Το «πολύ λίγα και πολύ αργά» είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη δράση των τοπικών πολιτικών παραγόντων. Όποιος παρακολούθησε τη συνέντευξη-απολογισμό του Περιφερειάρχη προχθές στη Μεσσηνία, θα είχε πολλούς λόγους να μελαγχολήσει. Όποιος μελέτησε την ανακοίνωση του Δημάρχου Καλαμάτας για την κυκλοφοριακή μελέτη, δύσκολα θα έβρισκε λόγους αισιοδοξίας για τη σύντομη αντιμετώπιση ενός από τα πλέον σοβαρά προβλήματα της καθημερινότητας, αλλά και της αναβάθμισης της πόλης.
Ο Δημήτρης Πτωχός παρουσίασε έναν εξαιρετικά φτωχό απολογισμό στον τομέα της υλοποίησης έργων. Βασικά οδικά δίκτυα που έρχονται από το παρελθόν συνεχίζουν να σέρνονται και να οδηγούνται από παράταση σε παράταση. Κανένας στην κυριολεξία δεν μπορεί να διαβεβαιώσει για τον χρόνο στον οποίο θα τελειώσει η παράκαμψη του Πεταλιδίου, το οδικό τμήμα Φιλιατρά – Γαργαλιάνοι και το Μεσσήνη – Λάμπαινα. Κάποια στιγμή προφανώς θα τελειώσουν, γιατί κλείνουν και τα χρηματοδοτικά εργαλεία, αλλά αυτό αποτελεί μια «φυσική» εξέλιξη, όχι επίτευγμα. Πολύ λίγο και πολύ αργά!
Τα νέα έργα που εντάσσονται είναι επίσης ελάχιστα και χωρίς ορίζοντα υλοποίησης, με τους περισσότερους να φοβούνται –και δικαίως– ότι θα έχουμε επανάληψη των προηγουμένων. Η συνταγή φαίνεται ίδια, οπότε ορθά αναμένεται και παρόμοιο αποτέλεσμα. Σημαντικές δράσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να αφήσουν ισχυρό αποτύπωμα στην τοπική οικονομία, δεν αναλαμβάνονται και δεν πρόκειται να υλοποιηθούν. Η μικροδιαχείριση πόρων σε προγραμματάκια και μελέτες, καθώς και η ένταξη έργων που έχουν προαναγγελθεί και προετοιμαστεί από τις προηγούμενες δεκαετίες, είναι στην κυριολεξία «πολύ λίγα και πολύ αργά».
Στο ίδιο μοτίβο κινείται και η ανακοίνωση της κυκλοφοριακής μελέτης στην Καλαμάτα. Η μελέτη γίνεται «μέσω Πάρνωνα» και αυτό από μόνο του είναι ένα σημάδι που δείχνει πολλά. Το 1+1 χρόνια που προβλέπεται για την υλοποίηση οδηγεί με βεβαιότητα στην εφαρμογή της από την επόμενη δημοτική αρχή. Θα ήταν, άλλωστε, άστοχο να περιμένει κάποιος να εφαρμόσει νέα κυκλοφοριακή μελέτη μια δημοτική αρχή λίγο πριν από τις εκλογές. Πάμε, δηλαδή, αρκετά χρόνια πίσω, ενώ το κυκλοφοριακό πρόβλημα είναι εδώ και δημιουργεί σοβαρά ζητήματα στη λειτουργία της πόλης.
Δεν μπαίνουμε καν στην ουσία της μελέτης, στο τι λύσεις θα εξεταστούν και προς ποια κατεύθυνση, γιατί αν ανοίξουμε και αυτό το κεφάλαιο, τότε είναι που θα μελαγχολήσουμε για τα μελλούμενα. Σε κάθε περίπτωση, το «πολύ λίγο και πολύ αργά» αποτελεί και εδώ τον κανόνα.
Όσοι παρακολουθούμε για χρόνια τα τοπικά δρώμενα και τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν, γνωρίζουμε ότι μέχρι εκεί μπορεί το τοπικό πολιτικό προσωπικό. Δεν υπάρχουν οραματικές και ρηξικέλευθες πρωτοβουλίες. Αναλαμβάνονται συντηρητικές και φοβικές κινήσεις, τόσο όσο. Τα έργα προχωρούν με εξαιρετικά αργό ρυθμό και, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, όταν ολοκληρωθούν, έχει μειωθεί δραματικά η αξία τους και η πολλαπλασιαστική δυναμική τους.
Το πώς σκέφτεται το προσωπικό αυτό αποτυπώνεται ανάγλυφα στην απάντηση του Περιφερειάρχη στο ζήτημα του Πολυλιμνίου: «Εμείς κάναμε τις μελέτες και τις δώσαμε στο δασαρχείο για να τις υλοποιήσει, ενώ προτείναμε και έναν φορέα κοινής διαχείρισης». Σε ελεύθερη μετάφραση, η τοπική πολιτική εξουσία δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, δεν διεκδικεί από την κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό, αλλά περιμένει τον δασάρχη να σπεύσει για να ανοίξει και να λειτουργήσει το Πολυλίμνιο. Πώς το λένε στα social media; «Θα σας ειδοποιήσουμε».
Η έλλειψη πρωτοβουλιών που θα αξιοποιούν πλουτοπαραγωγικούς πόρους και ευκαιρίες είναι κάτι που προφανώς δεν αλλάζει. Το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει και κάτι διαφορετικό που να μπορεί να διατυπώσει μια πειστική εναλλακτική να φύγουμε, δηλαδή, από τη συνηθισμένη και αμυντική θεώρηση των πραγμάτων, από την άρνηση, την εύκολη καταγγελία του «όχι σε όλα» και τη συνωμοσιολογική προσέγγιση της πολιτικής δράσης. Απαιτείται να διατυπωθεί μια διαφορετική πρόταση για την υλοποίηση έργων και την αξιοποίηση πόρων.
Κανένας δεν τολμά να αλλάξει τον διαχρονικό κατάλογο έργων και την απαίτηση της κάθε τοπικής κοινωνίας που θέλει γήπεδο παντού και παιδικές χαρές εκεί όπου δεν υπάρχουν παιδιά. Κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να δει τα πραγματικά δημογραφικά και οικονομικά δεδομένα και να αποφασίσει με βάση την πραγματικότητα του αύριο – και όχι με αυτό που ο καθένας έχει στο μυαλό του ή είχαν αυτοί που σχεδίαζαν δράσεις και έργα πριν από δεκαετίες. Προσκολλημένοι στο παρελθόν, αναπαράγουμε δυστυχώς το ξεπερασμένο, υλοποιώντας λίγα και πολύ αργά. Φοβούμαστε, πλέον, ότι είναι πολύ αργά για όλους μας.
panagopg@gmail.com