Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως Ημέρα για την Τρίτη Ηλικίας, εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Όπως αναφέρουν Ο.Η.Ε. και Π.Ο.Υ., η Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων έχει στόχο να αναγνωρισθεί η συμβολή των ηλικιωμένων στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη και τούτο διότι στη σύγχρονη εποχή οι ηλικιωμένοι παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους, αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.
«Τη Διεθνή Ημέρα Ηλικιωμένων, ας δεσμευτούμε στην ενίσχυση των συστημάτων φροντίδας και υποστήριξης, με τρόπο που να τιμά την αξιοπρέπεια των ηλικιωμένων και των φροντιστών τους» αναφέρει ο Αντόνιο Γκουτέρες, Γεν. Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών.
Στη χώρα μας, η Κεντρική Διοίκηση του κράτους και η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλουν να σταθούν με επάρκεια απέναντι στα προβλήματα και τις ανάγκες των ηλικιωμένων, να κατανοήσουν την ψυχολογία τους και να διασφαλίσουν για αυτούς φροντίδα, ανεξαρτησία, συμμετοχή στα κοινά, αξιοπρέπεια.
Την πληρέστερη επί του γήρατος διατριβή κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους αποτελούσε η μονογραφία του Κικέρωνα “De senectute”. Σε αυτήν προβάλλονται, ως μέγιστες αξίες για τον γέροντα, η διατήρηση της αξιοπρέπειας αυτού, η αυτοκυριαρχία και η μετά ευψυχίας αποδοχή του τέλους της ζωής, όπως ούτος αποδέχεται τον φυσιολογικόν ύπνον.
Αναφορές για αξιοπρέπεια των ηλικιωμένων, για τα περήφανα γηρατειά, που δυστυχώς στις μέρες μας δεν ισχύουν.
Κάθε χρόνο Ηλικιωμένοι και οι Συνταξιούχοι, μετά τη λεγόμενη οικονομική κρίση αιμοδοτούν ακόμη το κράτος με 10,5 δις ευρώ κάθε χρόνο, που προέρχονται από τη μη χορήγηση της 13ης και 14ης σύνταξης, από τη μη χορήγηση αυξήσεων για 15 χρόνια, από τη μη απόδοση των αναδρομικών και από τις κάθε είδους περικοπές που έχουν υποστεί.
Οι Συνταξιούχοι γίναμε θύματα μιας αλόγιστης πολιτικής των τελευταίων κυβερνήσεων. Υποβαθμίζεται συνεχώς η ποιότητα ζωής των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Η πολιτεία αφήνει τους συνταξιούχους στην τύχη τους, με ρημαγμένες συντάξεις και υποτυπώδη υγειονομική περίθαλψη, λόγω και της μνημονιακής πολιτικής της λιτότητας.
Η οικονομική παρακμή και η απουσία ενός κράτους πρόνοιας στερούν από τους ηλικιωμένους όλα όσα πρόσφεραν και αξίζουν να απολαύσουν στην τρίτη ηλικία.
Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας κρίνεται μεταξύ άλλων από τη στάση των μελών της απέναντι στην Τρίτη Ηλικία. Οφείλουμε όλοι να βοηθήσουμε στη διασφάλιση μιας αξιοπρεπούς καθημερινότητας, αξιοπρεπούς διαβίωσης, παρέχοντας υψηλές υπηρεσίες υγείας και φροντίδας.
Έτσι, όχι μόνο θα νοηματοδοτηθεί η διακήρυξη του Ο.Η.Ε. αλλά και θα έχουμε κάνει ως κοινωνία το καθήκον μας απέναντι στην Τρίτη Ηλικία.
