Η Νέα Αριστερά Μεσσηνίας υποστηρίζει ότι “η υπόθεση της ισραηλινής επένδυσης στον Μπουρνιά δεν είναι ένα απλό επενδυτικό σχέδιο. Είναι μια δοκιμασία για την ίδια την έννοια του δημόσιου χώρου, της διαφάνειας και της λήψης αποφάσεων από τις τοπικές κοινωνίες. «Σέρνει» τον χορό και για άλλες παρόμοιες περιπτώσεις σε όλη τη χώρα”.
Καταγράφει, επίσης: “Η εν λόγω επένδυση αποτελεί εξειδικευμένο βραχίονα και εταιρεία ειδικού σκοπού, που συνδέεται άμεσα με τον ισραηλινό επενδυτικό όμιλο IDM Capital του επιχειρηματία Pinhas Sarfati. Η εταιρεία συστάθηκε με σκοπό την υλοποίηση μιας επένδυσης στο Δυτικό Παραθαλάσσιο Μέτωπο, με τον κλάδο των ακινήτων (real estate) ως κεντρικό άξονα των δραστηριοτήτων της. Παράλληλα, ο όμιλος IDM Capital δραστηριοποιείται στον τομέα της διαχείρισης υδάτων και της αφαλάτωσης στην Ελλάδα, ενώ φέρεται να εξετάζει στρατηγικές επεκτάσεις και στον τομέα των data centers.
Η αντίφαση ανάμεσα στις καθησυχαστικές δηλώσεις της («ανοιχτοί χώροι για όλους») και στις νομικές απαιτήσεις του φακέλου της επικεντρώνεται σε τρία βασικά σημεία:
1. Η νομική υπεροχή του φακέλου: Μια ανακοίνωση Τύπου ή μια δήλωση στα μέσα ενημέρωσης δεν διαθέτει καμία νομική ισχύ. Αντιθέτως, η αίτηση που έχει κατατεθεί στην Enterprise Greece ζητά ρητά την ενεργοποίηση των άρθρων 5 και 6 του Ν. 4864/2021. Εάν το έργο εγκριθεί σύμφωνα με τα αιτούμενα, η εταιρεία θα αποκτήσει νόμιμο δικαίωμα αποκλειστικής ή ειδικής χρήσης, ανεξαρτήτως των όποιων σημερινών υποσχέσεων.
2. Το Ειδικό Σχέδιο Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ): Το ΕΣΧΑΣΕ λειτουργεί ως ειδικός μηχανισμός που επιτρέπει την τροποποίηση των τοπικών σχεδίων και
πολεοδομικών κανόνων. Οι διευκολύνσεις που αιτείται η IDM Kalamata διαμορφώνονται ως εξής:
Ειδικοί όροι δόμησης: Η εταιρεία επιδιώκει προσαρμοσμένους, ευνοϊκότερους όρους δόμησης για την ανάπτυξη μονάδας 39.700 τ.μ. (ξενοδοχείο και 248 κατοικίες) σε έκταση περίπου 206 στρεμμάτων στον Μπουρνιά (Κορδία). Παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας: Ζητείται η εφαρμογή των άρθρων 5 και 6 του Ν. 4864/2021, προκειμένου να αποδοθούν δικαιώματα αποκλειστικής ή ειδικής χρήσης στην ακτή για τις ανάγκες του resort.
Συνοδά και βοηθητικά έργα: Διεκδικείται δυνατότητα ταχείας κατασκευής υποδομών υποστήριξης (π.χ. δίκτυα, οδοί πρόσβασης). Παράκαμψη τοπικών εγκρίσεων: Μέσω των fast-track διαδικασιών, οι τελικές εγκρίσεις μεταφέρονται σε κεντρικό κυβερνητικό επίπεδο (Διυπουργική Επιτροπή).
3. Υπονόμευση του τοπικού σχεδιασμού – Ιδιωτικοποίηση της ακτής: Το ΕΣΧΑΣΕ υπερβαίνει τον γενικό πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης, «ράβοντας» τους κανόνες στα μέτρα του επενδυτή, ενώ παράλληλα ανακόπτει τον υπό εξέλιξη σχεδιασμό του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) για το παράκτιο μέτωπο Καλαμάτας–Μάνης. Η μελλοντική πώληση των κατοικιών θα έχει μπόνους την ιδιωτική παραλία. Καταγγέλλεται ότι η παραχώρηση του αιγιαλού θα μετατρέψει την ελεύθερη παραλία σε κλειστή, «χρυσή» ζώνη , αποκόπτοντας την πρόσβαση των κατοίκων της Καλαμάτας στο δυτικό μέτωπο. Παράλληλα, υπογραμμίζεται ο κίνδυνος άμεσης «τσιμεντοποίησης» μιας ευαίσθητης παραθαλάσσιας περιοχής, μέσω ταχύρρυθμων διαδικασιών που περιορίζουν τον ουσιαστικό έλεγχο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η δε διαβούλευση χαρακτηρίζεται προσχηματική και εξαιρετικά σύντομη, αποκλείοντας ουσιαστικά την τοπική κοινωνία από τη δυνατότητα να σχηματίσει έγκαιρα τεκμηριωμένη γνώση και γνώμη.
Οι εκατοντάδες οικοδομές που εγείρονται αυτή την περίοδο στην Καλαμάτα καταδεικνύουν με τον πλέον σαφή τρόπο ότι, εάν γίνονταν αποδεκτοί οι όροι που επιθυμεί το ισραηλινό fund —όροι που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν καθολικά για όλους τους κατασκευαστές— τότε, λόγω της εγγύτητας με το αστικό κέντρο και της ισχυρής οικοδομικής δραστηριότητας, η Δυτική Παραλία θα είχε οικοδομηθεί εξ ολοκλήρου σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Μια τέτοια εξέλιξη, ωστόσο, είναι προφανώς αντίθετη με το δημόσιο συμφέρον και τη βούληση της τοπικής κοινωνίας, η οποία διεκδικεί έναν βιώσιμο, δημοκρατικό και περιβαλλοντικά ορθό σχεδιασμό για την πόλη και την ακτογραμμή της”.
