Στη σκηνή θα εμφανιστεί το κουαρτέτο του Αλέκου Βρέτου, αποτελούμενο από τέσσερις κορυφαίους δεξιοτέχνες και συνθέτες, παρουσιάζοντας τζαζ μουσική με επιρροές από τη Μεσόγειο. Το ούτι του Αλέκου Βρέτου, με το παραδοσιακό κλαρίνο του Γιάννη Δίσκου, και το μπάσο του Ντίνου Μάνου με το πιάνο του Δημήτρη Βερδίνογλου συνομιλούν και πλέκουν τα δικά́ τους στοιχεία επάνω στις μελωδίες που καλούνται να ερμηνεύσουν διατηρώντας το αυθεντικό́ χρώμα και νόημα. Οι συνθέσεις που θα ακουστούν είναι και των τεσσάρων, καθώς το έργο έχει συλλογικό μουσικό χαρακτήρα. Ανάμεσά τους παρεμβάλλονται, βεβαίως, και αγαπημένες συνθέσεις των Ara Dinkjian, Simon Shaheen, Anouar Braham, κ.ά.

Η μουσική έχει τη δύναμη να μας ταξιδεύει και να μας κρατά για λίγο μέσα στη στιγμή. «Αν στο τέλος της συναυλίας κάποιος φύγει έχοντας αισθανθεί ότι άκουσε κάτι που τον ταξίδεψε ή τον έκανε να σταθεί για λίγο μέσα στη στιγμή, τότε η μουσική έχει ήδη κάνει τη δουλειά της», λέει ο Αλέκος Βρέτος μιλώντας στην «Ε», προσθέτοντας ότι «η τζαζ σήμερα είναι περισσότερο μια γλώσσα παρά ένα συγκεκριμένο είδος». Ο Ντίνος Μάνος επισημαίνει ότι η τζαζ προσφέρει στον μουσικό ελευθερία μέσα από τον αυτοσχεδιασμό, ενώ ο Γιάννης Δίσκος μιλά για τη χαρά της κοινής δημιουργίας. Κάθε συναυλία φέρνει, όπως σημειώνει ο Δημήτρης Βερδίνογλου, τη δική της ενέργεια, ακουστική και διάθεση, καθιστώντας τη ζωντανή εμπειρία μοναδική.

Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Δρακουλάκου

Το ούτι είναι ένα όργανο βαθιά συνδεδεμένο με τις μουσικές της Ανατολής. Τι νέες δυνατότητες ανακαλύπτετε μέσα από τη συνάντησή του με την τζαζ;

Αλ. Βρέτος: Το ούτι έχει μια βαθιά μελωδική και εκφραστική φύση. Παραδοσιακά λειτουργεί μέσα σε ένα σύστημα μουσικής σκέψης που βασίζεται στο μακάμ και στη λεπτομέρεια της φράσης. Οταν το φέρνεις σε διάλογο με την τζαζ, δεν πρόκειται απλώς για μια συνάντηση δύο στυλ, αλλά για έναν διαφορετικό τρόπο ακρόασης. Η τζαζ ανοίγει χώρο για τον αυτοσχεδιασμό, για τη συλλογική αλληλεπίδραση των μουσικών και για μια πιο ελεύθερη αρμονική σκέψη. Ετσι το ούτι βρίσκει νέους δρόμους να κινηθεί, χωρίς να χάνει τη δική του ταυτότητα.

Τι θα έχει την ευκαιρία να ακούσει το κοινό στη συναυλία «Mediterranean Echoes» στο Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας και πόσο σημαντικό είναι για εσάς να παρουσιάζετε τέτοιες μουσικές προτάσεις και εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, σε πόλεις όπως η Καλαμάτα;

Αλ. Βρέτος: Το πρόγραμμα της συναυλίας που διοργανώνεται από το Σύλλογο «Οι Φίλοι της Μουσικής Καλαμάτας» βασίζεται κυρίως σε μουσική από το έργο «Mediterranean Echoes», όπου προσπαθούμε να δημιουργήσουμε έναν ήχο που να συνδέει τη μεσογειακή μελωδικότητα με τη γλώσσα της τζαζ. Το ιδιαίτερο σε αυτό το σχήμα είναι ότι δεν υπάρχει κρουστό όργανο, οπότε ο ρυθμός προκύπτει μέσα από την ίδια τη μελωδία και τη μεταξύ μας αλληλεπίδραση. Για μένα είναι πάντα σημαντικό να παρουσιάζουμε αυτή τη μουσική και έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Ελλάδα έχει μια πολύ ζωντανή μουσική κουλτούρα σε πολλές πόλεις και κάθε τόπος έχει το δικό του κοινό, τη δική του ακουστική εμπειρία. Οι συναυλίες αυτές συχνά αποκτούν έναν πιο άμεσο και ουσιαστικό χαρακτήρα.

Ποιο είναι το μήνυμα ή το συναίσθημα που θέλετε να πάρει μαζί του το κοινό από αυτή τη συναυλία;

Αλ. Βρέτος: Δεν σκέφτομαι τη μουσική τόσο με όρους μηνύματος. Περισσότερο με ενδιαφέρει να δημιουργηθεί μια εμπειρία ακρόασης όπου ο ακροατής μπορεί να νιώσει τον χρόνο να αλλάζει λίγο ρυθμό. Αν στο τέλος της συναυλίας κάποιος φύγει έχοντας αισθανθεί ότι άκουσε κάτι που τον ταξίδεψε ή τον έκανε να σταθεί για λίγο μέσα στη στιγμή, τότε νομίζω ότι η μουσική έχει ήδη κάνει τη δουλειά της.

Πώς βλέπετε την πορεία της τζαζ στον κόσμο και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια;

Αλ. Βρέτος: Η τζαζ σήμερα είναι περισσότερο μια γλώσσα παρά ένα συγκεκριμένο είδος. Μουσικοί από διαφορετικές παραδόσεις τη χρησιμοποιούν για να εκφράσουν τη δική τους μουσική ταυτότητα. Αυτό δημιουργεί μια μεγάλη ποικιλία προσεγγίσεων που συχνά ξεπερνούν τα όρια του ίδιου του όρου «τζαζ». Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα σκηνή νέων μουσικών που αναζητούν τον δικό τους ήχο. Το σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει πια η ανάγκη να μιμηθούμε κάποιο πρότυπο. Υπάρχει χώρος για προσωπικές διαδρομές.

Εχοντας εμπειρία τόσο από την τζαζ όσο και από την κλασική μουσική, τι σας δίνει μεγαλύτερη ελευθερία ως μουσικό πάνω στη σκηνή;

Ντ. Μάνος: Η πεποίθησή μου ως μουσικός είναι ότι η μουσική είναι μία· έτσι προσπαθώ να τη βλέπω πάντα και όταν βρίσκομαι πάνω στη σκηνή. Η ελευθερία στη μουσική συνδέεται συχνά με το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται κανείς και με το πόσο αυστηρό είναι αυτό, ανεξάρτητα από το μουσικό ιδίωμα. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, η τζαζ -ακριβώς επειδή είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον αυτοσχεδιασμό- έχει στη φύση της να προσφέρει στον μουσικό μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας.

Το κλαρίνο έχει πολύ έντονη παρουσία στην ελληνική παράδοση. Πώς το εντάσσετε σε ένα σύγχρονο τζαζ σύνολο όπως το κουαρτέτο του Αλέκου Βρέτου;

Γιαν. Δίσκος: Η μουσική είναι μια παγκόσμια κοινή γλώσσα που ενώνει αβίαστα, είδη, κόσμους και παραδόσεις. Πάντα με εξιτάρει να δημιουργώ μαζί με συναδέλφους κάτι που στο πρώτο άκουσμα θα έμοιαζε οξύμωρο αλλά πάντα το αποτέλεσμα μας ανταμείβει.

Πόσο σημαντικός είναι ο αυτοσχεδιασμός για εσάς στη σκηνή και τι αλλάζει κάθε φορά που παίζετε ζωντανά με το ίδιο σχήμα;

Δημ. Βερδίνογλου: Ο αυτοσχεδιασμός είναι ουσιαστικά η στιγμή όπου η μουσική γίνεται ζωντανή. Ακόμη κι αν παίζουμε το ίδιο κομμάτι πολλές φορές, η κάθε συναυλία έχει τη δική της ενέργεια, τη δική της ακουστική και τη δική της διάθεση. Αυτό επηρεάζει τον τρόπο που ακούμε ο ένας τον άλλον πάνω στη σκηνή. Γι’ αυτό και η ίδια μουσική μπορεί να πάρει διαφορετική κατεύθυνση κάθε φορά.

*Η προπώληση εισιτηρίων θα γίνει τη Δευτέρα, 10 π.μ.-1.30 μ.μ., στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας. Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό 15€ | Μειωμένο 12€. Τα εισιτήρια θα διατίθενται και στην είσοδο πριν από την παράσταση.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

Αλέκος Βρέτος

Ο Αλέκος Βρέτος είναι ένας διεθνώς δραστήριος δεξιοτέχνης του ούτι, συνθέτης και bandleader, του οποίου το έργο γεφυρώνει τον τζαζ αυτοσχεδιασμό με τις μεσογειακές, αραβικές, ελληνικές και σύγχρονες μουσικές παραδόσεις. Γνωστός για τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του ούτι σε σύγχρονα μουσικά πλαίσια, συνδυάζει ισχυρή συνθετική σκέψη, ορχηστρική αντίληψη και κινηματογραφική αφήγηση με μια βαθιά και ουσιαστική αυτοσχεδιαστική γλώσσα.

Αρχικά εκπαιδευμένος ως πιανίστας, σπούδασε στο Berklee College of Music, όπου τιμήθηκε με το Outstanding Musicianship Award και έλαβε την Υποτροφία Φίλιππος Νάκας. Το πρώιμο έργο του αναγνωρίστηκε επίσης από την Πόλη της Βοστώνης με το Award for Community Service.

Ο Βρέτος έχει κυκλοφορήσει σημαντικές δισκογραφικές δουλειές, μεταξύ των οποίων το Yunan με το Meliti Ensemble, το οποίο τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μουσικής Αργολίδας, και ακολούθως τα προσωπικά άλμπουμ Mergin’ και K. on Top. Το τρέχον καλλιτεχνικό του project, Mediterranean Echoes, διερευνά τον ρυθμό ως συλλογική μελωδική δύναμη μέσα σε ένα τζαζ κουαρτέτο χωρίς κρουστά.

Παράλληλα με τη δισκογραφική του δραστηριότητα, έχει συνθέσει μουσική για κινηματογράφο, θέατρο, τηλεόραση και πολυμέσα, μεταξύ των οποίων και για τη βραβευμένη ταινία Coeur Noyé (Drowned Heart), η οποία απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μαρτινίκας.

Έχει συνεργαστεί με σημαντικές προσωπικότητες όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Simon Shaheen, Gilad Atzmon, Haig Yazdjian και Martha D Lewis, ενώ έχει εμφανιστεί σε κορυφαίους συναυλιακούς χώρους και φεστιβάλ στην Ελλάδα, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μεξικό, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Ηρώδειο, το Ronnie Scott’s, το Rich Mix, το The Vortex, το Primer Piso Jazz Club και το Brosella World & Jazz Festival.

Παράλληλα, ο Βρέτος έχει αναλάβει μακροχρόνιους θεσμικούς και ηγετικούς ρόλους στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, συμβάλλοντας σε μεγάλες παραγωγές, στον καλλιτεχνικό σχεδιασμό και σε πολιτιστικές πρωτοβουλίες ευρείας κλίμακας.

Δημήτρης Βερδίνογλου

Γεννήθηκε το 1985 στις Σέρρες και πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου σε ηλικία 10 ετών.

Σπούδασε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου και στη συνέχεια στο Βασιλικό Κονσερβατόριο της Χάγης ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και masterclasses με τους David Liebman, Brad Mehldau, Γιώργο Κοντραφούρη, Jeff Ballard, Danilo Pérez κ.α. Επίσης το 2008 συμμετείχε στην 18η συνάντηση της Διεθνής Ένωσης Σχολών της Τζαζ (IASJ) στην Ρίγα της Λετονίας.

Από το 2010 μέχρι 2016 υπήρξε ενεργός μέλος της τζαζ σκηνής της Χάγης και έχει εμφανιστεί σε συναυλίες και φεστιβάλ σε Ελλάδα, Ουκρανία, Λιθουανία, Βέλγιο και Ολλανδία. Έχει συνεργαστεί με μουσικούς όπως οι Benjamin Herman, Kike Perdomo, Jean Toussaint, Μαρία Μανουσάκη, Παναγιώτης Ανδρέου, Βασίλης Ξενόπουλος, Αλέξανδρος Κτιστάκης, Γιώργος Γεωργιάδης κ.α.

Οι επιρροές του καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ήχων και χρωμάτων, καθώς φτάνουν από την τζαζ μέχρι την κλασική και από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι την ελληνική λαϊκή-παραδοσιακή μουσική έχοντας πάντα ως κύριο σημείο αναφοράς τον αυτοσχεδιασμό.

Από το 2016 ζει στην Αθήνα και είναι ενεργό μέλος της τζαζ σκηνής ενώ τον Απρίλιο του 2021 κυκλοφόρησε ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο “Transitions”.

Γιάννης Δίσκος

Ο Γιάννης Δίσκος είναι νέος, ταλαντούχος και πολυσχιδής. Έχει κυκλοφορήσει έναν προσωπικό δίσκο, τα “Μουσικά Ιάματα – Αφιέρωμα στον Γιώργη Ουρούμη” και έχει συμμετάσχει σε δισκογραφικές δουλειές με πολλούς καλλιτέχνες, όπως τους Imam Baildi, των οποίων είναι μέλος από το 2007, τον Στ. Κραουνάκη, τον Γ. Μαζωνάκη, τον Χ. Κωστόπουλο, τους Besidos και άλλους. Είναι, επίσης, ιδρυτικό μέλος των Chouska Ensemble. Επιπλέον, είναι καθηγητής στο περίφημο Κέντρο Έρευνας του Ελληνικού Παραδοσιακού Πολιτισμού (Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά), ενώ για χρόνια δίδασκε στην Έδεσσα, από όπου και κατάγεται.

Παράλληλα, ανέλαβε τη μουσική διεύθυνση στη νέα εκπομπή του Νίκου Πορτοκάλογλου στην ΕΤ1 «Μουσικό Κουτί» που έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 4/11, και στην οποία παίζει σαξόφωνο, κλαρίνο και πλήκτρα. Και πριν από όλα αυτά, το 1999 απέσπασε το πρώτο βραβείο στους πανελλήνιους μαθητικούς αγώνες με την παραδοσιακή του ορχήστρα “Καρατζοβίτες”.

Κωνσταντίνος Μάνος

Ο Κωνσταντίνος Μάνος γεννήθηκε στις Σέρρες το 1990.

Ξεκίνησε να παίζει βιολοντσέλο στην ηλικία των 9 ετών με καθηγητή τον Άγγελο Ντοροφτέι και μετέπειτα τον Ζόραν Στέπιτς. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το ηλεκτρικό μπάσο, με καθηγητές τους Κώστα Δομενικιώτη και Γιώτη Κιουρτσόγλου. Φοίτησε στο Μουσικό Γυμνάσιο/Λύκειο Σερρών, όπου παρακολούθησε μαθήματα κλασικού πιάνου και βιολοντσέλου, αλλά και Αρμονίας στο Αστρινίδειο Ωδείο Θεσσαλονίκης υπό την επίβλεψη του Καμπάνη Σαμαρά, συμμετέχοντας και ως τσελίστας στην ορχήστρα του ωδείου. Το 2007 μπήκε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, όπου φοίτησε στην Jazz Κατεύθυνση συμμετέχοντας παράλληλα στην Ορχήστρα του Πανεπιστημίου και αποφοίτησε παίρνοντας Πτυχίο με ειδίκευση στο Τζαζ Μπάσο.

Από το 2012 ζει και εργάζεται στην Αθήνα σαν επαγγελματίας μουσικός, έχοντας συνεργαστεί με τους σημαντικότερους μουσικούς της ελληνικής jazz σκηνής. Έχει επίσης συμπράξει με διεθνώς καταξιωμένους καλλιτέχνες, όπως οι Ralph Peterson jr, David Kikoski, Tivon Pennicott (2η θέση στον Thelonious Monk Competition), Manfred Schoof (στο Τinos Jazz Festival 2013), J.D. Walter, Kevin Mahogany, Laurent Maur και Shachar Elnatan.

Το 2010 συμμετείχε στο Διεθνές Συνέδριο Σχολών της Jazz (IASJ 2010), στη Χάγη της Ολλανδίας. Έχει συμμετάσχει σε διάφορα Φεστιβάλ της Ελλάδας, όπως τα Athens Technopolis Jazz Festival, Tinos Jazz Festival, Syros Jazz Festival, Zante Jazz Festival κ.α.

Έχει επίσης εμφανιστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Παρακολούθησε σεμινάρια με καταξιωμένους μπασίστες, ανάμεσα στους οποίους οι John Patitucci, Ron McClure, Olivier Gatto. Το 2015 πήρε Δίπλωμα στο Κλασικό Κοντραμπάσο αποφοιτώντας με Άριστα από την τάξη του Αναστάσιου Κάζαγλη, ενώ το 2016 ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό του με Άριστα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, με θέμα έρευνας: Το σόλο κοντραμπάσο.