Κυριακή, 31 Ιουλίου 2022 08:09

Η “Αντιγόνη” στο Κάστρο Καλαμάτας από τη “Μέθεξη”: Παράσταση που περνά πολλά μηνύματα στον θεατή

Γράφτηκε από την
Η “Αντιγόνη” στο Κάστρο Καλαμάτας από τη “Μέθεξη”: Παράσταση που περνά πολλά μηνύματα στον θεατή

Την τραγωδία του Σοφοκλή «Αντιγόνη», ένα από τα υψηλότερα και πιο ολοκληρωμένα από κάθε άποψη έργα τέχνης, θα παρουσιάσει η θεατρική ομάδα "Μέθεξη" σε σκηνοθεσία του Πέτρου Κλάδη σήμερα Κυριακή στις 9.30 μ.μ. στο Κάστρο Καλαμάτας.

Η παράσταση είχε ανέβει και τον Νοέμβριο στο Πνευματικό Κέντρο και είχε κερδίσει την αγάπη του κοινού. Παράλληλα, ταξίδεψε στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας αποσπώντας 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και α’ γυναικείου ρόλου) και 3 επαίνους (μουσικής σύνθεσης, συνόλου και α’ αντρικού ρόλου).

Στο Κάστρο θα είναι η τελευταία παράσταση του καλοκαιριού. Η ομάδα έχει ήδη αρχίσει να δουλεύει για την επόμενη χρονιά πάνω στον "Βυσσινόκηπο" του Α. Τσέχωφ, ένα από τα πιο δημοφιλή και αγαπημένα έργα παγκοσμίως.

 

Η Αντιγόνη του Σοφοκλή  είναι σύμφωνα με τον Χέγκελ ένα από τα υψηλότερα και τα πιο ολοκληρωμένα, από κάθε άποψη, έργα τέχνης που δημιούργησε ποτέ η ανθρώπινη προσπάθεια. Στην Αντιγόνη έρχεται αντιμέτωπος ο ελεύθερος άνθρωπος που θέλει να ζει σύμφωνα με τον προσωπικό κώδικα αξιών του, με την ισχύ των νόμων του κράτους και της εξουσίας. Μέσα από την κεντρική σύγκρουση Αντιγόνης - Κρέοντα απορρέουν όλες οι εγγενείς ανθρώπινες συγκρούσεις, του αρσενικού και του θηλυκού, του παλιού και του νέου, του ατόμου και της κοινωνίας, της ζωής και του θανάτου. Αυτή, ακριβώς, η διαχρονικότητα της αναγκαίας και ανεπίλυτης σύγκρουσης, όπως την παριστάνει η ελληνική τραγωδία, μας καλεί να παρομοιάσουμε την κατάσταση του ανθρώπου πάνω σε τούτη τη γη με την τραγική κατάσταση.

 

Ενας από τους συντελεστές της παράστασης, ο Δημήτρης Δημέας, μίλησε στην “Ε” για την “Αντιγόνη”.

  

Συνέντευξη - παρουσίαση: Κωνσταντίνα Δρακουλάκου

 

 - Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση που θα ανεβάσετε την Κυριακή στο Κάστρο Καλαμάτας.

Η θεατρική ομάδα «Μέθεξη» παρουσιάζει στο Κάστρο της Καλαμάτας την τραγωδία του Σοφοκλή «Αντιγόνη». Είναι η τρίτη τραγωδία όπου μαζί με τον «Οιδίποδα Τύραννο» και τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» αντλούν το θέμα τους από τον θηβαϊκό κύκλο. Η παράσταση αυτή είχε παιχτεί  πάλι τον χειμώνα που μας πέρασε στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας, αλλά μετά από απαίτηση πολλών συμπολιτών μας  που δεν είχαν καταφέρει να την δουν αποφασίσαμε  να την παρουσιάσουμε στο Κάστρο την Κυριακή 31 Ιουλίου στις 9.30 μ.μ.

 

 - Η «Αντιγόνη» είναι γνωστή σε όλους μας, αλλά είναι μια καλή ευκαιρία να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες την υπόθεση.

Πρώτα να πούμε ότι η Αντιγόνη ήταν η τελευταία κόρη του Οιδίποδα και της Ιοκάστης. Τα άλλα της αδέλφια ήταν ο Ετεοκλής, ο Πολυνείκης και η Ισμήνη. Το έργο ξεκινάει την επόμενη μέρα του πολέμου ανάμεσα στα αδέλφια Ετεοκλή και Πολυνείκη για τη διεκδίκηση του θρόνου της Θήβας. Ο Ετεοκλής υπερασπίζεται τη Θήβα, ενώ ο Πολυνείκης  με τον στρατό του Αργους πολιορκεί τη Θήβα. Στη μάχη σκοτώνονται και οι δύο. Ο Κρέων ως ο στενότερος συγγενής του οίκου του Οιδίποδα που αναλαμβάνει την εξουσία, διατάζει να μείνει ο Πολυνείκης άταφος ως προδότης της πατρίδας του. Η Αντιγόνη εξεγείρεται στη σκληρή και άδικη διαταγή που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους για την ταφή των νεκρών και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης. Αψηφώντας τον κίνδυνο θάβει τον αδελφό της. Συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Από τη στιγμή όμως που ο Κρέων ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη βαδίζει ήδη στον δρόμο που οδηγεί προς την καταστροφή του.

 

 - Θα μπορούσατε  να  μας σκιαγραφήσετε συνοπτικά τους βασικούς ήρωες της τραγωδίας;

Η βασική τραγική ηρωίδα, η Αντιγόνη, τιμά τον νεκρό επικαλούμενη τις ανώτερες ηθικές αξίες, ατρόμητη μπροστά στον θάνατο, σύμβολο αντίστασης και αξιοπρέπειας, με ισχυρό χαρακτήρα.

Το επόμενο τραγικό πρόσωπο, ο Κρέων, πιστεύει ότι μπορεί να κυβερνήσει σωστά μόνο με τους νόμους του κράτους, εγωιστής, αγενής, ασυνεννόητος, δεν δέχεται κριτική. Η Ισμήνη, λιγόψυχη, υποταγμένη στους κανόνες της ανθρώπινης εξουσίας. Ο Αίμονας, γιος του Κρέοντα, σέβεται τον πατέρα του, αγαπάει την Αντιγόνη, συνετός, φιλοσοφεί, αντιδρά στο λάθος, τελικά χάνει το μέτρο. Ο Τειρεσίας προσπαθεί να συμβουλεύσει με τη μαντική του τέχνη, αντιδρά όμως έντονα στην ξεροκεφαλιά και την αγένεια. Η Ευρυδίκη, σύζυγος του Κρέοντα, πονεμένη από τον χαμό των παιδιών της, αξιοπρεπής. Και τέλος ο Φύλακας, λαϊκός τύπος, φλύαρος, φοβάται για τη ζωή του, προέχει το συμφέρον του.

 

 - Σπουδαίο όμως ρόλο διαδραματίζει και ο Χορός

Πράγματι ο Χορός των σοφών της πόλης παρότι στην αρχή είναι με το μέρος του Κρέοντα και τον υποδέχεται με τιμές, στη συνέχεια στην αντιπαράθεση με την Αντιγόνη προσπαθεί να ισορροπήσει τα γεγονότα για το καλό της πόλης. Ο Χορός είναι αυτός που απαγγέλλει τον ύμνο προς τον άνθρωπο «πολλά πράγματα προκαλούν δέος, κανένα όμως περισσότερο από τον ίδιο τον άνθρωπο... που εξουσιάζει τα ζώα, τη φύση, τα πάντα γύρω του... χτίζει πολιτείες, φτιάχνει νόμους... καταπολεμά τις αρρώστιες... ξεγελά τον χάρο... και όμως παρά τη σοφία του πάντα κατρακυλά στο κακό και μετά πάλι γυρίζει στο καλό». Ποιος δεν έχει ακούσει στον ύμνο στον Ερωτα «έρως ανίκατε μάχαν…» για τον έρωτα του Αίμονα για την Αντιγόνη και στο τέλος με μια συγκλονιστική εξωπραγματική σκηνή κάνει επίκληση στον θεό Βάκχο να σώσει την πόλη.

 

 - Ποιο θεωρείτε πως είναι το βασικό μήνυμα που περνάει στον θεατή;

Πολλά τα μηνύματα. Ενα από αυτά είναι από την Αντιγόνη, που στην αποκορύφωση της σύγκρουσης λέει στον Κρέοντα “…γεννήθηκα για να έχω φίλους και όχι εχθρούς”. Και το άλλο είναι αυτό που λέει ο Χορός στο τέλος του έργου όταν ο Κρέων έχει χάσει τα πάντα: “Η φρόνηση είναι πάνω από όλα το καλύτερο, για να προχωράμε καλά. Και η ασέβεια πουθενά θέση να μην έχει. Τα πολλά λόγια και τα μεγάλα πληρώνονται  και οι αλαζόνες που τα λένε πληγώνονται μέχρι τα γεράματα και τότε μαθαίνουν”.

 

 - Με ποιον τρόπο αντικατοπτρίζεται η Αντιγόνη στην καθημερινή μας ζωή;

Η σύγκρουση της Αντιγόνης με τον Κρέοντα συμπυκνώνει όλες αυτές τις συγκρούσεις που υπάρχουν κάθε μέρα στη ζωή μας σε όλες τις εποχές, σε όλους τους αιώνες -αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και νέου, δίκαιου και άδικου, ζωής και θανάτου, ανθρώπινου και θείου. Στις μέρες μας ζούμε την αδικία, τους πολέμους, τη βία, την κακοποίηση παιδιών αλλά και ζώων. Σε όλα αυτά ο καθένας μας πρέπει να κάνει την επανάστασή του.

 

 - Θα έχουμε τη χαρά να σας παρακολουθήσουμε και κάπου αλλού μέσα στο καλοκαίρι;

Στο Κάστρο θα είναι η τελευταία παράσταση. Εξάλλου όπως είπαμε παίχτηκε τον χειμώνα στην Καλαμάτα και πήρε μέρος τον Μάρτιο στο Φεστιβάλ Θεάτρου Καρδίτσας όπου και απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας (Πέτρος Κλάδης) και το βραβείο α’ γυναικείου ρόλου (Εβελυν Σκαρπαλέζου), όπως επίσης και 3 επαίνους -α’ αντρικού ρόλου (Χρήστος Ζερίτης), για τον Χορό ως σύνολο και μουσικής σύνθεσης (Ευρυδίκη Κουμανάκου).

 

 - Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Εχετε ξεκινήσει κάποιο νέο έργο;

Ναι, η ομάδα έχει αρχίσει ήδη να δουλεύει πάνω στον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ. Αυτό βέβαια για την επόμενη χρονιά.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Πέτρος Κλάδης. Διανομή: Έβελυν Σκαρπαλέζου (Αντιγόνη), Δέσποινα Σκάρπα (Ισμήνη),  Χρήστος Ζερίτης (Κρέοντας), Γιώργος Δημητρόπουλος (Φύλακας), Ηλίας Δαρσακλής (Αίμονας), Γιώτα Σουρή (Τειρεσίας), Πέτρος Κλάδης (Αγγελος), Σταυρούλα Νικολοπούλου (Ευρυδίκη), Μπάμπης Παπαϊωάννου (Εξάγγελος). Χορός: Ηλίας Δαρσακλής, Δημήτρης Δημέας, Πέτρος Κλάδης, Σωτήρης Κριτσωτάκης, Στέλλα Λαμπροπούλου, Φώτης Λαπιώτης, Σταυρούλα Νικολοπούλου, Μπάμπης Παπαϊωάννου, Γιώτα Σουρή, Βάσω Τριανταφυλλίδη.

Σχεδιασμός σκηνικού, ήχου και φωτισμού: Πέτρος Κλάδης. Χειρισμός ήχου: Μαρίκα Συκάκη. Χειρισμός φωτισμού: Αριστέα Γαζούλη.


NEWSLETTER