Πρόκειται για ζητήματα που έχουν τεθεί επανειλημμένα από την πλευρά της αντιπολίτευσης και τα οποία φαίνεται πως θα απασχολήσουν έντονα τη νέα διοίκηση.
Το ερώτημα είναι πώς θα πορευτεί από εδώ και πέρα η Φάρις, με τον Παντελή Δρούγα να επιστρέφει στο «τιμόνι» της για δεύτερη φορά.
Ο μέχρι πρότινος πρόεδρός της, Σωτήρης Κριτσωτάκης, ανέλαβε αντιδήμαρχος Παιδείας και ΚΔΑΠ, εξέλιξη που ερμηνεύεται ως αναγνώριση των ενεργειών που ανέπτυξε τα τελευταία δυόμισι χρόνια, αλλά και της ιδιαίτερης ευαισθησίας του για τα παιδιά.
Μπορεί άλλωστε ο ίδιος να κινείται σε χαμηλούς τόνους και να μη συνηθίζει να «διαφημίζει» τις πρωτοβουλίες του, ωστόσο κατά τη διάρκεια της θητείας του ξεχώρισε τόσο για τη συμβολή του στη βελτίωση της οικονομικής εικόνας της Κοινωφελούς Επιχείρησης όσο και για παρεμβάσεις που έδωσαν νέα πνοή στην πόλη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν ο χριστουγεννιάτικος διάκοσμος, αλλά και ο εμπλουτισμός της πολιτιστικής ατζέντας μέσα από το Φεστιβάλ Παιδικού Βιβλίου.
Η αλλαγή αυτή συμπίπτει χρονικά και με την πρεμιέρα του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, για το οποίο οι προσδοκίες φέτος είναι υψηλές. Στο συγκεκριμένο πεδίο, η συνεργασία του Σωτήρη Κριτσωτάκη με την Τζένη Αργυρίου υπήρξε εξαιρετική, με τα βλέμματα να στρέφονται στη χρηματοδότηση του θεσμού και στην ανάγκη ενίσχυσής του, με την Φάρις να έχει κομβικό ρόλο.
Από την άλλη πλευρά, εντύπωση προκάλεσε η αντικατάσταση στην αντιδημαρχία Πολιτικής Προστασίας. Ο Παντελής Δρούγας, στο διάστημα που ηγήθηκε του συγκεκριμένου τομέα, άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις, καθώς ήταν παρών σε όλα τα έκτακτα γεγονότα για το συντονισμό, ενώ και οι συνεργάτες του είχαν να πουν τα καλύτερα για την παρουσία του. Παρότι δεν θεωρείται άνθρωπος με βαθιά γνώση των πολιτιστικών ζητημάτων, ήταν ο μόνος που διέθετε εμπειρία από τη Φάρις, ενώ συμμετείχε και στο τωρινό Διοικητικό Συμβούλιο. Το γεγονός αυτό ενδεχομένως εξηγεί και τη μετακίνησή του, χωρίς πάντως να αποκλείεται μελλοντικά η επιστροφή του στην Πολιτική Προστασία την οποία υπηρέτησε με ζέση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο τελευταίο Διοικητικό Συμβούλιο της Φάρις το κλίμα έδειχνε πως τα πρόσωπα δεν θα είναι τα ίδια. Από την πλευρά της μείζονος μειοψηφίας, ο Τάσος Πολυχρονόπουλος, μια σταθερή φωνή επί σειρά ετών στην Κοινωφελή Επιχείρηση, αναγνώρισε στο πρόσωπο του Σωτήρη Κριτσωτάκη την ενίσχυση του διαλόγου και της συζήτησης γύρω από σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τη Φάρις. Εστίασε, μάλιστα, σε θέματα που, όπως ανέφερε, αντιμετωπίστηκαν με καλύτερο τρόπο σε σχέση με το παρελθόν.
Ωστόσο, υπογράμμισε ότι παραμένουν πολλά ανοιχτά μέτωπα. Μεταξύ αυτών, η συζήτηση με τους καλλιτεχνικούς διευθυντές, η λειτουργία του Ανοιχτού Θεάτρου και τα ζητήματα που αφορούν το ΔΗΠΕΘΕΚ.
Την ίδια ώρα, από τις τελευταίες συνεδριάσεις της Φάρις απουσιάζει από την πλευρά της μειοψηφίας ο Γιώργος Σωφρονάς, επίσης με σημαντική διαδρομή στο σώμα. Ο ίδιος φαίνεται πως αποστασιοποιήθηκε εξαιτίας χειρισμών που αφορούν εργασιακά δικαιώματα υπαλλήλων, ζητήματα στα οποία είχε επανειλημμένα εστιάσει χωρίς, όπως φαίνεται, να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μένει να φανεί αν, με τη νέα προεδρία, θα επιστρέψει στις συνεδριάσεις, καθώς οι τοποθετήσεις του έχουν πάντα το δικό τους ενδιαφέρον. Οι παρεμβάσεις του μάλιστα, δεν ήταν πάντοτε αρεστές σε όλη την πλειοψηφία της Φάρις, ωστόσο αποτελούσαν σταθερά ένα σημείο πίεσης και ελέγχου.
Άλλωστε, ο πολιτικός λόγος του κ. Σωφρονά δεν περνά απαρατήρητος. Έχει κατά καιρούς προκαλέσει διενέξεις και στα Δημοτικά Συμβούλια, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που έχει έρθει σε αντιπαράθεση με τον δήμαρχο Καλαμάτας.
Πλέον, και εκτός των άλλων θεμάτων, στον Παντελή Δρούγα πέφτει η «καυτή πατάτα» των διδάκτρων της Φάρις. Η οικονομική δυσκολία που αντιμετωπίζουν πολλά νοικοκυριά ενισχύει τις πιέσεις για μειώσεις, χωρίς όμως μια τέτοια απόφαση να θεωρείται εύκολη. Η νέα διοίκηση καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις κοινωνικές ανάγκες, τη βιωσιμότητα της επιχείρησης και τις αυξημένες απαιτήσεις που δημιουργεί ο ρόλος της Φάρις στην πολιτιστική ζωή της Καλαμάτας.
Το στοίχημα για τη νέα προεδρία δεν θα είναι μόνο να διαχειριστεί τα ανοιχτά ζητήματα, αλλά να διατηρήσει τη Φάρις σε μια κατεύθυνση, σε μια περίοδο που οι απαιτήσεις αυξάνονται συνεχώς, με το “σύννεφο” παράλληλα της συνταξιοδότησης σημαντικού στελέχους που “τρέχει” πολλές ανάγκες να πλανάται πάνω από τα γραφεία της.
