Το έργο εκδόθηκε σε συνέκδοση από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, μέσω του Πολιτιστικού Κέντρου της ΕΛ.ΑΣ., και από το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, μέσω του Εργαστηρίου Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας. Την έκδοση χαιρετίζουν ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο Υφυπουργός Γιάννης Λαμπρόπουλος.
Οπως σημειώνει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πρόκειται για «ένα σημαντικό ερευνητικό έργο που έρχεται να καλύψει ένα κενό σχετικά με την εξέλιξη των θεσμών αστυνόμευσης στον ελληνικό χώρο». Παράλληλα, τονίζει ότι «η μελέτη αυτή δεν περιορίζεται σε μια απλή καταγραφή διοικητικών μεταβολών», αλλά αναδεικνύει την πορεία της Αστυνομίας Πόλεων «από την ίδρυσή της το 1920 έως την τελική συνένωσή της με τη Χωροφυλακή και τη δημιουργία της Ελληνικής Αστυνομίας το 1984», φωτίζοντας τη συμβολή της στην πορεία εκσυγχρονισμού και δημοκρατικής εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας.
Στον χαιρετισμό του, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Ιωάννης Λαμπρόπουλος, επισημαίνει ότι το έργο «αποτελεί τον τρίτο τόμο μιας τριλογίας που έχει στο επίκεντρό της την ιστορία των αστυνομικών θεσμών στον τόπο μας», ενώ χαρακτηρίζει το βιβλίο ως «ένα πόνημα που εγγράφει με υψηλό αίσθημα ευθύνης το στίγμα του στη διαδρομή της ελληνικής ιστοριογραφίας». Παράλληλα, τονίζει ότι ο συγγραφέας, Καθηγητής Θανάσης Χρήστου, «κατορθώνει με υποδειγματική συνέπεια να υπερβεί τις συμβατικές περιγραφικές αφηγήσεις της διοικητικής ιστορίας και να αναδείξει την Αστυνομία Πόλεων ως ζωντανό οργανισμό της ελληνικής κοινωνίας», προσφέροντας ένα έργο που φωτίζει τη συμβολή της στη διαμόρφωση της νεότερης αστικής ζωής στον ελληνικό χώρο.
ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ
Σήμερα με την κυκλοφορία του ανά χείρας τόμου «Η Αστυνομία Πόλεων στο μεταίχμιο δύο κόσμων. Η ίδρυση, οι εμπνευστές και η συμβολή της στο κοινωνικό γίγνεσθαι (1920-1984)» ολοκληρώνεται η τριλογία ενός έργου, που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν και πήρε σάρκα και οστά με τον πρώτο τόμο «Αναζητώντας τον ένοχο και επιβάλλοντας την τάξη. Η αστυνομία σε αναζήτηση ρόλου τα χρόνια του αγώνα της ανεξαρτησίας (1821-1830)», που δόθηκε στο αναγνωστικό κοινό το 2021 με αφορμή το ιωβηλαίο των 200 χρόνων από την εκδήλωση της Επανάστασης του 1821. Ο δεύτερος τόμος της συγκεκριμένης σειράς «Οι δυνάμεις αστυνόμευσης του ελληνικού κράτους στο μετέωρο βήμα τους προς τη Μικρά Ασία. Αφετηρίες, πρωταγωνιστές και κατακτήσεις (1919-1922)» άρχισε τη διαδρομή του στη δημόσια σφαίρα το 2022 με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός αιώνα από τις τραγικές στιγμές της μικρασιατικής απόγνωσης τον Σεπτέμβριο του 1922.
Τρία έργα που ολοκληρώνουν έναν κύκλο με επίκεντρο εμβληματικές στιγμές της ιστορίας του Νεότερου και Σύγχρονου Ελληνισμού όχι μόνο για τις δυνάμεις της αστυνόμευσης και ασφάλειας ενός συλλογικού σώματος, που από την Άλωση της Πόλης το 1453 έπεσε στον ξενικό ζυγό και την αφάνεια και που μετά το εθνεγερτήριο σάλπισμα του 1821 προσπάθησε από το μηδέν να συγκροτήσει θεσμούς και διοικητικό μηχανισμό. Αλλά και για την υπαρκτική επιβίωση του ιδίου αυτού κοινωνικού σώματος του «καταπεπτωκότος γένους» των Ελλήνων, που επιχείρησε εναγώνια μέσω της πολύπαθης διαδρομής του να αποκτήσει φωνή και δύναμη μέσα στο πλαίσιο της κοινωνίας των ελεύθερων ευρωπαϊκών εθνών.
Είναι γεγονός πως ο πρώτος τόμος επισημαίνει και τιμά την εισφορά των δυνάμεων της ευταξίας και της κοινωνικής συνοχής στο έπος της παλιγγενεσίας του 1821, ενώ ο δεύτερος στοιχειοθετεί και αναδεικνύει το επίμονο εγχείρημα των σκαπανέων της δημόσιας τάξης στη διαχείριση της Μικρασιατικής Εκστρατείας και Καταστροφής μέσα πάντα από τις πηγές.
Και ο τρίτος τόμος επιχειρεί να φιλοτεχνήσει το θεσμικό αποτύπωμα με την κοινωνικοπολιτική διάσταση μιας άλλης, νέας, εκσυγχρονιστικής αστυνομικής δύναμης, που έχει γεννηθεί στον ευρωπαϊκό κόσμο και ειδικότερα στη βρετανική κοινωνία του 19ου αιώνα, και έχει λάβει την τελική της μορφή στη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου. Έχοντας ως πρότυπο την τελευταία, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο πρωθυπουργός της περιόδου 1917-1920 έθεσε βαθύρριζα τα θεμέλια της Αστυνομίας Πόλεων στον ελληνικό ορίζοντα, που στηριζόταν τότε στις παρυφές του Εθνικού Διχασμού αλλά και στην εμπλοκή της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο νέος θεσμός θα προσπαθούσε, κάνοντας τη μεγάλη υπέρβαση να ανταποκριθεί στις καίριες απαιτήσεις της αστυνομικής λειτουργίας των νέων καιρών και μάλιστα στο μεταίχμιο δύο απαιτητικών και ριψοκίνδυνων κόσμων!
