Ο «μπράβοι», αποτελούν όργανα πολιτικών προσώπων, παρακρατικών οργανώσεων, επιχειρηματιών, αθλητικών παραγόντων και άλλων τινών περιπτώσεων εξουσίας, γνωστοί και ως σωματοφύλακες, ή και «φουσκωτοί». Γνωρίζουν καλά τα τερτίπια της νύχτας, καθότι παρέχουν προστασία στα αφεντικά τους και εκφοβισμό στους αντιπάλους τους.
Είθισται να είναι επαρκέστατα γυμνασμένοι, να έχουν ιδιαιτέρως εξασκηθεί στις πολεμικές τέχνες και να λειτουργούν με κρύο αίμα, δηλαδή επαγγελματικά, δίχως ίχνος συνειδησιακού ελέγχου και ενσυναίσθησης.
Αρκεί μία εντολή του εντολοδότη τους, για να χτυπήσουν έναν γέροντα, έναν ανήμπορο, ενώ κάποιοι εξ αυτών, με προγραμματισμένες τις «ρομποτικές τους λειτουργίες», αναλαμβάνουν σε διεθνές επίπεδο και συμβόλαια θανάτου.
Διόλου τυχαίο, ότι πλείστοι εκ των μπράβων, καταλήγουν σε νεαρή ηλικία στο θάνατο απ’ τα χέρια της ίδιας συνομοταξίας τους.
Το ερέθισμα της σύνταξης αυτού του κειμένου, δεν προέρχεται απ’ τον καθαυτό «μπραβισμό», αλλά από την αναγκαιότητα εκείνων που τους προσλαμβάνουν. Τι άραγε τους τρομάζει, ποιος τους τρομοκρατεί, ποιος υπαρκτός κίνδυνος υποδαυλίζει φοβικά σύνδρομα στη ζωή τους, ώστε να περπατούν με κουστωδία ένσαρκων ασπίδων;
Αυτομάτως, ο συνειρμός αυτός οδηγεί στο εκλογικευμένο ερώτημα: γιατί κάποιος να φοβάται ακόμα και τον ίσκιο του;
Είναι πολυεκατομμυριούχος; Κατέχει κάποιο κρατικό σπουδαίο μυστικό; Διακατέχεται από νευρωσικά συμπτώματα φοβιών, ή μήπως ανήκει στην κατηγορία των «ψωνισμένων», όπως αποκαλείται εκλαϊκευμένα το είδος των επηρμένων;
Η Αλήθεια είναι μία και μοναδική! Φοβούνται γι’ αυτά που έχουν διαπράξει, για τις συνέπειες όσων πρόκειται να διαπράξουν, αλλά και για τα τιμήματα που αγωνιούν πως θα πληρώσουν, για ορισμένες εκ των «αγαθοεργιών» τους.
Η συνεπαγωγή των προηγούμενων σκέψεων, θέτει κι ένα άλλο ερώτημα: Γιατί κάποιες σπουδαίες και διάσημες προσωπικότητες δεν αισθάνονται την ανάγκη να προφυλαχθούν;
Επί παραδείγματι, η αείμνηστη ευεργέτιδα Νίκη Γουλανδρή, που μετανάστευσε στην αιωνιότητα πριν από επτά χρόνια, αν και γυναίκα κυκλοφορούσε χωρίς μπράβους. Είχε διατελέσει Πρόεδρος του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών, Γενική Γραμματέας Υγείας και επίτιμη Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης. Επιπλέον, υπήρξε Μέλος της Διεθνούς Επιτροπής για τον Πολιτισμό και την Εξέλιξη της UNESCO, ενώ την αναγόρευσε σε Γυναίκα της Ευρώπης η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κίνημα.
Αντιθέτως, η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου, διαθέτει φρουρά για τη φύλαξή της, όπως και οι σύζυγοι του εφοπλιστικού και βιομηχανικού λόμπι της χώρας μας και όχι μόνο.
Ακόμα, γιατί ο διακεκριμένος Έλληνας επιστήμονας Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, Καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών του ΜΙΤ και μέλος του εργαστηρίου CSAIL, ο οποίος θεωρείται αυθεντία παγκοσμίως στους τομείς της Τεχνητής Νοημοσύνης, των Οικονομικών και της Θεωρητικής Πληροφορικής, δεν συνοδεύεται από φουσκωτούς; Ενώ ο μάνατζερ, τηλεπωλητής, τηλεπαρουσιαστής trash εκπομπών κ. Μένιος Φουρθιώτης, σύμφωνα με την ειδησεογραφία την περίοδο της πανδημίας, είχε στη διάθεσή του 14 αστυνομικούς και οχήματα;
Ποια η αξία του ενός και ποια του άλλου; Αν κάποιος θα έπρεπε να φοβάται είναι ο επιτυχημένος επιστήμονας που δραστηριοποιείται σε επίπεδα υψηλού ανταγωνισμού μεταξύ των υπερδυνάμεων του πλανήτη.
Μήπως το ωραίο και απότοκο του πολιτισμού, δεν το αγγίζουν οι νονοί και τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, σε αντίθεση με τον πανικό που σκορπίζουν οι υπόγειες διαδρομές των φυλασσομένων;
Προσφάτως παρατηρήσαμε μία συμπλοκή μεταξύ δύο προσωπικοτήτων της μεγαλοαστικής κοινωνίας, εν μέσω φιλάθλων στον τελικό του κυπέλλου μπάσκετ στο γήπεδο ΟΑΚΑ.
Ο ένας ήταν ο Γρηγόρης Δημητριάδης, δικηγόρος που διετέλεσε από το 2019 ως το 2022 Γενικός Γραμματέας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του οποίου είναι ανιψιός.
Ο έτερος, ο εφοπλιστής, καναλάρχης και πρόεδρος του Ολυμπιακού κ. Βαγγέλης Μαρινάκης, συνάμα δε, κουμπάρος της Ντόρας Μητσοτάκη και γενικότερα φίλος της οικογένειας.
Μικρή σημασία έχει για ποιο λόγο συγκρούστηκαν δημοσίως. Η όλη φάση αποτύπωνε πλήρως την Ελλάδα της αριστείας, την Ελλάδα της υποκουλτούρας, την Ελλάδα του Μητσοτακιστάν, την Ελλάδα των κατασχέσεων, των αυτοκτονιών νέων ανθρώπων και την Ελλάδα του μπραβισμού εν έτει 2026.
Κι εδώ είναι το παράδοξο. Οι αντίπαλοι μπράβοι συνεργάστηκαν δίχως να ρίξουν μεταξύ τους ούτε ένα ντιρέκτ, ενώ αντιθέτως, το μπουνίδι ήπιο ή σκληρό, προήλθε από τα φυλασσόμενα αφεντικά τους.
Γιατί άραγε οι μπράβοι φέρθηκαν ως ειρηνοποιοί; Πώς και δεν επέλεξαν να ξεσκίσει ο ένας τον άλλον για να κυριαρχήσει ο εργοδότης τους;
Είναι πολύ απλό το γιατί! Όλοι οι φουσκωτοί γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο απέναντι. Διαθέτουν τη στοιχειώδη λογική να αυτοπροστατευθούν, καθώς αντιλαμβάνονται ότι, αν ένας εξ αυτών χτυπήσει τον υψηλό αντίπαλο του αφεντικού του, θα αρχίσει μια βεντέτα άνευ προηγουμένου. Άλλωστε οι σωματοφύλακες μεταξύ τους, έχουν κατά καιρούς συναντηθεί, ενδεχομένως να έχουν αυτοσυστηθεί, ή να προέρχονται από την ίδια «φαμίλια» παραστρατήματος. Επιπροσθέτως, δεν είναι σπάνιο στον κόσμο των επιχειρηματιών να πολεμούν μέχρις εσχάτων, πρώην συνέταιροι, φίλοι και συνεργάτες, με την ομερτά να κυριαρχεί.
Κατ’ αυτό τον τρόπο, ο αγώνας έληξε ισόπαλος, βέβαια με διασυρμό της πολιτικής και της επιχειρηματικότητας, εξαιτίας των μπράβων. Αυτό τους το οφείλουν τα αφεντικά τους.
Φαντάζεσθε όμως, αν έναν εκ των δύο μονομάχων, τολμούσε ένας απλός φίλαθλος να χαστουκίσει ή να γρονθοκοπήσει, σε ποιο λιμενοβραχίονα θα ήταν τσιμεντωμένος για το αμάρτημά του;
Τελικά σ΄ αυτή ζωή αποδεικνύεται περίτρανα, ότι ο φόβος και η ανασφάλεια δεν εγκαθίσταται στα φυλλοκάρδια μόνο των ισχυρών, αλλά και των υπηρετών οι οποίοι επί χρήμασι προστατεύουν τους ισχυρούς.
Η μη συμπλοκή μεταξύ των σωματοφυλάκων, είναι μια λογική κίνηση απέναντι στην αυθόρμητη, παρορμητική και θυμωμένη αντίδραση των δύο μονομάχων.
Ενίοτε, είναι θετικό η άρχουσα τάξη να μας δείχνει το πανικοβλημένο πρόσωπό της, για να αντιλαμβανόμαστε άπαντες και άπασες, πόσο κοινοί θνητοί είναι οι κατ’ επίφασιν ατρόμητοι πλουτοκράτες.
Αλλά και πόση δύναμη διαθέτει ακόμα κι ένας μπράβος, όταν χρησιμοποιεί αντί των υπερδιογκωμένων μυών του, το μυαλό που του χάρισε η φύση, έστω για το δικό του πεπρωμένο.
Εν κατακλείδι, φαντάζεσθε όλους τους καταπιεστές της ζωής μας δίχως μπράβους και σωματοφύλακες;
Κι ακόμα περισσότερο, να είναι συνειδητοποιημένοι όλοι οι φουσκωτοί με την τάξη στην οποία ανήκουν και ηλιθιωδώς έχουν απαξιώσει…
