Συνδυάζοντας τη φιλοσοφική σκέψη με την επιστημονική φαντασία, ο συγγραφέας δημιουργεί ένα μυθιστόρημα που φωτίζει τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης και θέτει καίρια ερωτήματα για το μέλλον του ανθρώπου. Ως μέλος της Mensa, αναγνωρισμένος στο κορυφαίο 1% των ευφυέστερων ανθρώπων παγκοσμίως, έχει πάντα ως οδηγό τον στοχασμό, την περιέργεια και τη συνεχή αναζήτηση των δυνατοτήτων της ανθρώπινης αντίληψης και δημιουργικότητας. Η ανάγκη του για έκφραση τον οδήγησε και στη λογοτεχνία. Οπως αναφέρει ο ίδιος μιλώντας στην «Ε»: «Η ενασχόλησή μου με την τεχνολογία με έφερε πολύ κοντά στο πώς λειτουργεί η ψηφιακή εποχή, αλλά και στο πόσο γρήγορα αλλάζει η σχέση ανθρώπου και μηχανής.
Μέσα από τη δουλειά μου είδα ότι η τεχνολογία δεν είναι απλώς ένα εργαλείο· σταδιακά γίνεται προέκταση της καθημερινότητάς μας, της σκέψης και της ταυτότητάς μας. Αυτό επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο έχτισα τον κόσμο του Infinity Human».
Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Δρακουλάκου
Το «Infinity Human - Οι σκιές της αιωνιότητας» παρουσιάζει έναν κόσμο όπου ο θάνατος έχει εξαλειφθεί και η τεχνητή υπερνοημοσύνη οργανώνει την ανθρώπινη ζωή. Ποιο ήταν το πρώτο ερώτημα που σας οδήγησε στη σύλληψη αυτής της ιστορίας;
Το πρώτο ερώτημα ήταν ίσως το πιο ανθρώπινο και το πιο τρομακτικό ταυτόχρονα: αν ο άνθρωπος μπορούσε να νικήσει τον θάνατο, τι θα απέμενε να φοβάται; Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Ηθελα να εξερευνήσω αν η απόλυτη ασφάλεια και η τελειότητα μπορούν τελικά να οδηγήσουν σε μια αόρατη μορφή φυλακής.
Στο βιβλίο η αιωνιότητα παρουσιάζεται όχι μόνο ως δώρο, αλλά και ως πιθανή απειλή για το νόημα της ύπαρξης. Πιστεύετε ότι ο άνθρωπος χρειάζεται τα όρια, τον πόνο και τη φθορά για να παραμένει πραγματικά ανθρώπινος;
Νομίζω πως τα όρια είναι αυτά που δίνουν αξία στις στιγμές μας. Ο πόνος, η απώλεια και η φθορά δεν είναι μόνο δυσάρεστες εμπειρίες· είναι και οι λόγοι που ο άνθρωπος αναζητά αγάπη, δημιουργία, εξέλιξη και νόημα. Αν αφαιρέσουμε κάθε σκοτάδι από την ύπαρξη, ίσως χαθεί και το φως που γεννιέται μέσα από αυτό.
Η Αλφα Υπαρξη έχει χαρίσει στην ανθρωπότητα τάξη, ειρήνη και ισορροπία, αλλά κάτω από αυτή την τελειότητα κρύβονται ρωγμές. Τι σας ενδιέφερε περισσότερο να φωτίσετε: τον φόβο απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη ή την ανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία;
Περισσότερο με ενδιέφερε η ανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία. Η τεχνητή νοημοσύνη στο βιβλίο δεν παρουσιάζεται απλώς ως «κακός». Είναι μια δύναμη που προσφέρει λύσεις, αλλά ταυτόχρονα θέτει το ερώτημα μέχρι ποιο σημείο είμαστε διατεθειμένοι να παραδώσουμε τον έλεγχο της ζωής μας για χάρη της σταθερότητας και της ασφάλειας.
Ο Αρίων και η Αριάδνη αναζητούν την αλήθεια μέσα σε έναν κόσμο ξεχασμένων μνημών και κρυφής αντίστασης. Πώς γεννήθηκαν αυτοί οι δύο ήρωες και τι εκπροσωπεί ο καθένας τους μέσα στο μυθιστόρημα;
Ο Αρίων γεννήθηκε ως η φωνή της αμφισβήτησης. Εκπροσωπεί τον άνθρωπο που, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν τέλεια, νιώθει πως κάτι λείπει. Η Αριάδνη, αντίθετα, συμβολίζει περισσότερο τη μνήμη, το συναίσθημα και την εσωτερική σύνδεση με ό,τι προσπαθεί να σβήσει το σύστημα. Μαζί λειτουργούν σαν δύο διαφορετικές όψεις της ανθρώπινης συνείδησης.
Ενα από τα κεντρικά θέματα του βιβλίου είναι η μνήμη και η δυνατότητα επιλεκτικής διαγραφής της. Αν μπορούσαμε πράγματι να σβήσουμε τον πόνο από το παρελθόν μας, θα ήμασταν πιο ελεύθεροι ή πιο άδειοι;
Πιστεύω πως ίσως γινόμασταν πιο άδειοι. Ο πόνος αφήνει σημάδια, αλλά αυτά τα σημάδια είναι που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα, τη σοφία και την ενσυναίσθηση ενός ανθρώπου. Αν μπορούσαμε να διαγράψουμε κάθε δύσκολη στιγμή, ίσως διαγράφαμε μαζί και ένα κομμάτι της ταυτότητάς μας.
Προέρχεστε από τον χώρο της τεχνολογίας και του web design, έχοντας ιδρύσει σε νεαρή ηλικία την Tasios Designs. Πώς επηρέασε αυτή η επαγγελματική σας πορεία τον τρόπο με τον οποίο φανταστήκατε τον κόσμο του “Infinity Human”;
Η ενασχόλησή μου με την τεχνολογία με έφερε πολύ κοντά στο πώς λειτουργεί η ψηφιακή εποχή, αλλά και στο πόσο γρήγορα αλλάζει η σχέση ανθρώπου και μηχανής. Μέσα από τη δουλειά μου είδα ότι η τεχνολογία δεν είναι απλώς εργαλείο - σταδιακά γίνεται προέκταση της καθημερινότητας, της σκέψης και της ταυτότητάς μας. Αυτό επηρέασε βαθιά τον τρόπο που έχτισα τον κόσμο του Infinity Human.
Γεννηθήκατε στην Καλαμάτα. Υπάρχει κάτι από την πόλη, τους ανθρώπους ή τις μνήμες της Μεσσηνίας που κουβαλάτε στη σκέψη και στη γραφή σας, ακόμη κι όταν γράφετε ένα φουτουριστικό sci-fi μυθιστόρημα;
Ναι, πιστεύω πως η Καλαμάτα υπάρχει μέσα μου ακόμη κι όταν γράφω για έναν μακρινό φουτουριστικό κόσμο. Είναι μια πόλη βαθιά συνδεδεμένη με την έννοια της επανάστασης και της ελευθερίας, αφού αποτέλεσε μία από τις πρώτες πόλεις που απελευθερώθηκαν κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Αυτή η ιστορική μνήμη, η ιδέα ότι κάποιοι άνθρωποι τόλμησαν να αμφισβητήσουν μια ολόκληρη πραγματικότητα για να διεκδικήσουν την ελευθερία τους, είναι κάτι που με επηρεάζει έντονα.
Με έναν διαφορετικό τρόπο, αυτή η έννοια της επανάστασης υπάρχει και μέσα στο «Infinity Human». Εκεί η επανάσταση δεν γίνεται με όπλα, αλλά με μνήμη, συνείδηση και αναζήτηση της αλήθειας. Οι ήρωες του βιβλίου ζουν σε έναν κόσμο φαινομενικά τέλειο, όμως βαθιά μέσα τους γεννιέται η ανάγκη να αμφισβητήσουν αυτό που τους επιβλήθηκε ως “ιδανικό”.
Iσως τελικά κάθε εποχή να έχει τη δική της επανάσταση. Aλλοτε απέναντι στην καταπίεση, άλλοτε απέναντι στον φόβο και ίσως στο μέλλον απέναντι στην ίδια την απώλεια της ανθρώπινης φύσης.
Εχει αναφερθεί ότι η έμπνευση για το πρώτο σας βιβλίο γεννήθηκε μετά από ένα ταξίδι στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Τι ήταν αυτό που σας συγκίνησε εκεί και σας έκανε να στραφείτε στη συγγραφή ενός τόσο φιλόδοξου έργου;
Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας με έκανε να σκεφτώ πόση γνώση έχει δημιουργήσει η ανθρωπότητα και πόσα ερωτήματα παραμένουν ακόμη αναπάντητα. Εκεί ένιωσα έντονα την ανάγκη να δημιουργήσω μια ιστορία που να συνδυάζει τη φιλοσοφία, την επιστήμη και την ανθρώπινη αγωνία για το μέλλον. Ήταν μια στιγμή που με έκανε να δω τη συγγραφή όχι απλώς ως αφήγηση, αλλά ως εξερεύνηση ιδεών.
Σχεδιάσατε ο ίδιος και το εξώφυλλο του βιβλίου. Πόσο σημαντικό ήταν για εσάς η εικόνα του βιβλίου να συνομιλεί με τα θέματα της ανθρώπινης ταυτότητας, της τεχνολογίας και της αιωνιότητας;
Ηταν εξαιρετικά σημαντικό για εμένα το εξώφυλλο να μη λειτουργεί απλώς ως μια όμορφη εικόνα, αλλά ως μια οπτική εισαγωγή στη φιλοσοφία του βιβλίου. Ήθελα ο αναγνώστης, πριν ακόμη ανοίξει την πρώτη σελίδα, να αισθανθεί ότι εισέρχεται σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ύπαρξη, η τεχνολογία και η έννοια της αιωνιότητας συγκρούονται και ενώνονται ταυτόχρονα.
Το σύμβολο του απείρου βρίσκεται στο κέντρο του εξωφύλλου και συμβολίζει όχι μόνο την αιωνιότητα, αλλά και τα μαθηματικά, τη λογική και την ατέρμονη αναζήτηση γνώσης που χαρακτηρίζει τον πολιτισμό του Infinity Human. Μέσα σε αυτό διακρίνεται μια παραλλαγή εμπνευσμένη από τον διάσημο πίνακα Η Δημιουργία του Αδάμ του Michelangelo. Όμως εδώ οι ρόλοι αντιστρέφονται: δεν είναι ο Θεός που δίνει ζωή στον άνθρωπο, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος που δίνει ζωή στη μηχανή.
Αυτή η αντιστροφή συμβολίζει τη στιγμή όπου η ανθρωπότητα ξεπερνά τα όρια της δημιουργίας της και γίνεται η ίδια δημιουργός μιας νέας μορφής ύπαρξης. Παράλληλα, πίσω από το άπειρο διακρίνεται μια αιωρούμενη πόλη, μια εικόνα που υποδηλώνει τη «Λευκή Άβυσσο» τον φαινομενικά τέλειο κόσμο του βιβλίου, όπου η τεχνολογία έχει νικήσει τον θάνατο, αλλά ίσως έχει απομακρύνει τον άνθρωπο από την ίδια του την ψυχή.
Στην παρουσίαση του βιβλίου στον ΙΑΝΟ συμμετείχαν άνθρωποι από διαφορετικούς χώρους, όπως η φωτογραφία, η ψυχολογία, η δημοσιογραφία και η συγγραφή. Τι κρατήσατε από αυτή τη συνάντηση και πώς νιώθετε όταν το βιβλίο σας ανοίγει διάλογο με τόσο διαφορετικές ματιές;
Ήταν μία από τις πιο ξεχωριστές στιγμές αυτής της διαδρομής. Το γεγονός ότι άνθρωποι από τόσο διαφορετικούς χώρους προσέγγισαν το Infinity Human μέσα από τη δική τους οπτική, μου έδειξε πως οι θεματικές του βιβλίου μπορούν να ανοίξουν έναν πολυδιάστατο διάλογο γύρω από τον άνθρωπο, την τεχνολογία και το μέλλον.
Ο Σπύρος Πώρος προσέγγισε το έργο με μια έντονα εικαστική και βαθιά ανθρώπινη ματιά, εστιάζοντας κυρίως στην εικόνα, το συναίσθημα και στην ατμόσφαιρα του κόσμου που δημιουργείται μέσα στο βιβλίο. Η Χαριέττα Λιακάκη ανέδειξε περισσότερο τις ψυχολογικές και υπαρξιακές προεκτάσεις της ιστορίας, μιλώντας για τη μνήμη, την ανθρώπινη ταυτότητα και τη σύγκρουση ανάμεσα στο συναίσθημα και τον έλεγχο.
Ο Αλέξης Δημήτριος, ως καθηγητής μου στο σχολείο, στάθηκε κυρίως στην προσωπική και επαγγελματική μου πορεία μέχρι σήμερα, συνδέοντας τη διαδρομή μου από τα μαθητικά χρόνια και τον χώρο της τεχνολογίας μέχρι τη συγγραφή ενός φιλοσοφικού sci-fi έργου. Ο Αβέρκιος Λούδαρος εστίασε περισσότερο στη φιλοσοφική διάσταση του βιβλίου και στα υπαρξιακά ερωτήματα που θέτει γύρω από την ελευθερία, τη συνείδηση τη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας.
Η Δήμητρα Τασιοπούλου, ως οικονομολόγος αλλά και αδερφή μου, προσέγγισε το έργο μέσα από τη δομή του κοινωνικού συστήματος που παρουσιάζεται στο βιβλίο, αναλύοντας πώς μια φαινομενικά τέλεια κοινωνία μπορεί να επηρεάσει την ανθρώπινη συμπεριφορά και τις κοινωνικές ισορροπίες, ενώ παράλληλα έδωσε και μια πιο προσωπική εικόνα για εμένα και τη διαδρομή που οδήγησε στη δημιουργία του Infinity Human.
Για εμένα, αυτή η συνάντηση ήταν ιδιαίτερα σημαντική, γιατί απέδειξε πως μια ιστορία μπορεί να αποκτήσει διαφορετικές ερμηνείες και να αγγίξει ανθρώπους με εντελώς διαφορετικές εμπειρίες, γνώσεις και τρόπους σκέψης.
Στο eleftheriaonline.gr τρέχει διαγωνισμός. Μπείτε στην κλήρωση και κερδίστε το βιβλίο «Infinity Human - Οι σκιές της αιωνιότητας».
