Μέσα από μια σύγχρονη, ζεστή και μουσικά πλούσια θεατρική προσέγγιση, «Τα στενά παπούτσια» ζωντανεύουν επί σκηνής, φωτίζοντας τη διαδρομή από την παιδική αθωότητα προς την ενηλικίωση, τις μικρές και μεγάλες αναζητήσεις της εφηβείας, αλλά και τα συναισθήματα που συνοδεύουν το μεγάλωμα. Η παράσταση απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους θεατές και μεταφέρει στη σκηνή τον ιδιαίτερο κόσμο της Ζωρζ Σαρή με ευαισθησία, ζωντάνια και μουσική.

Στον ρόλο του Παναγιώτη, ενός αγοριού που ζει στην Αίγινα του 1935, ο Πέτρος Λιόντας μιλά στην «Ε» για τον ήρωα που υποδύεται, τη συνεργασία του με την Αθανασία Καλογιάννη και όσα κάνουν τα «Στενά παπούτσια» μια ιστορία που μπορεί να αγγίξει τους θεατές.

Ποιος είναι ο ρόλος που υποδύεστε και τι σας γοήτευσε σε αυτόν;

Υποδύομαι τον Παναγιώτη, ένα αγόρι που ζει στην Αίγινα του 1935. Είναι ένας χαρακτήρας γεμάτος ζωντάνια, παιδική ορμή, πεισματάρης αλλά και βαθιά ευαίσθητος, που βρίσκεται ακριβώς στο μεταίχμιο: αφήνει πίσω του την απόλυτη ανεμελιά και κάνει τα πρώτα του βήματα προς την εφηβεία. Αυτό που με γοήτευσε στον Παναγιώτη είναι η συγκινητική του βιασύνη να μεγαλώσει, αλλά και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τη φιλία, την πρώτη αγάπη και την ίδια τη ζωή - με μια αθωότητα και έναν αυθορμητισμό που εμείς οι μεγάλοι δυστυχώς συχνά ξεχνάμε. Το να μπαίνω στα δικά του "παπούτσια" κάθε μέρα είναι μια υπέροχη επιστροφή στη δική μου παιδική ηλικία.

Υπήρξε κάτι στον ήρωά σας που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα;

Στην υποκριτική, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος όταν παίζεις έναν παιδικό ρόλο να πέσεις στην παγίδα της καρικατούρας ή της υπερβολής. Επρεπε λοιπόν, να προσεγγίσω τον ρόλο με απόλυτη ειλικρίνεια και αυθορμητισμό, όπως ακριβώς μας καθοδήγησε και η σκηνοθέτιδά μας, η Αθανασία Καλογιάννη.

Βρήκατε κοινά στοιχεία με τον χαρακτήρα που υποδύεστε;

Την ανυπομονησία και το πείσμα που έχει ο Παναγιώτης. Οταν βάζει έναν στόχο, επιστρατεύει όλη του την ενέργεια και τη φαντασία για να τον πετύχει, κάτι που αναγνωρίζω έντονα και στον δικό μου χαρακτήρα.

Πώς είναι η συνεργασία σας με την Αθανασία Καλογιάννη;

Με την Αθανασία είναι η τέταρτη συνεργασία μας. Εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον και είναι και μια εξαιρετικά δημιουργική εμπειρία. Έχει ένα σπάνιο χάρισμα, να αντιμετωπίζει το θέατρο για παιδιά και εφήβους με την ίδια ακριβώς σοβαρότητα, το βάθος και τον σεβασμό που θα αντιμετώπιζε ένα έργο για ενήλικες. Δεν της αρέσουν οι εύκολες λύσεις, οι διδακτισμοί ή ο επιφανειακός εντυπωσιασμός. Κατάφερε να στήσει μια παράσταση με ρυθμό, γεμάτη κίνηση και ζωντάνια, εντάσσοντας μαγικά τη μουσική του Σπύρου Λάμπρου στη δράση.

Τι είναι αυτό που σας αρέσει περισσότερο στη συγκεκριμένη παράσταση;

Η αυθεντικότητα και η συγκίνηση που εκπέμπει. Η διασκευή του Γιάννη Παναγόπουλου έχει κρατήσει ολοζώντανο το πνεύμα της Ζωρζ Σαρή, οπότε δεν μιλάμε για ένα απλό παιδικό έργο, αλλά για μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία.

Τι πιστεύετε ότι κάνει τα «Στενά παπούτσια» να ξεχωρίζουν;

Νομίζω ότι, “Τα στενά παπούτσια” μιλούν στην ψυχή τόσο των παιδιών όσο και των ενηλίκων.

Υπάρχει κάποια στιγμή της παράστασης που περιμένετε περισσότερο κάθε βράδυ;

Μου αρέσει η διάδραση με τα παιδιά. Περιμένω τις στιγμές που τα παιδιά θα ρωτήσουν, θα απαντήσουν, θα φωνάξουν και μέσα από αυτά δημιουργούμε τις πιο όμορφες αυτοσχεδιαστικές στιγμές, που κάνουν την κάθε παράσταση ξεχωριστή.

Γιατί θα λέγατε σε έναν θεατή να έρθει να δει την παράσταση;

Γιατί τα παιδιά θα ανακαλύψουν με τον πιο τρυφερό τρόπο, την ελευθερία του παιχνιδιού και του καλοκαιριού, χωρίς τάμπλετ και κινητά, ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά, από την άλλη, θα νοσταλγήσουν τα δικά τους καλοκαίρια, τα καλοκαίρια της αθωότητας και του ρομαντισμού μιας άλλης εποχής.

ΤΟ ΕΡΓΟ

Ενα καλοκαίρι που δεν ξεχνιέται... Καλοκαίρι στην Αίγινα. Μια παρέα παιδιών βρίσκεται στο μεταίχμιο ανάμεσα στην παιδική ηλικία και την εφηβεία. Φιλία, πρώτοι έρωτες, ζήλια, μικρές συγκρούσεις και μεγάλες αποκαλύψεις συνθέτουν έναν κόσμο γνώριμο σε όλους: εκείνον που κάποτε ζήσαμε και ποτέ δεν ξεχάσαμε. Με ευαισθησία και αμεσότητα, η σκηνοθεσία φωτίζει την ψυχή των παιδιών χωρίς περιττούς εντυπωσιασμούς, κρατώντας ζωντανή τη διαχρονική αλήθεια της Ζωρζ Σαρή: ότι το μεγάλωμα είναι πάντα μια μικρή επανάσταση. Ή, όπως θα έλεγαν παλιά, «τα καλοκαίρια δεν είναι ποτέ απλώς καλοκαίρια».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Αθανασία Καλογιάννη, Θεατρική Διασκευή: Γιάννης Παναγόπουλος, Μουσική & Τραγούδια: Σπύρος Λάμπρου (κύκλος «Μικρά Παιδιά – Μεγάλα Όνειρα»), Κοστούμια: Χάρης Σουλιώτης, Χορογραφίες: Μάρκος Γιακουμόγλου. Σκηνικά: Kids Theater, Video Art: Νάνσυ Κουρούνη, Μουσική Διδασκαλία: Ιουλία Τζαννετουλάκου, Βοηθός Σκηνοθέτη: Πέτρος Λιόντας, Οργάνωση Περιοδείας: Νίκος Χρηστίδης, Social Media: Meltemi Creative Studio, Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας, Σχεδιασμός Αφίσας: Κορίνα Πριμηκυρίου, Επικοινωνία: Αντζυ Νομικού, Παραγωγή: Kids Theater. Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Κορίνα Αλεξανδρίδου, Βασίλης Θεοδωρίδης, Αθανασία Καλογιάννη, Πέτρος Λιόντας, Νάγη Παρασκευοπούλου, Μαρία Ντούρου. Ηλεκτρονική προπώληση γίνεται στο more.com