Βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα μακριά από τη Κυπαρισσία, λίγο μετά το χωριό Ράχες και το προσεγγίζει κανείς με τα πόδια ξεκινώντας ένα μονοπάτι στη βόρεια πλευρά του αρχαιολογικού χώρου. Μετά από μια πεζοπορία περίπου 20 λεπτών ο επισκέπτης βρίσκεται μπροστά σε ένα καταπληκτικό δημιούργημα της φύσης, σε ένα μοναδικό τοπίο. Γνωστό στους ντόπιους και ως Νεραϊδόρεμα ή Φαράγγι με τους Σταλακτίτες. Ωστόσο παρά την ομορφιά του σε πολλούς παραμένει άγνωστο.
Σε μια εποχή που ο φυσιολατρικός και εναλλακτικός τουρισμός κερδίζει συνεχώς έδαφος, το φαράγγι θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ακόμη από τα σημαντικά σημεία αναφοράς της Τριφυλίας. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να γίνεται ευρύτερα γνωστό, όμως ακόμη για πάρα πολλούς παραμένει ένας άγνωστος φυσικός θησαυρός. Σημαντικό του πλεονέκτημα ότι είναι σε άμεση επαφή με τον σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο της Περιστεριάς με τους μυκηναϊκούς θολωτούς τάφους. Δημιουργείται έτσι ένας συνδυασμός ιδανικός για τον επισκέπτη, που μπορεί να συνδυάσει και τα δύο σημαντικά αυτά στοιχεία της περιοχής.
Όπως αναφέραμε η διαδρομή προς το φαράγγι ξεκινά από τον αρχαιολογικό χώρο της Περιστεριάς, από εκεί, ένα μονοπάτι οδηγεί τον επισκέπτη μέσα σε ένα καταπράσινο φυσικό περιβάλλον, με πυκνή βλάστηση που δημιουργούν ένα όμορφο σκηνικό.
Φτάνοντας κανείς στο χώρο του φαραγγιού, το οποίο να σημειώσουμε είναι μικρό σε μήκος, βρίσκεται σε ένα καταπληκτικό φυσικό τοπίο όπου δεσπόζουν τα τεράστια δέντρα, η πυκνή σκιά που αφήνουν και η δροσιά δίπλα από τα τρεχούμενα νερά. Το στοιχείο που κάνει το φαράγγι ξεχωριστό είναι το ιδιαίτερο γεωλογικό του ανάγλυφο. Στα απότομα βράχια και στις φυσικές κοιλότητες έχουν σχηματιστεί σταλακτίτες, αποτέλεσμα μιας γεωλογικής διαδικασίας που εξελίσσεται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η παρουσία του νερού, ακόμη και κατά τους θερινούς μήνες, δημιουργεί ένα μικροκλίμα με αισθητά χαμηλότερη θερμοκρασία, ενώ οι ήχοι του τρεχούμενου νερού και των πουλιών συνθέτουν μια εμπειρία που δύσκολα συναντά κανείς σε τόσο μικρή απόσταση από τον αστικό ιστό. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι οι κάτοικοι της περιοχής το αποκαλούν Νεραϊδόρεμα για όλη αυτή την ομορφιά του και το συνδυασμό των φυσικών στοιχείων.
Παρά τη φυσική του αξία, το φαράγγι δεν έχει αξιοποιηθεί, θα έλεγε κανείς, όσο θα μπορούσε, ώστε και να αναδειχθεί και να αποτελέσει πόλο έλξης επισκεπτών. Οι όποιες προσπάθειες έχουν γίνει είναι κατά κύριο λόγο από τους τοπικούς συλλόγους των γειτονικών χωριών. Η ανάδειξη του φαραγγιού δεν απαιτεί μεγάλες τεχνικές παρεμβάσεις. Αντίθετα, η φιλοσοφία θα πρέπει να βασίζεται στον ήπιο τουρισμό και στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Χρειάζεται όμως ένας σχεδιασμός και ένας προγραμματισμός δράσεων που θα το αναδείξουν. Επίσης η σύνδεση του φαραγγιού με τον αρχαιολογικό χώρο της Περιστεριάς αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο συγκριτικό του πλεονέκτημα. Σε ελάχιστα μέρη της Ελλάδας ο επισκέπτης μπορεί μέσα σε λίγη ώρα να γνωρίσει έναν σημαντικό μυκηναϊκό χώρο και στη συνέχεια να περπατήσει μέσα σε ένα εντυπωσιακό φυσικό φαράγγι.
Το σίγουρο είναι ότι οι προοπτικές του είναι σημαντικές, ειδικά σε μια εποχή που ο περιπατητικός τουρισμός παρουσιάζει σταθερή ανάπτυξη, τόσο στη χώρα μας , όσο και από ταξιδιώτες άλλων χωρών που επιλέγουν μικρούς προορισμούς αναζητώντας αυθεντικές εμπειρίες.
Εδώ βέβαια θα πρέπει να επισημάνουμε ότι μπορεί το φαράγγι της Περιστεριάς να είναι ένα εξαιρετικό τοπίο, αλλά σίγουρα δεν είναι το μόνο που δεν έχει αναδειχθεί όσο θα μπορούσε στη Τριφυλία. Υπάρχουν πολλοί κρυμμένοι θησαυροί, είτε με ποτάμια, με καταρράκτες (όπως στη Βάλτα), με μονοπάτια που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να παίρνουν πρωτοβουλία αρκετοί Σύλλογοι και τα αναδεικνύουν (π.χ. Περδικονερίου, Ραυτόπουλο, Κεφαλόβρυση κ.α.), υπάρχει ένα καταπληκτικό πέτρινο μονοπάτι (δρόμος) στη Μάλη που θα πρέπει να αναδειχθεί, υπάρχουν δάση και γενικά υπάρχει φυσικός πλούτος που μπορεί να δώσει τη δική του ώθηση στο τουρισμό της περιοχής. Ώθηση στον εναλλακτικό φυσιολατρικό τουρισμό, ο οποίος μάλιστα είναι όλο τον χρόνο και δεν περιορίζεται μόνο την καλοκαιρινή περίοδο.
Η Τριφυλία διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για να ενταχθεί σε αυτόν τον χάρτη.
Βεβαίως, κάθε μορφή ανάπτυξης πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον, χωρίς να αλλοιώνεται αυτό αλλά να προστατεύεται και να αναδεικνύεται. Μόνο έτσι μπορεί να αποκτήσει διαχρονικό χαρακτήρα αλλά και να διατηρήσει την αυθεντική του μορφή.
* Οι φωτογραφίες από το φαράγγι της Περιστεριάς είναι από τη Νίκη Γκιουλή.
