Η καθημερινότητα των πολιτών στην Καλαμάτα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Και αυτό δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της γενικής οικονομικής συγκυρίας. Είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών σε τοπικό επίπεδο.
Η δημοτική αρχή του δημάρχου Θανάσης Βασιλόπουλος προχώρησε σε αυξήσεις στο νερό που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν μέχρι και το 400%.
Παράλληλα, αποφασίστηκε αύξηση των δημοτικών τελών κατά περίπου 27%.
Σε μια περίοδο όπου τα Ελληνικά νοικοκυριά δοκιμάζονται από την ακρίβεια στην ενέργεια, στα τρόφιμα και στη στέγαση, τέτοιες αποφάσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν ουδέτερες.
Είναι πολιτικές επιλογές της δημοτικής αρχής Βασιλόπουλου που επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την καθημερινότητα των πολιτών.
Το αποτέλεσμα είναι φανερό.
Ο δημότης πληρώνει όλο και περισσότερα για υπηρεσίες που συχνά υποβαθμίζονται.
Την ίδια στιγμή, οι βασικές υποδομές της πόλης εμφανίζουν εικόνα συνεχούς φθοράς και αστοχιών.
Το δίκτυο ύδρευσης και ομβρίων παρουσιάζει πλέον συνεχείς βλάβες.
Από περιστατικά που παλαιότερα εμφανίζονταν μία φορά τον μήνα, σήμερα καταγράφονται ακόμη και δέκα βλάβες την εβδομάδα.
Δεν υπάρχει σχεδόν αγωγός χωρίς διαρροή.
Παράλληλα, το αποθεματικό της δημοτικής επιχείρησης μειώθηκε μέσα σε περίπου δύο χρόνια από 10,5 εκατομμύρια ευρώ σε περίπου 7.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η πόλη καλείται να αντιμετωπίσει και τις συνέπειες από την αστοχία της εξισωτικής δεξαμενής στο Πήδημα, η οποία μέχρι σήμερα παραμένει χωρίς καμμία αποκατάσταση. Από πού άραγε πίνουμε νερό; Και πότε θα αντικατασταθεί το εξωτερικό δίκτυο με τον Φ 800. Ποιός δημοτικός σύμβουλος, θα καταφέρει να δώσει επαρκή απάντηση.
Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται μόνο στις αστικές υποδομές.
Στον Ταΰγετο, δαπανήθηκαν περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ από δημόσιους πόρους για έργα αποκατάστασης μετά τις μεγάλες καταστροφές των προηγούμενων ετών.
Και όμως, οι κατολισθήσεις, οι καθιζήσεις δρόμων και οι αστοχίες των υποδομών επανέρχονται σχεδόν κάθε φορά που η περιοχή δοκιμάζεται από έντονα καιρικά φαινόμενα.
Το ερώτημα είναι αναπόφευκτο και επίκαιρο.
Πόσο αποτελεσματικά ήταν τελικά αυτά τα έργα;
Ποια ήταν η ποιότητα των μελετών;
Και γιατί τα ίδια προβλήματα εμφανίζονται ξανά;
Την ίδια στιγμή, μεγάλα σχέδια που είχαν παρουσιαστεί ως λύσεις, όπως η ενεργειακή κοινότητα που θα μείωνε δραστικά το ενεργειακό κόστος των δημοτικών δομών, που παραμένουν χωρίς ουσιαστική υλοποίηση.
Έτσι, το κόστος της ενέργειας, τα δημοτικά τέλη, τα τιμολόγια ύδρευσης και οι δημοτικοί φόροι αυξάνονται διαρκώς.
Και τελικά, το βάρος μεταφέρεται ξανά στον δημότη.
Αντί να συζητάμε για ανθεκτικές υποδομές, για ενεργειακή αυτάρκεια και για μείωση του κόστους ζωής, η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται συχνά σε επικοινωνιακές εξαγγελίες και πανηγυρισμούς, μέσα από ανακοινώσεις για κοινωνικές πολυκατοικίες.
Όμως η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή.
Όταν το νερό αυξάνεται έως και 400%, όταν τα δημοτικά τέλη αυξάνονται κατά 27% και όταν τα βασικά έργα υποδομών συνεχίζουν να αστοχούν, τότε δεν μιλάμε απλώς για λάθη διαχείρισης.
Μιλάμε για πολιτικές επιλογές της δημοτικής αρχής Βασιλόπουλου που μεταφέρουν συστηματικά το κόστος στους πολίτες.
Η Καλαμάτα είναι μια πόλη με μεγάλες δυνατότητες και δυναμική κοινωνία.
Αυτό που δεν αντέχει όμως είναι πολιτικές που αγνοούν την πίεση που ήδη βιώνουν τα νοικοκυριά.
Γιατί η φτωχοποίηση μιας κοινωνίας δεν είναι αναπόφευκτη εξέλιξη.
Είναι πάντα αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών.
Και σήμερα, δυστυχώς,
η Καλαμάτα πληρώνει το τίμημα.
*Γεωλόγος - Γεωτεχνικός Περιβάλλοντος M.Sc.. Επιστημονικός σύμβουλος περιβαλλοντικών και τεχνικών έργων. Πρ. Αντιπρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ Πελ. & Δ. Ελλάδος. Πρόεδρος ΑΣ Καλαμάτας
