Αρχικά πρόκειται για την επιστολή του Τάσου Νιάρχου, ανιψιού του Βαλάση Βαλασόπουλου:
«Οι φωτογραφίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας και αφορούν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, πριν την εκτέλεσή τους από τους ναζί κατακτητές στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944, συγκλονίζουν και συγκινούν.
Αποτελούν ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας.
Ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής, ήταν και ο θείος μου Βαλασόπουλος Βαλάσης από το Αρφαρά Μεσσηνίας. Τρέμουμε από θαυμασμό, δέος και ευγνωμοσύνη. Ορκιζόμαστε να μετατρέψουμε τον θαυμασμό σε καθημερινή ανυποχώρητη πάλη με το κόμμα μας.
Οι συγκλονιστικές αυτές φωτογραφίες πρέπει να αποκτηθούν από το Ελληνικό Κράτος και  να αποδοθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και το ΚΚΕ, ανοιχτά και προσιτά στον λαό και τη νεολαία. 
Τάσος Νιάρχος, ανιψιός του Βαλάση Βαλασόπουλου». 

Βιογραφικά στοιχεία Βαλάση Βαλασόπουλου

Ο Βαλάσης Βαλασόπουλος γεννήθηκε το 1910 από φτωχή αγροτική οικογένεια στο χωριό Αρφαρά Καλαμάτας. Στα 17 του χρόνια, αφού τελειώνει το Σχολαρχείο στο χωριό του, πηγαίνει στην Καλαμάτα και πιάνει δουλειά σε τυπογραφείο. Ομως, επειδή αρρωσταίνει, αλλάζει δουλειά, φεύγει για την Αθήνα και εργάζεται ως εμποροϋπάλληλος, ενώ ταυτόχρονα πηγαίνει στη Νυχτερινή Σχολή Εμποροϋπαλλήλων. Το 1935 τ' αδέλφια του του προτείνουν να του ανοίξουν μαγαζί στην Αγίου Μάρκου, όμως αυτός αρνείται και τους λέει: «Εγώ έχω πάρει άλλο δρόμο». Είχε ήδη ενστερνιστεί τη μαρξιστική θεωρία και είχε γίνει μέλος του ΚΚΕ. Παίρνει μέρος σε λαϊκές κινητοποιήσεις και το 1938 συλλαμβάνεται από την Ασφάλεια των Μεταξά - Μανιαδάκη. Για δυο μήνες χάνονται τα ίχνη του, τελικά εντοπίζεται κάπου στους Αμπελοκήπους όπου τον κρατούν και τον βασανίζουν φρικτά. Όταν οι δικοί του τον αντικρίζουν δεν τον αναγνωρίζουν, όμως παρ' όλα αυτά κρατάει ψηλά το ηθικό του και ορκίζεται στα ιδανικά του και την τιμή του ΚΚΕ.
Τον στέλνουν στην Ακροναυπλία, όπου συναντά πολλούς συντρόφους του. Και οι μεταγωγές συνεχίζονται. Πάει στις φυλακές της Πύλου και από εκεί στη Λάρισα, όπου παραδίνεται από τους εθνοπροδότες «Ελληνες», με τους συντρόφους του, στα νύχια των κατακτητών Ιταλών και Γερμανών. Εκεί συναντά έναν συγγενή του καθηγητή, ο οποίος όταν απολύεται προσπαθεί να τον σώσει: «Πάση θυσία σώστε τον Βαλάση, είναι υπόδειγμα ανθρώπου». Ομως, ο αγωνιστής Βαλασόπουλος παραμένει κρατούμενος και μεταφέρεται στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, με διοικητή τον κτηνάνθρωπο Ροντόμσκι.
Το Μάρτη του 1944 μαζί με άλλους συγκρατούμενούς τους αποτελεί ομάδα εργασίας για υλοτόμηση πεύκων από την Πάρνηθα και κοπής τους σε ξυλάδικο της οδού Λιοσίων. Εκεί συναντώ ως επισκέπτης συχνά τον Βαλάση και προσπαθώ να τον πείσω να δραπετεύσει. Ομως αντιδρά και μου λέει: «Μπορώ να φύγω, μα δεν πρέπει». Είναι αμετάπειστος. Το Σάββατο 29 Απρίλη ξαναπάω στο ξυλάδικο με σκοπό πάλι να του πω για την απόδραση, αλλά αυτός με ένα ατάραχο και γαλήνιο ύφος μου λέει σιγά: «Αύριο ή τη Δευτέρα θα μας εκτελέσουνε». Εμεινα άφωνος, δεν το περίμενα. Τον αγαπούσα και τον ζήλευα για την τόση πίστη και παλικαριά του. Ηταν ένας πραγματικός κομμουνιστής - επαναστάτης. Θυμάμαι ότι κοντά στ' άλλα, μου είπε: «Πήρα το σωστό δρόμο και θα τον συνεχίσω».
Δεν έφυγα, δεν μπορούσα να φύγω. Εμεινα εκεί και τους κοίταζα όλους με θαυμασμό, πώς φόρτωναν, με μια πρωτοφανή φυσικότητα, τα ξύλα στο αυτοκίνητο. Περίμενα ώσπου ανέβηκαν όλοι τους στο καμιόνι. Εκείνος σήκωσε το χέρι του με φυσικότητα, μου χαμογέλασε και μου 'πε: «Καλή σου τύχη».
Πρωτομαγιά του '44 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής γράφεται ο επίλογος του δράματος των 200 παλικαριών του στρατοπέδου του Χαϊδαρίου με την εκτέλεσή τους. Ανάμεσά τους ήταν και ο αξέχαστος κομμουνιστής Βαλάσης Κ. Βαλασόπουλος.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Η δεύτερη επιστολή είναι του Άγγελου Κλαμπατσέα, προέδρου της Κοινότητας Σαϊδόνας Δήμου Δυτικής Μάνης, συγγενή του Κώστα Κλαμπατσέα, που εκτελέστηκε με τους 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή την 1η Μάη 1944: 
«Με βαθιά συγκίνηση, δέος και θαυμασμό παρακολούθησα και εγώ τις φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας με τους 200 κομμουνιστές που βάδισαν αλύγιστοι, αψηφώντας τον θάνατο, προς την εκτέλεσή τους από τους ναζί κατακτητές στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944.
Ανάμεσά τους ήταν και ο συντοπίτης μας, από την ηρωική ανταρτομάνα Σαϊδόνα Δυτικής Μάνης, αλλά και συγγενής μου Κλαμπατσέας Κώστας, φοιτητής Νομικής, στέλεχος του ΚΚΕ και Ακροναυπλιώτης.
Τα συγκεκριμένα αρχεία θα πρέπει να αποδοθούν στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, τον Δήμο Χαϊδαρίου και το ΚΚΕ, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των "200" ήταν μέλη και στελέχη του».

Βιογραφικό Κώστα Κλαμπατσέα

Ο Κωνσταντίνος Κλαμπατσέας (1916-1944) ήταν ένας από τους διακόσιους εκτελεσθέντες της Καισαριανής την 1η Μάη 1944 ως αντίποινα στην ενέδρα ανταρτών του ΕΑΜ στη Λακωνία, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του στρατηγού Φραντς Κρεχ.
Ο Κωνσταντίνος Κλαμπατσέας (φωτο) γεννήθηκε το 1916 στη Σαϊδόνα Μεσσηνίας και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου διακρίθηκε για την ευστροφία και το αγωνιστικό του πνεύμα.
Από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας), αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στην οργάνωση νεολαίων κατά τα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. 
Η πολιτική του δράση και οι ιδέες της κοινωνικής δικαιοσύνης και ελευθερίας που πρέσβευε, τον οδήγησαν στην παρακολούθηση και τελικά στη σύλληψή του από τους μελανοχίτωνες του δικτάτορα.
Κατά την περίοδο της Κατοχής ο Κωνσταντίνος Κλαμπατσέας εντάχθηκε στις δυνάμεις του ΕΑΜ, συμμετέχοντας σε οργανωτικές και πολιτικές δραστηριότητες στην Αθήνα. 
Ως παλιό στέλεχος της κομμουνιστικής νεολαίας, ανέλαβε καθήκοντα στρατολόγησης, διαφώτισης και στήριξης των αντιστασιακών πυρήνων, συμβάλλοντας στη διάδοση αντιφασιστικού υλικού και στη διατήρηση της επαφής ανάμεσα σε κρατούμενους, εξόριστους και τις παράνομες Οργανώσεις. 
Συνελήφθη από τους ταγματασφαλίτες και φυλακίστηκε στις φυλακές Χαϊδαρίου, όπου πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του πριν οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Η μητέρα του ήταν η αδερφή του Ηλία Νοέα και ήταν αυτός που προπολεμικά στρατολόγησε και οργάνωσε τους Σαϊδονίτες στο ΚΚΕ.