Μια σειρά από φόνους καθηγητών πανεπιστημίου προβληματίζουν τον αστυνόμο Αντρέα Σεβαστιανό, ο οποίος πρέπει να ψάξει να βρει το νήμα που «δένει» όλα τα εγκλήματα, την ώρα μάλιστα που ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Τι σχέση μπορεί να έχει μια αποτυχημένη παρουσίαση διατριβής με τα εγκλήματα που διαδραματίζονται; Πώς εμπλέκεται ένας υποψήφιος διδάκτορας, που αποτυγχάνει να πάρει το διδακτορικό του, στην όλη υπόθεση; Ποια η βαθύτερη σχέση του με τους καθηγητές της επταμελούς επιτροπής του; Μέσα σε όλα αυτά ο Σεβαστιανός έρχεται αντιμέτωπος με τον εαυτό του, με το παρελθόν του, τη ρετσινιά του χουντικού, που κουβαλά λόγω του πατέρα του ο οποίος ήταν αστυνόμος κατά τη διάρκεια της επταετίας, και του αποτυχημένου γάμου του. Ο Τειρεσίας Λυγερός το 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα, «Η μαύρη κάντιλακ» από τις εκδόσεις «Ηριδανός», και ακολούθησε το 2021 το δεύτερό του, «Τα ίχνη του αίματος» από τις εκδόσεις «Λιβάνη». Το θεατρικό του έργο «Το ημερολόγιο ενός αποτυχημένου συγγραφέα» ανέβηκε το 2019 στο θέατρο Επί Κολωνώ, στο πλαίσιο του Off-Off Athens Theatre Festival, και το 2022 στο Θέατρο Δρόμος. Το μυθιστόρημά του "Το ξεκαθάρισμα", μας έδωσε την αφορμή για την ακόλουθη συνέντευξη.

Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Δρακουλάκου

-Γιατί επιλέξατε το πανεπιστήμιο ως χώρο όπου εκτυλίσσεται η ιστορία; Είναι ένας μικρόκοσμος της ελληνικής κοινωνίας;

Η επιλογή έγινε διότι ταίριαζε με την πλοκή της όλης ιστορίας που ήθελα να αφηγηθώ. Ο χώρος των πανεπιστημίων, όμως, όπως και κάθε άλλος χώρος αποτελούν κομμάτι της κοινωνίας μας, ενέχοντας όλες τις παθογένειες αυτής. Είναι πράγματι ένας μικρόκοσμος της κοινωνίας μας.

-Πώς εμπλέκεται ο αποτυχημένος υποψήφιος διδάκτορας στην υπόθεση;

Αυτό θα το αφήσω να το βρει ο αναγνώστης…

-Ο χαρακτήρας του είναι θύμα ή δράστης;

Ολοι μας είμαστε λίγο-πολύ και θύματα και δράστες μέσα στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο.

-Εχετε πει ότι δεν θέλατε να γράψετε απλώς μια ιστορία εγκλήματος. Πότε καταλαβαίνει ο αναγνώστης ότι το πραγματικό θέμα του βιβλίου δεν είναι οι φόνοι αλλά η εξουσία;

«Το ξεκαθάρισμα» είναι ένα βιβλίο που έχει ως έναυσμα μια αστυνομική ιστορία, αλλά στόχος είναι να θιγούν πολλά από τα αρνητικά της ελληνικής κοινωνίας και της ευρύτερης πραγματικότητας. Κάποια από αυτά είναι και η υπέρμετρη άσκηση εξουσίας, η μετριοκρατία και η ματαιοδοξία. Αυτό, πιστεύω, γίνεται αντιληπτό από τις πρώτες σελίδες, χωρίς όμως να εγκαταλείπεται η αστυνομική πλοκή.

-Αν αφαιρούσατε το αστυνομικό στοιχείο, θα στεκόταν το Ξεκαθάρισμα ως καθαρά κοινωνικό μυθιστόρημα;

Νομίζω πως όχι. Το βιβλίο αποτελεί ένα «κράμα». Ενα κοινωνικό μυθιστόρημα έχει μια διαφορετική πλοκή.

-Οι χαρακτήρες σας κουβαλούν προσωπικά τραύματα. Είναι αυτά που τους οδηγούν στις επιλογές τους ή τελικά η εξουσία είναι εκείνη που τους μεταμορφώνει;

Οι επιλογές μας τις περισσότερες φορές αποτελούν αντίδραση απέναντι σε μια δράση που έρχεται από το εξωτερικό κοινωνικό περιβάλλον. Όλα αυτά, βέβαια, φιλτράρονται μέσα από τα δικά μας τραύματα, την εμπειρία μας, τον χαρακτήρα μας, καθώς και τις δικές μας εικόνες.

-Αν ένας πανεπιστημιακός διάβαζε το βιβλίο σας και σας έλεγε «υπερβάλλετε», τι θα του απαντούσατε;

Θα του έλεγα ότι είναι προϊόν μυθοπλασίας.

-Σχεδιάζετε συνέχεια ή νέα υπόθεση με τον ίδιο ήρωα;

"Το ξεκαθάρισμα" είναι το τρίτο βιβλίο με ήρωα τον Αντρέα Σεβαστιανό και θεωρώ ότι έχει ακόμα αρκετά να δώσει ως λογοτεχνική περσόνα.

-Τι σας ενδιαφέρει περισσότερο στην αστυνομική λογοτεχνία;

Το να ξεφεύγει ο συγγραφέας από τον τυφλοσούρτη (έγκλημα-έρευνα-ανατροπή-λύση). Να αγγίζει πτυχές της κοινωνίας μας και να φέρνει στο φως παθογένειες που μας βασανίζουν. Να προσπαθεί να φτιάξει έναν κόσμο που, με αφορμή το έγκλημα, να παρουσιάζει όλα αυτά που μας ταλανίζουν καθημερινά.

-Τι θέλετε να κρατήσει ο αναγνώστης φτάνοντας στο τέλος;

Ο κάθε αναγνώστης σίγουρα θα κρατήσει κάτι διαφορετικό από την ανάγνωση του βιβλίου. Κάτι που θα έχει σχέση με τον ίδιο…