Η επιστημονική μελέτη που παρουσιάστηκε την Τρίτη 24/6 στο Επιμελητήριο Μεσσηνίας με θέμα «Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην ελαιοκαλλιέργεια της Μεσσηνίας» δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού.
Η θερμοκρασία αυξάνεται. Οι βροχές μειώνονται. Το νερό γίνεται όλο και πιο πολύτιμο. Η ανθοφορία της ελιάς επηρεάζεται, οι ασθένειες και ο δάκος ευνοούνται, ενώ η ποσότητα και η ποιότητα του Μεσσηνιακού ελαιολάδου απειλούνται.
Οι επιστήμονες παρουσίασαν λύσεις: έξυπνη άρδευση, τηλεμετρία, ψηφιακά συστήματα πρόβλεψης, drones, νέες καλλιεργητικές πρακτικές, εκπαίδευση των παραγωγών.
Το ερώτημα όμως είναι απλό:
Ποιος θα συντονίσει όλα αυτά;
Ποιος θα μεταφέρει αυτή τη γνώση στον ελαιοπαραγωγό;
Ποιος θα ενώσει Πανεπιστήμιο, Περιφέρεια, Δήμους, Συνεταιρισμούς, Επιμελητήριο και ιδιωτικό τομέα σε ένα κοινό σχέδιο;
Γιατί χωρίς έναν φορέα συντονισμού, οι μελέτες θα μείνουν στα συρτάρια και οι προτάσεις στα συνέδρια.
Η Μεσσηνία χρειάζεται σήμερα κάτι περισσότερο από έργα άρδευσης.
Χρειάζεται ένα Κέντρο Καινοτομίας και Ανθεκτικότητας της Ελαιοκαλλιέργειας, που θα λειτουργεί ως μόνιμος κόμβος:
• Εκπαίδευσης παραγωγών.
• Εφαρμοσμένης έρευνας.
• Ψηφιακής γεωργίας.
• Πιστοποιήσεων ESG και ΠΟΠ/ΠΓΕ.
• Ποιοτικού ελέγχου.
• Διάχυσης της γνώσης στην πράξη.
Μέχρι να γίνουν τα μεγάλα έργα, υπάρχουν λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα και με μικρό κόστος: Το σωστό κλάδεμα των ελαιόδεντρων, η ανακύκλωση κλαδεμάτων ως υλικό εδαφοκάλυψης και θρέψης, η αξιοποίηση των παραπροϊόντων ελαιοτριβείου με εφαρμογή στο έδαφος, η αξιοποίηση των υποπροϊόντων ελαιοκαλλιέργειας έπειτα από κομποστοποίηση, την ελάχιστη ή την καθόλου καλλιέργεια του εδάφους για περιορισμό της διάβρωσης και καταστροφής της οργανικής ουσίας, και την τροποποίηση της ζιζανιοχλωρίδας για αύξηση της δέσμευσης διοξειδίου του άνθρακα.
Η κλιματική αλλαγή δεν περιμένει.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα αλλάξει η ελαιοκαλλιέργεια της Μεσσηνίας.
Το ερώτημα είναι αν θα αλλάξουμε εμείς εγκαίρως.
«Δεν μας λείπουν πλέον οι μελέτες. Αυτό που λείπει είναι ο άνθρωπος ή ο φορέας που θα ενώσει όλες τις λύσεις σε ένα κοινό σχέδιο για το μέλλον της μεσσηνιακής ελιάς».
Με εκτίμηση
Solegas51@gmail.com
