O Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Νομική, ακολουθώντας την ιδεολογία του μαρξισμού.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 πραγματοποίησε σπουδές φιλοσοφίας στο Παρίσι, όπου και ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την ελληνική φιλοσοφία και μετέπειτα την πατερική φιλοσοφία και την Ορθοδοξία.

Έως το 1975 υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όταν και επέστρεψε στην Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 χαρακτηρίστηκε ως νεορθόδοξος, ωστόσο μετά το πέρας της δεκαετίας του 1990 υπήρξε υποστηρικτής του εκσυγχρονισμού.

Έγραψε πάνω από 30 βιβλία και είχε μακρά παρουσία σε διαλέξεις και δημόσιες συζητήσεις.

Ποιος ήταν ο Στέλιος Ράμφος

O Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Το 1965, προτού ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκίνησε σπουδές φιλοσοφίας στο Παρίσι, πιο συγκεκριμένα στο Université de Vincennes à Saint-Denis (σημερινό Université Paris 8). Κατά την περίοδο μεταξύ 1969 και 1974 υπήρξε καθηγητής φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου και συνέχισε το συγγραφικό του έργο.

Είχε σημαντική παρουσία στη δημόσια ζωή με πολλές συνεντεύξεις στον Τύπο και στην τηλεόραση, με δημόσιες ομιλίες αλλά και άρθρα σε περιοδικά. Δίδαξε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και αργότερα στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.

Στα πρώτα χρόνια του ασχολήθηκε με τον μαρξισμό. Το 1960 ήταν με τη Νεολαία της ΕΔΑ και στο περιοδικό της Πανσπουδαστικής, ενώ το 1963 έκοψε τους δεσμούς του με την Αριστερά. Όταν ήταν για σπουδές στο Παρίσι γνώρισε τον Κορνήλιο Καστοριάδη ο οποίος και τον επηρέασε.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το όνομά του συνδέθηκε με την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού και το ρεύμα της νεοορθοδοξίας.

Όταν γίνεται αναφορά στη νεορθοδοξία, το όνομά του συχνά αναφέρεται μαζί με εκείνο του καθηγητή φιλοσοφίας Χρήστου Γιανναρά. Ενώ και οι δυο χαρακτηρίζονταν νεορθόδοξοι, είναι σαφές ότι έχουν διαφορετικές αποτιμήσεις για το ρόλο του Ορθόδοξου Χριστιανισμού στο παρελθόν της Ελλάδας, αλλά αναφέρονται ως κοινές απόψεις τους (μαζί με το όνομα του Ζήσιμου Λορεντζάτου), ότι θεωρούν τη σύγχρονη ελληνική ιστορία ως μια αέναη σύγκρουση ανατολής και δύσης, ενός αντιθετικού άξονα Ανατολή-Δύση.

Από τη δεκαετία του 1990 ο Ράμφος είχε μεταβάλει τη στάση του υιοθετώντας «εκσυγχρονιστικές» θέσεις και θεωρώντας την ορθόδοξη παράδοση της Ελλάδας ανασταλτική της προόδου.

Περισσότερα στο news247.gr