Διπλοπαρκαρίσματα, κατάληψη πεζοδρομίων και απουσία ελέγχων διαμορφώνουν μια καθημερινότητα χωρίς κανόνες στο κέντρο της πόλης.
Σε προηγούμενη παρέμβασή μου, που δημοσιεύθηκε στις 02/03/2026, είχα επισημάνει ένα πρόβλημα που όλοι διαπιστώνουμε καθημερινά στους δρόμους της Καλαμάτας. Μια πόλη που, ενώ έχει όλες τις προϋποθέσεις να λειτουργεί σωστά, καταλήγει να πνίγεται από την αδυναμία εφαρμογής βασικών κανόνων.
Από τότε μέχρι σήμερα, η εικόνα δεν έχει αλλάξει. Αντίθετα, επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό, αλλά σταθερό και διαρκές.
Διπλοπαρκαρίσματα στην Αριστομένους, στη Φαρών, στην Κανάρη. Οχήματα πάνω σε πεζοδρόμια και διαβάσεις. Μηχανάκια σε πεζόδρομους. Φορτηγά τροφοδοσίας μέσα στις ώρες αιχμής. Όλα αυτά δεν αποτελούν εξαιρέσεις. Συνθέτουν την καθημερινότητα της πόλης.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι αυτή η εικόνα αρχίζει να θεωρείται φυσιολογική.
Η Καλαμάτα λειτουργεί σαν να μην υπάρχουν κανόνες στην πράξη. Όχι επειδή δεν υπάρχει νομοθεσία, αλλά επειδή δεν εφαρμόζεται με συνέπεια.
Οι συνέπειες είναι εμφανείς, κυκλοφοριακή συμφόρηση, καθυστερήσεις, εκνευρισμός και, κυρίως, ανασφάλεια για τους πεζούς. Ο πιο αδύναμος χρήστης του δρόμου είναι και ο πιο εκτεθειμένος. Η μητέρα με το καρότσι, ο ηλικιωμένος, το άτομο με αναπηρία αναγκάζονται να κατεβαίνουν στο οδόστρωμα για να κινηθούν.
Αυτό δεν είναι απλώς μια κακή εικόνα για την πόλη. Είναι ζήτημα καθημερινής ασφάλειας και σεβασμού. Στην προηγούμενη τοποθέτηση είχα αναφερθεί στην ανάγκη συστηματικού ελέγχου. Σήμερα, το ερώτημα παραμένει.
Υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος;
Η εικόνα στους δρόμους δίνει την απάντηση. Η παρουσία της Δημοτικής Αστυνομίας είναι περιορισμένη και αποσπασματική, χωρίς σταθερή συνέχεια που να λειτουργεί αποτρεπτικά. Έτσι διαμορφώνεται μια επικίνδυνη συνθήκη ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, γιατί μπορεί. Η γνωστή νοοτροπία δύο λεπτά θα παρκάρω δεν είναι μια απλή συνήθεια. Είναι βασικός παράγοντας που επιβαρύνει τη λειτουργία της πόλης και δημιουργεί προβλήματα στους υπόλοιπους πολίτες. Δεν φταίει μόνο ο πολίτης. Όταν οι κανόνες δεν εφαρμόζονται, παύουν να υφίστανται και στη συνείδηση. Και τότε η παρανομία μετατρέπεται σε κανονικότητα.
Οι λύσεις είναι γνωστές και δεν απαιτούν νέα θεωρητική προσέγγιση.
Απαιτείται σταθερός και συστηματικός έλεγχος, ιδιαίτερα στις ώρες αιχμής.
Απαιτείται οργάνωση της τροφοδοσίας των καταστημάτων με σαφές και εφαρμόσιμο ωράριο.
Απαιτείται αξιοποίηση της τεχνολογίας για τη βελτίωση της στάθμευσης και τον περιορισμό των παραβάσεων. Και, κυρίως, απαιτείται μια ξεκάθαρη απόφαση , οι κανόνες να ισχύουν και να εφαρμόζονται για όλους. Η Καλαμάτα είναι μια πόλη με προοπτικές. Όμως μια πόλη που δεν μπορεί να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία των δρόμων της και την προστασία των πεζών δεν μπορεί να λειτουργήσει σύγχρονα. Η καταγραφή του προβλήματος έχει ήδη γίνει. Το ζητούμενο πλέον είναι η εφαρμογή λύσεων. Διαφορετικά, το κυκλοφοριακό χάος δεν θα αποτελεί εξαίρεση. Θα αποτελεί τον κανόνα.