Κύριε Διευθυντά,
Με έκπληξη διάβασα στο φύλλο της «Ελευθερίας» της 22ας -1-2026 ότι το Δημοτικό Συμβούλιο της Καλαμάτας ανακήρυξε κατά πλειοψηφία – χωρίς την ψήφο της δημοτικής αντιπολίτευσης – τον τέως Πρωθυπουργό της χώρας την περίοδο 2004-2009, κ. Κώστα Καραμανλή Επίτιμο Δημότη της Καλαμάτας.
Αισθάνομαι ως Έλληνας και δημότης Καλαμάτας πρόκληση και ντροπή γι’ αυτό που συνέβη.
Ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του χρεοκόπησαν τη χώρα μας το 2009 στρίβοντας δια των εκλογών του 2009, ενώ είχε εντολή – μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2007 να κυβερνήσει τη χώρα μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2011. Έβλεπε όμως το επερχόμενο τσουνάμι της αδυναμίας εξόφλησης των τοκοχρεωλυτικών δόσεων – των κρατικών ομολόγων και δανείων της χώρας και παρά τις συνειδητά ψευδείς διακηρύξεις του περί ισχυρής οικονομίας παρέδωσε την καυτή πατάτα της οικονομίας στον επόμενο πρωθυπουργό κ. Γεώργιο Παπανδρέου τον Σεπτέμβρη του 2009.
Προέβη σε υπερδανεισμό της χώρας, πέραν των δυνατοτήτων της Ελληνικής οικονομίας. Δανειζόταν και μοίραζε προκειμένου ο ίδιος, οι υπουργοί του, οι βουλευτές του και το κομματικό κράτος της Ν.Δ. να νέμονται τα προνόμια από την άσκηση της εξουσίας. Παρέλαβε το 2004 από την Κυβέρνηση Σημίτη χρέος 168 δις. Ευρώ (98,3% του ΑΕΠ) και το παρέδωσε το 2009 στο ποσό των 300 δις. Ευρώ (130% του ΑΕΠ). Η Κυβέρνηση του, προκειμένου να δελεάζουν τις αγορές ώστε να αισθάνονται ασφαλείς δανείζοντάς μας, τις εξαπατούσε με παραποιημένα στατιστικά στοιχεία – Greek statistics. Αυτό γινόταν π.χ. με το δημόσιο έλλειμα της χώρας που διεπιστώθη από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία τριπλάσιο από αυτό που είχε ανακοινώσει η Κυβέρνησή του.
Συνεπεία των ενεργειών και παραλείψεων της Κυβέρνησης του μπήκε η χώρα σε καθεστώς συντεταγμένης και επιτηρούμενης χρεοκοπίας από το ΔΝΤ και τους θεσμούς που πρόκριναν και επέβαλαν την λύση των τριών μνημονίων.
Αποτέλεσμα:
Η χώρα έχασε το 25% του ΑΕΠ της
Οι μισθοί των εργαζομένων και των συνταξιούχων, μειώθηκαν κατά 40%. Η φτώχια έπληξε κυρίως τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα, και άγγιξε κάθε ελληνική οικογένεια.
Είναι δυνατόν σήμερα – 16 χρόνια μετά – να ξεχάσουμε και να επιβραβεύουμε τον κύριο υπεύθυνο γι’ αυτή την φτώχια της χώρας, ως χρέος του κ. δημάρχου προς το κόμμα της Ν. Δημοκρατίας που τον στήριξε 2 φορές στις δημοτικές εκλογές;
Γιατί επιδεικνύει τόση εθελοτυφλία ο κ. δήμαρχος;
Γιατί βάζει το κομματικό και προσωπικό του συμφέρον πάνω από το κοινωνικό και εθνικό;
Το γεγονός ότι, την πρόταση για την ανακήρυξη του κ. Κ. Καραμανλή ως επίτιμου Δημότη της Καλαμάτας, την έκανε με γραπτό αίτημα του ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος Σαββάτος δεν τιμά τον ίδιο, ούτε το κύρος της εκκλησίας.
Φαίνεται ότι οι θρησκευόμενοι πιστοί που δεν ψηφίζουν Ν. Δημοκρατία – θύματα της χρεοκοπίας κι αυτοί όπως όλοι οι Έλληνες – δεν μετράνε για τον Μητροπολίτη.
Τέλος είναι γνωστή και διακηρυγμένη η φιλία του Μητροπολίτη με τον πρώην πρωθυπουργό κ. Σαμαρά, ο οποίος δεν μπόρεσε να βγάλει την χώρα από την χρεοκοπία.
Και διερωτώμαι μήπως όλα αυτά έχουν σχέση με πιθανή προετοιμασία και προσδοκία για αλληλοϋποστήριξη με σκοπό την κατάκτηση εν καιρώ των υψηλότερων αξιωμάτων του προέδρου της Δημοκρατίας και του Αρχιεπισκόπου.
Ο θυμόσοφος λαός μας λέει: «βοήθα με, να σε βοηθώ, ν’ ανεβούμε το βουνό».
Μήπως;
Οψόμεθα.
