Μεσσηνία με την Φθιώτιδα, το Πεταλίδι με την Μονή Αγάθωνος αλλά ενώνει ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο”, ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του τόνισε ότι “οι άγιοι είναι οι κρίκοι μιας αλυσίδας που ενώνει τους ανθρώπους με τον Ουρανό.”.