Έχει μείνει στην ιστορία η «τριμελής επιτροπή με πέντε-έξι άτομα» του Βαμβακούλα.
Οι επιτροπές ήταν για πολλά χρόνια το ιερό δισκοπότηρο για να μη γίνει τίποτα. Όποιος δηλαδή ήθελε να δείξει ότι αντιμετωπίζει ένα θέμα, αλλά στην πραγματικότητα δεν έκανε τίποτα, έφτιαχνε μια επιτροπή. Οι επιτροπές έδωσαν στη συνέχεια τη σκυτάλη στις «προμελέτες», οι προμελέτες στις «διαβουλεύσεις» και έτσι φτάσαμε σήμερα στα περιβόητα Master Plan. Όταν ακούς πλέον για σύνταξη Master Plan και «ολιστικές προσεγγίσεις», θα πρέπει αμέσως να υποψιάζεσαι ότι το θέμα παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες και απλώς ψάχνουν για επιστημονικοφανές άλλοθι.
Σε τοπικό επίπεδο, μετά το «επιτυχημένο» Master Plan του λιμανιού της Καλαμάτας που σέρνεται εδώ και χρόνια χωρίς να έχει γίνει τίποτα , έχουμε τώρα και νέο Master Plan που θα συνταχθεί, λέει, για το περιβαλλοντικό πάρκο του Νέδοντα. Ένα Master Plan για τον Νότο και ένα για τον Βορρά, και μετά από καμιά δεκαριά χρόνια θα δούμε τι θα κάνουμε, και μετά από καμιά εικοσαριά θα βρούμε -αν βρούμε - και τα λεφτά για να υλοποιηθούν οι παρεμβάσεις που θα αναδειχθούν από τα σχέδια επί χάρτου.
Έχουμε την αίσθηση ότι όλοι αντιλαμβάνονται πως το να κερδίζεις χρόνο στην πολιτική, μιλώντας διαρκώς για τα ίδια και τα ίδια χωρίς να κάνεις τίποτα, είναι μια βολική τακτική επικοινωνιακής διαχείρισης. Το ερώτημα όμως είναι αν τόσο το λιμάνι όσο και η περιοχή του Νέδοντα έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν δεκαετίες, χωρίς να υπάρχουν στοχευμένες παρεμβάσεις στοιχειώδους αναβάθμισης. Τι είναι για παράδειγμα αυτό που χρειάζεται να περιμένουμε από τους μελετητές για να φύγουν τα συνεργεία και τα απορριμματοφόρα του Δήμου από τον Νέδοντα, προκειμένου να ανασάνει περιβαλλοντικά η περιοχή και να βελτιωθεί μια εικόνα που, ειδικά από τη γέφυρα του αυτοκινητόδρομου, μόνο θελκτική δεν είναι για μια σύγχρονη πόλη;
Υπάρχει έστω και μία πιθανότητα το όποιο Master Plan να υποδείξει την παραμονή των δημοτικών συνεργείων μέσα στην παρόχθια ζώνη; Προφανώς και όχι, άρα γιατί δεν προχωρά άμεσα η απομάκρυνσή τους; Είναι προφανές ότι ο Δήμος είτε δεν φρόντισε να βρει χώρο να τα πάει, είτε ακόμα χειρότερα δεν θέλει επί του παρόντος να τα μετακινήσει για να αποφύγει αντιδράσεις και πολιτικό κόστος. Είναι λοιπόν ολοφάνερο ότι αυτονόητες παρεμβάσεις καθυστερούν εσκεμμένα και η καθυστέρηση βαφτίζεται Master Plan ή «ολιστική προσέγγιση» του θέματος ή, όπως έλεγαν εύστοχα οι παλιοί, «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει».
panagopg@gmail.com
