Η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατοικιών, σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερα υψηλές τιμές των ενοικίων, καθιστά για πολλές οικογένειες αδύνατη τη φοίτηση των παιδιών τους στην πόλη. Ο χαμένος, ωστόσο, δεν είναι μόνο το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και οι νέοι που στερούνται τη δυνατότητα να σπουδάσουν με φυσική παρουσία, αλλά και η ίδια η Καλαμάτα, η οποία κινδυνεύει να χάσει ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής της ζωής.
Η κατάσταση φαίνεται, μάλιστα, να ωθεί σταδιακά προς την ζήτηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα των σπουδών και την πανεπιστημιακή εμπειρία, την ώρα που η κυβέρνηση παραμένει σε ρόλο παρατηρητή.
Το ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα των υψηλών τιμών ενοικίασης κατοικιών στην Καλαμάτα και οι επιπτώσεις του στους φοιτητές του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου αποτέλεσαν το αντικείμενο της συνέντευξης Τύπου – παρέμβασης που διοργάνωσαν οι Κοσμήτορες της Σχολής Διοίκησης, Οδυσσέας Σπηλιόπουλος, και της Σχολής Γεωπονίας και Τροφίμων, Ιωακείμ Σπηλιόπουλος. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε χθες στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στον Αντικάλαμο.
«Η ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΔΙΩΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΗΣ»
Ο Κοσμήτορας της Σχολής Διοίκησης, Οδυσσέας Σπηλιόπουλος, σχολίασε ότι η Καλαμάτα διώχνει ουσιαστικά τους φοιτητές της, προκειμένου κάποιοι να εξασφαλίσουν μεγαλύτερο κέρδος.
Όπως ανέφερε, η κατάσταση έχει πλέον υπερβεί κάθε όριο, τονίζοντας ότι η ακρίβεια στα ενοίκια στερεί από πολλούς νέους το δικαίωμα στις σπουδές.
«Είναι λυπηρό ένας φοιτητής ο οποίος περνά στην Καλαμάτα, και μάλιστα όταν είναι η πρώτη του προτίμηση, να μην μπορεί να έρθει στην πόλη να σπουδάσει λόγω των τιμών των ενοικίων», σχολίασε, χαρακτηρίζοντας τις τιμές που ζητούνται σε ορισμένες περιπτώσεις εξωφρενικές.
Εξαιτίας της κατάστασης αυτής έτσι, αρκετοί φοιτητές αναγκάζονται να απουσιάζουν από την Καλαμάτα και να εμφανίζονται στην πόλη μόνο κατά τη διάρκεια των εξεταστικών περιόδων. «Πρέπει να γίνει σαφές πως η πανεπιστημιακή ζωή δεν μπορεί να αντικατασταθεί μόνο από την παρουσία στις εξετάσεις κάθε έξι μήνες», σημείωσε ο κ. Σπηλιόπουλος.
Όπως εξήγησε, οι σπουδές περιλαμβάνουν την καθημερινή παρουσία των φοιτητών στα αμφιθέατρα, την επαφή τους με τους καθηγητές, τη συμμετοχή στην έρευνα, την επικοινωνία με τους συμφοιτητές τους και συνολικά τη διαδικασία της προσωπικής και ακαδημαϊκής τους εξέλιξης. Ο ίδιος επεσήμανε πως όταν οι φοιτητές αναγκάζονται να σπουδάζουν από απόσταση, υποβαθμίζεται η ποιότητα της εκπαίδευσης και ακυρώνονται στην πράξη τόσο η εκπαιδευτική διαδικασία όσο και η ίδια η πανεπιστημιακή εμπειρία.
ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ
Ο Κοσμήτορας της Σχολής Διοίκησης χαρακτήρισε ακόμη πιο λυπηρό το γεγονός ότι ορισμένοι από τους φοιτητές που τελικά καταφέρνουν να νοικιάσουν ένα σπίτι αναγκάζονται από τους ιδιοκτήτες να το εγκαταλείψουν λίγο πριν από τις εξετάσεις του Μαΐου. Στόχος είναι, όπως ανέφερε, τα συγκεκριμένα ακίνητα να αξιοποιηθούν στη συνέχεια μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης για τουριστικούς σκοπούς κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου.
Ο Οδυσσέας Σπηλιόπουλος διαπίστωσε ότι, μέσα από αυτή την πρακτική, δημιουργείται η εντύπωση πως ο τουρίστας αξίζει περισσότερο από τον φοιτητή, την ώρα που η πόλη στο σύνολό της δεν κερδίζει, αλλά ωφελούνται μόνο λίγοι.
Η συνολική ζημιά για την Καλαμάτα, όπως είπε, είναι πολύ μεγαλύτερη. Με λιγότερους φοιτητές χάνεται η ζωντάνια από τις γειτονιές, περιορίζεται η κατανάλωση στις τοπικές επιχειρήσεις και αποδυναμώνεται η φυσική παρουσία των νέων μέσα στο ίδιο το Πανεπιστήμιο.
Ως αποτέλεσμα, η πόλη δεν επενδύει στο μέλλον της, αλλά το υπονομεύει, καθώς δεν μπορεί να νοείται ως ανάπτυξη μόνο η αύξηση των εισπράξεων μιας μερίδας ιδιοκτητών.
«Το τίμημα στην ουσία είναι να εκδιώκονται οι νέοι άνθρωποι από την πόλη», πρόσθεσε, τονίζοντας ότι η Καλαμάτα χρειάζεται ενεργούς φοιτητές και όχι σπουδαστές – επισκέπτες, επειδή η στέγη έχει μετατραπεί σε είδος πολυτελείας.
Ο Οδυσσέας Σπηλιόπουλος επισήμανε ότι η Καλαμάτα κατάφερε τα τελευταία χρόνια να αναδειχθεί σε μια πραγματική πανεπιστημιούπολη. Το κεκτημένο αυτό, ωστόσο, θα πρέπει να προστατευθεί.
Όπως παρατήρησε, όταν ένας φοιτητής αναγκάζεται είτε να εγκαταλείψει τις σπουδές του είτε να αποχωρήσει από το σπίτι του μέσα στην εξεταστική περίοδο, τότε πρόκειται για μια συνολική κοινωνική αποτυχία.
Απηύθυνε, παράλληλα, κάλεσμα στους πολίτες και στους ιδιοκτήτες ακινήτων της πόλης να δείξουν σεβασμό στις οικογένειες των νέων ανθρώπων που επιθυμούν να έρθουν στην Καλαμάτα και να σπουδάσουν.
Τους κάλεσε να συναισθανθούν το πρόβλημα και να αναρωτηθούν εάν οι ίδιοι θα ήθελαν να βλέπουν τα παιδιά τους να αδυνατούν να σπουδάσουν σε άλλες πόλεις λόγω των υψηλών τιμών των ενοικίων.
Παράλληλα, απευθύνθηκε στους θεσμικούς και επιχειρηματικούς φορείς της περιοχής, ζητώντας τους να πάρουν δημόσια θέση και να αναλάβουν πρωτοβουλίες, προκειμένου να περιοριστεί το απαράδεκτο, όπως το χαρακτήρισε, φαινόμενο.
ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΓΓΡΑΦΟΝΤΑΙ, ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ
Απαντώντας σε ερωτήσεις, ο κ. Σπηλιόπουλος ανέφερε ότι κάθε χρόνο στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου εισάγονται συνολικά περίπου 3.500 φοιτητές.
Η φοιτητική εστία της Καλαμάτας, την οποία χαρακτήρισε σύγχρονη και λειτουργική, μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μόλις 200 φοιτητών, ανεξαρτήτως του έτους φοίτησής τους.
Αναφερόμενος ειδικότερα στο Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, για το οποίο διαθέτει άμεση εικόνα, σημείωσε ότι κάθε χρόνο εγγράφονται περίπου 200 φοιτητές. Από αυτούς, όμως, μόλις 50 έως 60 παρακολουθούν συστηματικά τα μαθήματα, ενώ στις εξετάσεις εμφανίζονται όλοι.
Η διαφορά ανάμεσα στον αριθμό των εγγεγραμμένων και εκείνων που έχουν καθημερινή φυσική παρουσία αποτυπώνει, σύμφωνα με τον ίδιο, το μέγεθος του στεγαστικού και οικονομικού προβλήματος.
Ο ίδιος παρατήρησε ότι αντίστοιχες δυσκολίες καταγράφονται και σε άλλες φοιτητουπόλεις, ιδιαίτερα σε πόλεις που δεν διαθέτουν φοιτητικές εστίες, όπως η Κόρινθος, η Σπάρτη και το Ναύπλιο. Όσον αφορά την Τρίπολη και τη νέα φοιτητική εστία, υπενθύμισε ότι τα εγκαίνιά της πρόκειται να πραγματοποιηθούν τον επόμενο μήνα.
Για το ενδεχόμενο δημιουργίας μίας ακόμη φοιτητικής εστίας στην Καλαμάτα, ο Οδυσσέας Σπηλιόπουλος εκτίμησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα περιόριζε το πρόβλημα, χωρίς όμως να το αντιμετωπίσει συνολικά. Όπως είπε, η μείωση των τιμών των ενοικίων αποτελεί το βασικό ζητούμενο, προκειμένου να ανατραπεί το σημερινό αρνητικό κλίμα.
Ο ίδιος προέκρινε κυρίως την επίκληση στην κοινωνική ευαισθησία των ιδιοκτητών, εκτιμώντας ότι πιθανοί κυβερνητικοί περιορισμοί, όπως η επιβολή πλαφόν στις τιμές, δεν θα μπορούσαν από μόνοι τους να δώσουν ουσιαστική λύση.
Ο κ. Σπηλιόπουλος παρατήρησε ακόμη ότι φέτος καταγράφεται σε μεγάλο ποσοστό των κατοικιών που διατίθενται προς ενοικίαση αύξηση των τιμών της τάξης του 5% έως 7%. Εκτίμησε έτσι ότι είναι αδύνατο να συνεχιστεί αυτή η ανοδική πορεία, καθώς δεν είναι βιώσιμη ούτε για τους φοιτητές και τις οικογένειές τους ούτε για την ίδια την πόλη.
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΦΟΙΤΗΣΗΣ
Σύμφωνα με τον Οδυσσέα Σπηλιόπουλο, εάν συνεχιστεί η σημερινή πρακτική, η πανεπιστημιακή εκπαίδευση κινδυνεύει να μετατραπεί σταδιακά από διά ζώσης σε εξ αποστάσεως, με σοβαρές συνέπειες τόσο σε ακαδημαϊκό επίπεδο όσο και στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της Καλαμάτας.
Ο ίδιος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, υπογραμμίζοντας ότι η Καλαμάτα είναι μία από τις πόλεις αντίστοιχου πληθυσμιακού μεγέθους στην Περιφέρεια που διαθέτουν τον μεγαλύτερο αριθμό πανεπιστημιακών τμημάτων.
Το σημαντικό αυτό προνόμιο, ωστόσο, κινδυνεύει να χαθεί, εάν οι φοιτητές δεν μπορούν να κατοικήσουν και να συμμετέχουν ενεργά στην ακαδημαϊκή ζωή της πόλης.
Υπενθύμισε, άλλωστε, ότι οι πόλεις που δεν διαθέτουν πανεπιστήμια ή χάνουν σταδιακά τη φοιτητική τους κοινότητα οδηγούνται σε μαρασμό, λέγοντας πως δεν διαπιστώνει σε κυβερνητικό επίπεδο πρόθεση ουσιαστικής παρέμβασης για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Σε ερώτηση της «Ε» για το κατά πόσο η πλευρά του Πανεπιστημίου θα επιδιώξει συναντήσεις με φορείς, αρχικά σε τοπικό επίπεδο, σημείωσε ότι οι Κοσμήτορες είναι διατεθειμένοι να εξαντλήσουν κάθε διαθέσιμο μέσο, ώστε το θέμα να αναδειχθεί και να συζητηθούν τρόποι περιορισμού του.
Κλείνοντας, ο Οδυσσέας Σπηλιόπουλος γνωστοποίησε ότι η πλειονότητα των νέων φοιτητών και των γονέων τους, όταν επικοινωνούν με το Πανεπιστήμιο, ρωτούν πρώτα εάν υπάρχει η δυνατότητα εξ αποστάσεως σπουδών.
Η ερώτηση αυτή, όπως σημείωσε, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το πρόβλημα της στέγης, αλλά και της γενικότερης ακρίβειας που αντιμετωπίζει μια οικογένεια όταν καλείται να στείλει το παιδί της για σπουδές σε άλλη πόλη.
Το αποτέλεσμα είναι η πανεπιστημιακή εμπειρία να χάνεται και η εκπαιδευτική διαδικασία να περιορίζεται στην παρακολούθηση μαθημάτων μπροστά από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή.
ΛΙΓΕΣ ΟΙ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΤΙΜΕΣ
Από τη δύσκολη αυτή πραγματικότητα πάντως, δεν απουσιάζουν και οι θετικές εξαιρέσεις. Υπάρχουν ιδιοκτήτες οι οποίοι εξακολουθούν να διαθέτουν γκαρσονιέρες και μικρά διαμερίσματα σε λογικές τιμές, αναγνωρίζοντας τις οικονομικές δυνατότητες των φοιτητών και των οικογενειών τους. Οι περιπτώσεις αυτές, ωστόσο, είναι πλέον δυσεύρετες. Τα συγκεκριμένα ακίνητα συνήθως ενοικιάζονται πολύ γρήγορα, είτε μέσω γνωστών και προσωπικών επαφών είτε μέσω αγγελιών σε έντυπα και σε κολώνες, με τις οποίες παρακάμπτονται οι μεσάζοντες.
Το στεγαστικό πρόβλημα των φοιτητών έτσι δεν αποτελεί, πλέον, μια συγκυριακή δυσκολία που εμφανίζεται μόνο στην αρχή κάθε ακαδημαϊκής χρονιάς. Εξελίσσεται σε μια μόνιμη απειλή για το μέλλον του Πανεπιστημίου και της Καλαμάτας.
Και όσο η Πολιτεία παραμένει αμέτοχη και δεν στηρίζει με επιδόματα τους φοιτητές, οι οικογένειες θα συνεχίζουν να αναρωτιούνται όχι σε ποια σχολή πέρασαν τα παιδιά τους, αλλά εάν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τα στείλουν να σπουδάσουν.
Τ.Αν.
