Ο άλλοτε βασικό άξονας μεταφοράς και μετακίνησης σήμερα παρακμάζει και σκουριάζει σε ένα τοπίο που θυμίζει ζούγκλα και μόνο σε μερικά ξέφωτα που τα κλαδιά δεν έχουν ακόμη γιγαντωθεί υπενθυμίζει την ύπαρξη των γραμμών.
Τα πετρόχτιστα κτίρια των σταθμών σε Κυπαρισσία, Καλό Νερό, Κοπανάκι και Αϊ Γιαννάκη θυμίζουν ότι κάποτε εκεί περνούσε τρένο.
Η κατάσταση αυτή φυσικά δεν προέκυψε απότομα και ούτε λέμε κάτι καινούργιο περιγράφοντας την εικόνα αυτή που εδώ και πολλά χρόνια είναι γνώριμη πια σε όλους. Πρόκειται όμως για μια ουσιαστική απαξίωση που πιθανότατα οδηγεί το σιδηροδρομικό δίκτυο σε πλήρη καταστροφή του. Και κατά συνέπεια σε εξανέμιση της όποιας πιθανότητας να ξαναλειτουργήσει με όποια μορφή (π.χ. τουριστικό).
Κουβέντες και αναφορές πάνω σε αυτό το ζήτημα έχουν γίνει και στο παρελθόν για το πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί αυτό το δίκτυο. Μπορεί τα δεδομένα στις μετακινήσεις και στις μεταφορές να έχουν αλλάξει, αλλά θα μπορούσε να βρεθεί ένας άλλος τρόπος αξιοποίησης, όπως η διασύνδεση τουριστικών και αρχαιολογικών χώρων, οι οποίοι υπάρχουν τόσο στη Μεσσηνία όσο και στην Ηλεία.
Αυτό που δυστυχώς διαπιστώνει όμως κανείς σήμερα είναι ότι το δίκτυο, που κάποτε εξυπηρετούσε επιβάτες και εμπορεύματα, σταμάτησε να αποτελεί προτεραιότητα για την Πολιτεία. Η οικονομική κρίση επιτάχυνε τη φθορά, ενώ η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού οδήγησε τελικά στην πλήρη εγκατάλειψη.
Μπορεί για κάποιους ο σιδηρόδρομος να φαντάζει ως κάτι «ρομαντικό» όμως αν κανείς στρέψει το βλέμμα του σε άλλες χώρες θα διαπιστώσει ότι ο σιδηρόδρομος εξακολουθεί και είναι βιώσιμος, τόσο ως προς το βασικό του ρόλο τις μεταφορές και τις μετακινήσεις, όσο και για άλλους σκοπούς.
Το ανησυχητικό στη προκειμένη περίπτωση, για εμάς, είναι ότι υπάρχει πλήρης εγκατάλειψη και συνάμα καταστροφή που οδηγεί σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις και οριστική ταφόπλακα στο να ξανασφυρίξει τρένο στη περιοχή.
Αν κάποιος πει να ακολουθήσει το δίκτυο των γραμμών είναι αδύνατο, καθώς έχουν κυριευτεί από τη βλάστηση και σε κάποια σημεία οι γραμμές έχουν καλυφθεί από τσιμέντο ή χώμα, ενώ σε άλλα σημεία χάνονται. Η κατάσταση είναι τραγική!
Θα μπορούσε τουλάχιστον να υπάρξει μια συντήρηση για να μην επέλθει η οριστική καταστροφή. Θα μπορούσε να εκκινήσει μια κουβέντα μια διεκδίκηση και όχι πάλι να ταραχθούν τα νερά όταν ένας γερανός θα σηκώσει μια παλιά ατμομηχανή από τη περιοχή. Αν και δεν υπάρχει άλλη.
Ο σιδηρόδρομος είναι ένα κομμάτι της περιοχής, της ιστορίας, του πολιτισμού, της κοινωνίας της Τριφυλίας. Μπορεί οι εποχές να αλλάζουν, να τρέχουν σε άλλες οδούς αλλά αποτελεί ένα κεφάλαιο που είναι κρίμα να σβήνει έτσι, χωρίς να γίνεται το παραμικρό.
Θαύματα δεν θα γίνουν από τη μια στιγμή στη άλλη, αλλά αν δεν μπει σε κάποιο σχεδιασμό, σε κάποια διεκδίκηση δεν θα γίνει ποτέ τίποτα από μόνο του.
