α) Μνημόσυνο και αποκαλυπτήρια προτομής του.
β) i) Παρουσίαση του βιβλίου «Επισκόπηση των πραγμάτων, προσώπων και γεγονότων 1827-2025», γραμμένο από τον Αναστάση Μπούρα.
ii) Πράξη τιμής προς τον επίτιμο αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, κ. Θεόδωρο Λαφαζάνο.
Οι εκδηλώσεις β i) και ii) πραγματοποιήθηκαν στο Πνευματικό Κέντρο.
Όλες οι επί μέρους εκδηλώσεις οργανώθηκαν από την οικογένεια Αναστάση Μπούρα. Οι εκδηλώσεις μνήμης ενός παιδιού 21 ετών, κόσμημα της ψυχής των γονέων, είναι ενάργημα που αντιπαλεύει τη λησμοσύνη και ένα αφήγημα που συντηρεί τη μνημοσύνη. Στο πνεύμα αυτό λειτούργησε το όλον των εκδηλώσεων.
Την 10η πρωινή της Κυριακής 17/5/2026, μετά το πέρας της θείας λειτουργίας, τελέσθηκε μνημόσυνο, χοροστατούντος του ιερέως της εκκλησίας Μιχαήλ Μπούρα (Παπα-Μιχάλη).
Ακολούθησε τρισάγιο στο παρακείμενο κοιμητήριο, όπου έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του αγαπημένου μας Γιάννη, από τον πατέρα του.
Η μητέρα διάβασε ένα απόσπασμα από κείμενο που εγράφη από την ίδια, μετά τον θάνατό του, στο βιβλίο: «Ο γιος μου, Γιάννης».
Τίτλος: Στον αγαπημένο μου γιο, Γιάννη, «στην αιώνια νιότη κι ομορφιά».
«Γιάννη μου,
Σαν ήλιος μες στον ουρανό έλαμπε η θωριά σου! Αυτό το φως, θα φωτίζει και παρηγορεί για πάντα την πονεμένη μου ψυχή. Η απέραντη αγάπη σου για μένα, το ενδιαφέρον σου για μένα, τη μάνα σου, η στοργή σου και ο γλυκός σου λόγος θα μείνουν χαραγμένα στην ψυχή, την καρδιά, το μυαλό μου, όσο ζω!
Γιάννη μου,
Ό,τι απόμεινε στα χείλη μου, είναι ένα απέραντο «ευχαριστώ» για τα 21 υπέροχα χρόνια που ζήσαμε μαζί».
Τα λόγια της μάνας δημιούργησαν στιγμές συγκίνησης στο πλήθος φίλων, συγγενών και συγχωριανών.
Ακολούθησε χαλαρωτικό κενό με κεράσματα (καφέ, αναψυκτικά κ.λπ.) στο Πνευματικό Κέντρο, μέχρι την έναρξη των ομιλιών, με συντονίστρια την αγαπητή φίλη και εξέχουσα πολίτη, Αναστασία Μπελογιάννη.
Πρώτος ομιλητής ο κ. Θεόδωρος Λαφαζάνος, ο οποίος ανέλαβε την παρουσίαση και σχολιασμό του βιβλίου. Ο κ. Λαφαζάνος, εκ του γεγονός, ότι συμπίπτουν τα βιώματα, κυρίως τα παιδικά, αφού τυγχάνει, λόγω ηλικίας, συγγένειας και γειτονίας, να έχει τις ίδιες εμπειρίες στα επισυμβαίνοντα τις πρώτες δεκαετίες της ζωής, αλλά και συνέχεια, η κριτική του σκέψη, ο λόγος του και η ανάλυσή του κινήθηκαν στα όρια έκφρασης και καταγραφής προσώπων και γεγονότων, που αποτέλεσαν το αφήγημα, στη βάση του οποίου στηρίχτηκα και έγραψα το βιβλίο.
Δεύτερος ομιλητής, η κ. Βασιλική Αποστολίδη, εκπαιδευτικός, δασκάλα στη Μαράσλειο Ακαδημία, υποψήφια διδάκτωρ στη φιλοσοφία της ηθικής, προσέγγισε όσα γράφονται στο βιβλίο με διαφορετική ματιά. Διείδε, ότι ο εκφραστικός λόγος είναι ελκυστικός, κατανοητός, άλλοτε ήπιος κι άλλοτε με ένταση.
Η κ. Αποστολίδη, λόγω της παιδείας στο πεδίο της φιλοσοφίας, ανέγνωσε σε πολλά σημεία του βιβλίου, διάθεση από τον συγγραφέα για στοχασμούς, έστω και σε λανθάνουσα μορφή, κάποιο ταλέντο στην οργανωμένη σκέψη και θα πρέπει να συνεχίσει ο κ. Μπούρας στον θαυμαστό κόσμο της γραφής.
Ο τρίτος ομιλητής, κ. Ζαχαριάδης, θεολόγος καθηγητής, με συγγραφικό έργο, επιθετικός και ενθουσιώδης στον προφορικό και γραπτό λόγο, ίσως και υπερβολικός, διακρίνει στο βιβλίο κάποια σκέψη κοφτερή, καθαρό αισθηματικό χαρακτήρα, με ενέργεια, συνδυάζοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Επίσης διέκρινε ελεύθερη σκέψη, αισθήματα γνήσιου ευπατρίδη, γραφή με πνεύμα διδακτικό, εποικοδομητικό, πολιτιστικό, λαογραφικό, πολιτικό και μάλιστα ετόνισε ότι είναι μοναδική στο είδος της, με ριζοσπαστικό χαρακτήρα, ελκυστικό, πρωτοποριακό και πρωτότυπο.
Η κ. Βραχάτη Ελένη διάβασε την κριτική του φίλου και συναδέλφου του συγγραφέα, Πετρόπουλου Κων/νου.
Το βιβλίο είναι μια βιογραφία, με ιστορικές, πολιτισμικές και φιλοσοφικές επεκτάσεις και ορθώς, διότι δε νοείται ένα πνευματικό και διδακτικό κείμενο να μην αρχίζει από τα αιώνια αριστουργήματα των σοφών της Αρχαίας Ελλάδας.
Ακολούθησε ένα σχόλιο από την κ. Μπελογιάννη και ρωτώντας τον συγγραφέα «γιατί έγραψε το συγκεκριμένο βιβλίο», ο κ. Μπούρας απέφυγε τα πολλά λόγια, διέκρινε στην κριτική ένα πνεύμα (λόγο) υπερβολικό, φοβούμενος να «ιππεύσει τη κάλαμον» και είπε ότι στην εισαγωγή του βιβλίου αχνοφαίνεται το γιατί το έγραψε. Όμως προχώρησε και πιο κάτω. λέγοντας ότι η γραφή είναι μία ευχάριστη ενασχόληση, άσκηση του νου και του πνεύματος, είναι κάτι που βρίσκεται στην περιοχή του ενεργού πολίτη, στη σφαίρα του δημόσιου διαλόγου, όπως συμβαίνει με την αρθρογραφία μου στις διάφορες εφημερίδες. Σχετίζεται, έστω λίγο, με την ψευδαίσθηση ότι καταπολεμά την κατραπακιά του κακού που μου έλαχε.
Ακολούθησε η έκφραση τιμής προς τον επίτιμο αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Λαφαζάνο Θεόδωρο, από τον κ. Γεωργούντζο Σωτήρη, φαρμακοποιό.
Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι η τιμή για τον κ. Λαφαζάνο, ήταν πρόταση όλων των κοινωνικών φορέων της κωμοπόλεως Αρφαρών.
Ο κ. Γεωργούντζος σκιαγράφησε με τον καλύτερο τρόπο την προσωπικότητα, τον χαρακτήρα, την προσφορά του στη γενέτειρα, την ανιδιοτελή αφοσίωση στην εκκλησία, την ειλικρινή αγάπη σε συγγενείς και φίλους, την αθόρυβη και με σωφροσύνη επαγγελματική και επιστημονική εξέλιξη στα ψηλά του δικαστικού σώματος.
Η τιμή στο πρόσωπο του κ. Λαφαζάνου συμπληρώθηκε με την επίδοση από τον κ. Μπούρα πλακέτας, λέγοντας τα τρία γνωστά «θεωρήματα»: Ουδείς αγιάζει στον τόπο του, η αγιοσύνη δεν ενδημεί στο ανθρώπινο είδος και το ουδείς αλάνθαστος.
Στις στιγμές της παράδοσης ειπώθηκαν τα εξής:
Ο Θόδωρος μεταξύ των άλλων, είναι άνθρωπος του χρέους προς την οικογένεια, την πατρίδα και τη γενέτειρα, πάντα στις γραμμές της εκκλησίας, δηλαδή στην αγάπη, την ταπεινότητα, το μέτρο...
Η εκδήλωση έληξε με έκφραση ευχαριστιών από την κ. Μπούρα για την παρουσία αυτού του πλήθους ανθρώπων, από το Αρφαρά και φίλους, που τίμησαν τις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής.
Ο κ. Μπούρας ολοκλήρωσε «οργανωτικά» την εκδήλωση με πλούσιο γεύμα στην ταβέρνα του κ. Σακκά, που λειτουργεί στο χωριό.
