Η σταθερότητα που διατυμπανίζει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ισοδυναμεί με στασιμότητα. Από τις αρχές του 2019 έως τις αρχές του 2025, τα εταιρικά κέρδη στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 42%, ενώ οι συνολικοί μισθοί κατά 32%. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την ίδια περίοδο, η σχέση ήταν αντίστροφη: οι μισθοί αυξήθηκαν ταχύτερα από τα κέρδη. Αυτό είναι το πραγματικό όριο του οικονομικού success story της Νέας Δημοκρατίας.
Για το ΠΑΣΟΚ στόχος είναι να πάει η χώρα μπροστά με ασφάλεια και προοπτική. Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης καταθέσαμε ολοκληρωμένο σχέδιο για την ακρίβεια, το δημογραφικό, το στεγαστικό, την ανάπτυξη, τη μεταρρύθμιση του κράτους, το ιδιωτικό χρέος, τη δημόσια υγεία και παιδεία. Δεσμευτήκαμε για τον 13ο μισθό στο Δημόσιο, τη σταδιακή επαναφορά της 13ης σύνταξης και ένα νέο ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους.
Δίνουμε τη μάχη καθημερινά μέσα και έξω από τη Βουλή με πολιτική αξιοπιστία.
Όταν το ΠΑΣΟΚ πρότεινε τις 120 δόσεις, οι υπουργοί της κυβέρνησης χαρακτήριζαν την πρότασή μας «μνημείο ανοησίας» και «λεφτά από τη monopoly». Σήμερα υπό την πίεση του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση αναγκάζεται να νομοθετήσει μια «κολοβή» ρύθμιση 120 δόσεων με επιτόκιο 5,8%, χωρίς διαγραφή τόκων, με αποκλεισμό των οφειλών που δημιουργήθηκαν το 2025 και το 2026. Αυτή δεν είναι ρύθμιση, που προσφέρει πραγματική δεύτερη ευκαιρία αλλά ρύθμιση βιτρίνας, στάχτη στα μάτια του κόσμου.
Ήταν η δυναμική αντίδραση του ΠΑΣΟΚ που αποκάλυψε την κυβερνητική μεθόδευση να δοθεί ένα κραυγαλέο δώρο στα funds σε βάρος των δανειοληπτών. Σήμερα που συζητείται στην Ολομέλεια της Βουλής το σχετικό νομοσχέδιο αναμένω τον Πρωθυπουργό να έρθει και να δώσει εξηγήσεις: Ποιο χέρι έγραψε το άρθρο 23, σύμφωνα με το οποίο οι συμβάσεις ρύθμισης οφειλών θα μπορούσαν να αποτελούν αυτόματα εκτελεστούς τίτλους, παρέχοντας στους πιστωτές ένα πρόσθετο ισχυρό μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης και στερώντας τους οφειλέτες από στάδια δικαστικής προστασίας;
Ο ελληνικός λαός μπορεί πλέον να συγκρίνει δύο ριζικά διαφορετικές πολιτικές επιλογές:
Από τη μία, η αντικοινωνική νομοθεσία της Νέας Δημοκρατίας, που έχει ως προτεραιότητα τα συμφέροντα των τραπεζών, των funds και των servicers. Και από την άλλη, το αξιόπιστο σχέδιο του ΠΑΣΟΚ, που έχει ως σημείο αναφοράς τον δανειολήπτη, το νοικοκυριό, τη μικρομεσαία επιχείρηση και τον αγρότη.
Απέναντι, λοιπόν, σε αυτή την πραγματικότητα, το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται να ανοίξει δρόμους στην οικονομία, απέναντι στην ακρίβεια, στα ολιγοπώλια και στον αποκλεισμό των μικρομεσαίων. Να ενισχύσει τη διαφάνεια και τη λογοδοσία απέναντι στα σκάνδαλα, την αναξιοκρατία και την ασυδοσία. Να κάνει ξανά τη στέγη δικαίωμα απέναντι στα funds που ξεπουλούν και εκβιάζουν την περιουσία του ελληνικού λαού. Να αναγεννήσει τη δημόσια υγεία και τη δημόσια παιδεία, γιατί τώρα περισσότερο από ποτέ ο πολίτες έχουν ανάγκη ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες και ισχυρό κοινωνικό κράτος.
Να φέρει καλύτερη και ποιοτικότερη ανάπτυξη καθώς και ένα σύγχρονο παραγωγικό μοντέλο με συγκεκριμένες παραγωγικές προτεραιότητες μεταξύ των οποίων και ένας ισχυρός πρωτογενής τομέας ώστε το ελληνικό προϊόν να αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν μεταποιείται, όταν τυποποιείται και όταν φτάνει οργανωμένα στις αγορές.
Φανταστείτε ένα επιχειρηματικό πάρκο στη Μεσσηνία αφιερωμένο αποκλειστικά στο ελαιόλαδο: Με ελαιουργεία, μονάδες τυποποίησης, εργαστήρια ποιοτικού ελέγχου, ερευνητικά κέντρα, υπηρεσίες μάρκετινγκ και εξαγωγών, στον ίδιο χώρο. Αυτό είναι το όραμά μας: ένα ολοκληρωμένο παραγωγικό οικοσύστημα, που ενισχύει καθοριστικά την ανταγωνιστικότητα των σημαντικών προϊόντων μας.
Η Μεσσηνία αποτυπώνει τις μεγάλες αντιφάσεις της ελληνικής περιφέρειας: τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες, αλλά συρρίκνωση του αγροτικού εισοδήματος, δημογραφική γήρανση και σταδιακή εγκατάλειψη της υπαίθρου.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ανέδειξε τις σοβαρές ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων, ενώ η μεταφορά στην ΑΑΔΕ δεν έλυσε τα προβλήματα, όπως αποδεικνύει το φετινό αδιέξοδο στη διαδικασία των δηλώσεων Ενιαίας Ενίσχυσης. Την ώρα που άλλες ευρωπαϊκές χώρες καταβάλλουν ενισχύσεις, στην Ελλάδα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η υποβολή των αιτήσεων.
Μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η κυβέρνηση αδυνατεί να εγγυηθεί ακόμη και την ομαλή καταβολή των ενισχύσεων. Το τίμημα της κυβερνητικής αποτυχίας επιβαρύνει ξανά τον αγροτικό κόσμο.
Το ελαιόλαδο δοκιμάζεται από τις χαμηλές τιμές, το αυξημένο κόστος, την έλλειψη εργατικών χεριών και τις ανταγωνιστικές πιέσεις από εισαγωγές τρίτων χωρών. Χωρίς εθνική στρατηγική, εξάγουμε τον παραγωγικό μας πλούτο χύμα, αφήνοντας την υπεραξία σε άλλους. Απαιτούνται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού, αυστηροί έλεγχοι, ιχνηλασιμότητα και επενδύσεις στην τυποποίηση και την εξωστρέφεια.
Παράλληλα, χάνονται πολύτιμες αναπτυξιακές ευκαιρίες: το Μιναγιώτικο φράγμα απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης και πλέον προβλέπεται να χρηματοδοτηθεί με εθνικούς πόρους, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για άλλες αναπτυξιακές ανάγκες, ενώ το Φιλιατρινό, αν και ολοκληρώθηκε το 2017, παραμένει αναξιοποίητο για την άρδευση, με τα αναγκαία δίκτυα να παραπέμπονται στο 2029.
Το ΠΑΣΟΚ προτείνει ένα ολοκληρωμένο Εθνικό Σχέδιο Αγροτικής Ανασυγκρότησης, με τον παραγωγό στο επίκεντρο: δίκαιη νέα ΚΑΠ, ισχυρούς συνεταιρισμούς, ενεργειακές κοινότητες, προστασία από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων, με επενδύσεις σε μεγάλα και μικρά έργα άρδευσης, λιμνοδεξαμενές και μικρά φράγματα.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για δημογραφική αναγέννηση της πατρίδας, όταν δεν εξασφαλίζουμε στους ανθρώπους της υπαίθρου τις προϋποθέσεις να παραμείνουν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους. Η παραγωγική ανασυγκρότηση της περιφέρειας δεν είναι τοπική υπόθεση. Είναι εθνική αναγκαιότητα.
