Μια ιστορία για τη δύναμη, τον φόβο και την ελπίδα· για την αγάπη και την ψυχή που παλεύει να βρει φως ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές. «Η πίστη μας αποτελεί την ελπίδα για όσα ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να κατανοήσει…», αναφέρει, και συμπληρώνει: «Η ιστορία ανήκει πια στους αναγνώστες μου· η Αλύσσα θεραπεύει, αφυπνίζει, μα, πάνω από όλα, μας μαθαίνει τις πραγματικές αξίες της ζωής μέσα από τον αγώνα της».
Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Δρακουλάκου
Κάθε βιβλίο ξεκινά από έναν ψίθυρο. Για εσάς, η ιστορία της Αλύσσας ήταν ένας εσωτερικός κραδασμός, μια είδηση που σας συγκλόνισε ή μήπως μια εικόνα που ρίζωσε στη φαντασία σας μέχρι να γίνει λέξεις;
Αφορμή για την έμπνευση αυτού του βιβλίου στάθηκε η ταινία «Awake» που παρακολούθησα τον Αύγουστο του ’23. Ο πρωταγωνιστής ήταν ένας νεαρός άντρας που έπασχε από ένα σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά. Η μητέρα του, λόγω της πλοκής της ταινίας, αναγκάστηκε να θυσιαστεί προκειμένου εκείνος να ζήσει. Η στιγμή που ο νεαρός συνειδητοποιεί τη «θυσία» της μητέρας του, σε συνδυασμό με τη συζήτηση που είχα με την παρέα με την οποία παρακολουθούσα την ταινία, με συγκλόνισε. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή «γράφτηκε» μέσα στο μυαλό μου όλη η υπόθεση και τα μηνύματα που ήθελα να μεταφέρω στο κοινό. Η ιστορία, λοιπόν, γεννήθηκε από έναν εσωτερικό κραδασμό: μια πραγματικότητα σκληρή, σχεδόν αφόρητη. Η Αλύσσα προκύπτει ως ανάγκη να ειπωθεί μια ιστορία για έναν αγώνα επιβίωσης απέναντι στον χρόνο και στον φόβο, όχι ως απλή έμπνευση μιας στιγμής, αλλά ως επίμονη εσωτερική απαίτηση να μετατραπεί ο πόνος σε αφήγηση. Εγώ επέλεξα την καρδιακή ανεπάρκεια· γύρω μας, όμως, υποφέρουν πολλοί άνθρωποι που παλεύουν με λογιών-λογιών ασθένειες. Ήθελα να φωτίσω την αξιοπρέπεια της μάχης που δίνουν καθημερινά και τη στήριξη της οικογένειας.
Γιατί επιλέξατε η ηρωίδα σας να γεννηθεί το 1992; Υπάρχει κάποιος συμβολισμός στη συγκεκριμένη χρονική αφετηρία ή στη γενιά που εκπροσωπεί η Αλύσσα;
Το 1992 δεν λειτουργεί απλώς χρονολογικά· εκπροσωπεί μια γενιά που μεγάλωσε με υποσχέσεις κανονικότητας, αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με απώλειες, κρίσεις και υπαρξιακές ανατροπές. Η Αλύσσα ενσαρκώνει αυτή τη γενιά που μαθαίνει νωρίς ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ηθελα μια ηρωίδα της δικής μου γενιάς, ώστε να μπορέσω να την αποδώσω σωστά.
Ως πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας, ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά τη δημιουργία αυτού του κόσμου;
Η πρόκληση δεν είχε να κάνει με το τεχνικό κομμάτι της γραφής, αλλά με τη συναισθηματική ευθύνη: να ειπωθεί μια ιστορία ζωής και θανάτου χωρίς μελοδραματισμό, αλλά με ειλικρίνεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη και τους χαρακτήρες. Να γίνουν κατανοητές οι έννοιες και τα βαθιά μηνύματα που εμπεριέχονται μέσα της, χωρίς όμως να φανούν υπερβολές που απλώς εξυπηρετούν την πλοκή του βιβλίου. Αν κρίνω από το γεγονός ότι όλοι με ρωτούν αν πρόκειται για αληθινή ιστορία, πιστεύω πως πέτυχα τον στόχο μου.
Η Αλύσσα γνωρίζει τον Αίαντα στην Κρήτη κάτω από διαβολικές συμπτώσεις. Ηταν έρωτας με την πρώτη ματιά ή μια βαθύτερη αναγνώριση δύο πληγωμένων ψυχών;
Δεν πρόκειται απλώς για έναν «έρωτα με την πρώτη ματιά», αλλά για μια βαθιά αναγνώριση δύο πληγωμένων ψυχών που συναντιούνται τη σωστή — ή ίσως τη λάθος — στιγμή. Επί της ουσίας, πρόκειται για δύο εντελώς άγνωστους ανθρώπους, τους οποίους η μοίρα ενώνει μαγικά. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται ένας ισχυρός δεσμός που λειτουργεί σωτήρια για τις ψυχές και τη ζωή τους. Μέσω του έρωτα, ο άνθρωπος βρίσκει τη δύναμη να αναγεννηθεί…
Η ηρωίδα σας ζει υπό τον διαρκή φόβο του θανάτου, όμως επιλέγει την «επανάσταση». Πιστεύετε ότι η ζωή αποκτά νόημα μόνο όταν ρισκάρουμε την ασφάλειά μας;
Το βιβλίο μου ξεκάθαρα υποστηρίζει πως η ζωή αποκτά νόημα όταν τολμάς να ζήσεις, ακόμη κι όταν φοβάσαι. Δεν είναι πάντα απαραίτητο όλοι οι άνθρωποι να ρισκάρουν την ασφάλειά τους. Οι ζωές μας διαφέρουν, έχουν χτιστεί υπό άλλες βάσεις και δεδομένα. Όμως τα «νιάτα» τείνουν να ρισκάρουν για να απολαύσουν τα χρώματα της ζωής. Η ωριμότητα είναι εκείνη που σε κάνει να ρισκάρεις πιο δύσκολα, διότι μέσα από τις εμπειρίες της ζωής γνωρίζεις τις επιπτώσεις. Η «επανάσταση» της Αλύσσας δεν είναι ηρωική· είναι ανθρώπινη, αναγκαία και γι’ αυτό συγκλονιστική.
Στο βιβλίο αναφέρετε ότι η μητέρα ελπίζει σε ένα θαύμα. Πόσο δύσκολο ήταν να αποδώσετε τη συναισθηματική μετάβαση μιας γυναίκας που από τη λογική της επιστήμης καταφεύγει στην πίστη για το αδύνατο;
Πιστεύω βαθιά στον Θεό και ήθελα η μητέρα, γιατρός, να εξαντλήσει τις ανθρώπινες δυνατότητές της — σπουδές, ιατρική έρευνα και γνώσεις — και ύστερα να γίνει κατανοητό πως, πέρα από εμάς, υπάρχει μια ανώτερη δύναμη. Έτσι, η μετάβαση από την επιστήμη στην πίστη αποδίδεται ως ύστατο καταφύγιο αγάπης και όχι ως άρνηση της λογικής. Είναι η στιγμή που μια μητέρα επιτρέπει στον εαυτό της να ελπίζει στο αδύνατο, γιατί το αντίθετο θα ήταν η απόλυτη κατάρρευση. Η πίστη μας αποτελεί την ελπίδα για όσα ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να κατανοήσει…
Πόσο σημαντικό θεωρείτε ότι είναι να συνδέουμε τα λόγια με τις πράξεις στις ανθρώπινες σχέσεις και γιατί;
Το πιο σημαντικό! Τα λόγια χωρίς πράξεις δεν χτίζουν ουσιαστικές σχέσεις. Η αληθινή αγάπη, η φιλία και η στήριξη αποδεικνύονται έμπρακτα, ειδικά όταν όλα «καταρρέουν». Ένας άνθρωπος κερδίζει τον σεβασμό των γύρω του όταν τα λεγόμενά του συμβαδίζουν με τις πράξεις του. Το αντίθετο, μακροπρόθεσμα, φέρνει τριγμούς και προβληματικές σχέσεις που πληγώνουν.
Ο χώρος του μόντελινγκ παρουσιάζεται ως μια «σκοτεινή πλευρά». Γιατί επιλέξατε έναν τόσο λαμπερό εξωτερικά κόσμο για να αναδείξετε την εσωτερική οδύνη της ηρωίδας;
Ο λαμπερός κόσμος του μόντελινγκ επιλέγεται ακριβώς για την αντίθεσή του με την εσωτερική διάλυση της ηρωίδας. Η εξωτερική τελειότητα λειτουργεί ως ειρωνικό φόντο για την ψυχική οδύνη. Επίσης, λόγω των σπουδών μου στη δημοσιογραφία, ήθελα να δώσω στο κοινό μια γεύση για το πώς λειτουργεί αυτός ο χώρος που προσελκύει τόσα ανυποψίαστα νέα παιδιά γεμάτα όνειρα. Πολλά από τα γεγονότα που παραθέτω είναι αληθινά περιστατικά. Τέλος, θεώρησα πως μόνο το μόντελινγκ θα μπορούσε να δώσει στην Αλύσσα την ευκαιρία να ταξιδέψει και να ζήσει έντονα.
Αν η οικογένεια είναι η ρίζα και η φιλία τα κλαδιά, ποιο από τα δύο θεωρείτε ότι έδωσε στην Αλύσσα τη μεγαλύτερη δύναμη για να αντιμετωπίσει την «αντίστροφη μέτρηση» της κλεψύδρας;
Η οικογένεια αποτελεί τη ρίζα, όμως η φιλία είναι εκείνη που επιτρέπει στην Αλύσσα να «αναπνεύσει». Η δύναμη προκύπτει από τον συνδυασμό τους, όχι από την αποκλειστικότητα του ενός.
Πιστεύετε ότι η ανιδιοτέλεια μπορεί να καλλιεργηθεί ή είναι κάτι που προκύπτει φυσικά μέσα από τις εμπειρίες μας;
Η ανιδιοτέλεια, χωρίς να καλλιεργηθεί, προέρχεται μόνον από τους γονείς προς τα παιδιά τους. Στις υπόλοιπες σχέσεις, εκτός «του πυρήνα» μας, δεν παρουσιάζεται ως έμφυτο χάρισμα, αλλά ως αποτέλεσμα εμπειριών, απώλειας και συνειδητής επιλογής να αγαπάς χωρίς αντάλλαγμα.
Πώς νιώθετε τώρα που η ιστορία της Αλύσσας δεν ανήκει πια μόνο σε εσάς, αλλά και στους αναγνώστες σας;
Με χαροποιεί πολύ, διότι ο κάθε αναγνώστης είναι μοναδικός και ταυτίζεται με τον ήρωα που του μοιάζει ή του θυμίζει δικές του βιωματικές εμπειρίες. Η ιστορία ανήκει πια στους αναγνώστες μου· η Αλύσσα παύει να είναι «δικό μου» δημιούργημα και γίνεται καθρέφτης άλλων ζωών. Η Αλύσσα θεραπεύει, αφυπνίζει, μα πάνω από όλα μας μαθαίνει τις πραγματικές αξίες της ζωής μέσα από τον αγώνα της…
Υπάρχει κάποιο κομμάτι του δικού σας χαρακτήρα κρυμμένο μέσα στην Αλύσσα ή σε κάποιον άλλο ήρωα;
Υπάρχουν πολλά κομμάτια του χαρακτήρα μου διάσπαρτα στο κείμενο, όχι μόνο στην Αλύσσα αλλά και σε δευτερεύοντες ήρωες. Όχι ως γεγονότα, αλλά ως συναισθηματικές αλήθειες. Είναι ο τρόπος που εγώ προσεγγίζω τη ζωή, την αγάπη και τον άρρηκτο δεσμό της οικογένειας…
Πώς επηρεάζει αυτό το βιβλίο τις αποφάσεις σας για το -τι και πώς- θα γράψετε στη συνέχεια;
Το βιβλίο αυτό θέτει τον πήχη ψηλά. Η γραφή οφείλει να παραμένει αληθινή, γενναία και συναισθηματικά τίμια, ακόμα κι αν αλλάξει το περιεχόμενο και τα κοινωνικά μηνύματα. Μιας και έχω ήδη ολοκληρώσει το επόμενο βιβλίο μου, το οποίο είναι εντελώς διαφορετικό ως προς την πλοκή του, η βάση μου θα παραμένει πάντα πιστή στις αξίες μου.
Το απόλυτο αισθηματικό μυθιστόρημα που εξυμνεί την ανιδιοτελή αγάπη.
Η Αλύσσα γεννήθηκε το έτος 1992, στην κρύα Βοστώνη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ως αγνώστου πατρός. Στην τρυφερή ηλικία των δύο ετών διαγνώστηκε με καρδιακή ανεπάρκεια, μια επικίνδυνη ασθένεια και θανατηφόρα. Εξαιτίας του προβλήματος της υγείας της, η Αλύσσα έζησε μια παιδική ηλικία γεμάτη περιορισμούς. Νοσοκομεία, γιατροί, εξετά σεις και η καθημερινή φαρμακευτική αγωγή της. Οι «σωματοφύλακες» που οχύρωσαν τη ζωή της, η μητέρα και η πολυαγαπημένη γιαγιά της. Κρίσιμη καμπή στη ζωή της θα σταθεί η επιδείνωση της υγείας της, που θα την εξωθήσει να σπάσει τα δεσμά της κάνοντας την επανάστασή της στην αργοπορημένη ενηλικίωσή της. Μια πολλά υποσχόμενη καριέρα στο μόντελινγκ στην Πόλη του Φωτός θα αποτελέσει τη διαφυγή της από την οδυνηρή πραγματικότητά της. Ο χώρος της μόδας θα τη φέρει αντιμέτωπη με τη σκοτεινή πλευρά του θεάματος. Συνοδοιπόρος στο όνειρό της, ο φίλος της καρδιάς της, ο Γάλλος Οκταβιέν. Εκείνη, έτοιμη να ρισκάρει και να διεκδικήσει όλες τις αποχρώσεις της ζωής που μέχρι εκείνη τη στιγμή τής ήταν άγνωστες.
Μια μητέρα λαμπρή επιστήμονας, καρδιοχειρουργός, που στέκεται βράχος στο πλάι της μοναχοκόρης της ελπίζοντας σ’ ένα θαύμα. Θα βρεθεί συμβατός δότης για να πραγματοποιηθεί η μεταμόσχευση καρδιάς και να παραταθεί η ζωή της Αλύσσας; Μέσα από διαβολικές συμπτώσεις της ζωής, η Αλύσσα θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του Αίαντα, ενός ξεναγού από την Κρήτη. Εκείνος, σαν ένας φωτεινός φάρος μέσα στην απέραντη μαύρη θάλασσα της απελπισίας της, θα φωτίσει την άχρωμη ύπαρξή της. Όταν οι δρόμοι τους συναντηθούν, θα ερωτευτούν παράφορα. Η αγάπη τους είναι αληθινή, ειλικρινής και σπάνια. Με το πέρασμα του χρόνου η καρδιά του κοριτσιού γίνεται όλο και πιο αδύναμη. Θα προλάβουν η Αλύσσα και ο Αίαντας να γευτούν τον έρωτα; Η κλεψύδρα έχει αναποδογυρίσει και ο χρόνος της τελειώνει. Είναι άραγε πιο ακριβό το τίμημα να χάσεις το εγώ σου ή την αγάπη;
Το «εγώ» μπροστά στο μεγαλείο της ανιδιοτελούς αγάπης γίνεται ένα όνειρο που εξατμίζεται…
Η Ιωάννα Μπέικου μεγάλωσε στην πόλη του Ηρακλείου, στο όμορφο νησί της Κρήτης. Στήριγμα σε κάθε της βήμα αποτελεί η οικογένειά της, για την οποία νιώθει ευγνώμων, όπως και για τα όμορφα, ανέμελα παιδικά χρόνια που έζησε πλάι τους. Διαθέτει πτυχίο στη δημοσιογραφία, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια μέσω του προγράμματος EDX 2017 από το University of British Columbia (UBC) για το πώς λειτουργεί η ανθρώπινη ψυχολογία, η επίδραση εξωτερικών παραγόντων και η αλληλεπίδραση μεταξύ τους, και παρακολούθησε επίσης σεμινάρια πάνω στις ανθρωπιστικές αρχές (Τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως και ποια η θέση των μη κερδοσκοπικών φορέων σε σχέση με τις ευπαθείς ομάδες) από το Harvard courses 2018 International Humanitarian Law. Η συγγραφή βιβλίων αποτελεί το όνειρό της. Η ίδια αγαπά και έχει πολλά βιβλία στην προσωπική της βιβλιοθήκη. «Τα βιβλία αποτελούν πηγή γνώσης κι αφύπνισης», διότι όπως πιστεύει, ο άνθρωπος αποκτά ελευθερία σκέψης και δράσης μέσω της ανάγνωσης. Το «Η θυσία έχει χρώμα αγάπης» αποτελεί το συγγραφικό ντεμπούτο της στον μαγικό κόσμο του βιβλίου, όπου ελπίζει να μας συμπαρασύρει. Σήμερα ζει και εργάζεται στο νησί της Κρήτης, που αποτέλεσε την έμπνευσή της για τη συγγραφή του πρώτου μυθιστορήματός της. Η Κρήτη διαθέτει φυσικό κάλλος και συνάμα ιστορικό βάρος και γνήσιους ανθρώπους με ζεστή καρδιά, όπως οι πρωταγωνιστές του βιβλίου της.
