«Διάβασα με προσοχή το άρθρο σας στις 21/5/2026 με τίτλο "Μια θάλασσα ελαιολάδου απειλεί τη Μεσσηνία" και συμφωνώ σε γενικές γραμμές μαζί σας.
Η ένστασή μου αφορά τον τίτλο, ο οποίος μιλά για "θάλασσα ελαιολάδου" επικαλούμενος άρθρο ενός site που κάνει λόγο για 2,1 εκατομμύρια τόνους ελαιολάδου στην Ισπανία.
Κατά πρώτον, μιλά για αναμενόμενη παραγωγή 1,8 εκατομμυρίων τόνων, τη στιγμή που στην Ισπανία οι ελιές τώρα ξεκινούν την άνθηση. Τα ίδια έλεγαν και πέρυσι, με αποτέλεσμα να επικρατήσει πανικός στην εγχώρια αγορά και να κατρακυλήσει η τιμή του ελαιολάδου στα 3,3 ευρώ το κιλό. Μιλά επίσης και για εκτίμηση αποθεμάτων της τάξης των 300 χιλιάδων τόνων, για να καταλήξει στα 2,1 εκατ. τόνους το 2026.
Δεύτερον, οι εκτιμήσεις αυτές είναι αυθαίρετες και ανυπόστατες. Δεν στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα και δεν εξυπηρετούν κανέναν, πλην των μεγάλων εμπορικών εταιρειών του εξωτερικού. Καμία οργάνωση ή ομάδα παραγωγών στην Ισπανία, ούτε το ισπανικό Υπουργείο Γεωργίας –που κάνει σοβαρή δουλειά–, δεν έχει κάνει εκτίμηση της παραγωγής, γιατί, όπως πολύ σωστά γράφετε και εσείς, είναι μακρύς ο δρόμος μέχρι τη συγκομιδή. Ποιος ο λόγος λοιπόν για τέτοιες ανυπόστατες προβλέψεις; Ποιο σκοπό εξυπηρετούν και ποιοι βγαίνουν κερδισμένοι από τέτοιες φήμες; Σίγουρα πάντως όχι οι παραγωγοί και η παραγωγή.
Και τρίτον, όλα όσα περιγράφετε στο άρθρο σας πρέπει να γίνουν, ανεξάρτητα από το μέγεθος της όποιας παραγωγής έχει η Ισπανία ή οποιαδήποτε άλλη μεσογειακή –και όχι μόνο– χώρα. Το πρόβλημα και η λύση βρίσκονται σε εμάς και όχι στους Ισπανούς. Και αυτή είναι η απόφαση της πολιτείας να στηρίξει τον πρωτογενή τομέα».
Σ.Σ.: Δεν θα διαφωνήσουμε ότι είναι πρώιμες οι εκτιμήσεις για την παραγωγή ελαιόλαδου στην Ισπανία, επισημαίναμε, άλλωστε, το «αν επιβεβαιωθούν». Το αδιαμφισβήτητο, όμως, γεγονός είναι ότι η αγορά ελαιόλαδου στη Μεσσηνία δεν κινείται και όλοι περιμένουν να δουν πού θα πάει φέτος η παραγωγή, κάτι που θα ξεκαθαρίσει το επόμενο διάστημα.
Το πρόβλημα της μεγάλης παραγωγής, είτε άμεσα είτε αργότερα, θα επηρεάσει την τιμή και την καλλιέργεια στη Μεσσηνία. Γι' αυτό και απαιτούνται δράσεις για τις οποίες προφανώς και συμφωνούμε όλοι, και καλό είναι να επικεντρωθεί η ενέργειά μας εκεί, γιατί αυτό είναι τελικά το ουσιαστικό. Το αν η Ισπανία παράγει 1,5 ή 2,5 εκατ. τόνους, μικρή σημασία έχει και τα δύο μεγέθη, μπροστά στις ελληνικές και τις μεσσηνιακές ποσότητες, είναι κυριολεκτικά μια «θάλασσα».
Γ.Π.