Η Γαρυφαλλιά Κατσαμπάνη‑Τσαγκάρη γεννήθηκε το 1944 στο Δώριο Τριφυλίας και μεγάλωσε στη Μεσσηνία. Μετά τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη Σχολή Μαιών του Μαιευτηρίου «Αλεξάνδρα», εργάστηκε ως μαία σε αγροτικά ιατρεία για δεκαεπτά χρόνια, υπηρετώντας τις ανάγκες της υπαίθρου. Η βαθιά της σύνδεση με τον τόπο και τον άνθρωπο αντανακλάται σε όλο το έργο της. Ζει μόνιμα στη Βαλύρα. Η συγγραφέας εμφανίστηκε στα γράμματα το 1993 και από τότε έχει εκδώσει πλήθος έργων σε διαφορετικά είδη, από ποιήματα και διηγήματα έως λαογραφικά δοκίμια και συλλογές κειμένων. Εργα και κείμενά της έχουν φιλοξενηθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες, ενώ έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και συλλογικούς τόμους. Εργογραφίες της έχουν περιληφθεί σε σημαντικές λογοτεχνικές εγκυκλοπαίδειες και μελέτες της νεοελληνικής λογοτεχνίας, υπογραμμίζοντας τη θέση της στον λογοτεχνικό χώρο. Το έργο της έχει προσελκύσει πολλές θετικές κριτικές και έχει τιμηθεί από πολιτιστικούς φορείς.
Η συλλογή «Σκόρπιες σελίδες» συγκεντρώνει κείμενά της που είχαν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες αλλά δεν είχαν συμπεριληφθεί στα προηγούμενα βιβλία της. Περιλαμβάνει άρθρα, ομιλίες και επίκαιρα θέματα που παρουσίασε σε σχολεία, δήμους, συλλόγους και επετειακές εκδηλώσεις. Μέσα στις σελίδες του συναντώνται η ελιά, τα τραίνα που χάθηκαν χωρίς επιστροφή, η γυναίκα, η μάνα, τα παιδιά και το παιδικό βιβλίο. Παρουσιάζονται επίσης ιστορικά γεγονότα, στιγμές από παρουσιάσεις του έργου της, τιμητικές αναφορές και πρόσωπα που έφυγαν από τη ζωή αλλά παραμένουν ζωντανά στη μνήμη. Στο βιβλίο «Ευχές και κατάρες» παρουσιάζεται ο τρόπος με τον οποίο ο ελληνικός λαός πίστευε -και σε μεγάλο βαθμό συνεχίζει να πιστεύει- στη δύναμη των ευχών και των κατάρων: πώς και πότε εκφέρονταν, όπως καταγράφονται σε μαρτυρίες, κείμενα και μνήμες της λαϊκής παράδοσης. Οι κατάρες και οι ευχές συναντώνται σε παροιμίες, παραμύθια, δημοτικά τραγούδια και στην καθημερινή ζωή, αποτελώντας αναπόσπαστο μέρος των λαϊκών εκφράσεων. Μέσα από αυτές αποτυπώνονται η ευαισθησία, το ήθος και η ψυχοσύνθεση του λαού, φωτίζοντας μια πλούσια, ζωντανή και συχνά παραγνωρισμένη πτυχή της ελληνικής παράδοσης.
Με τα βιβλία της, η Γαρυφαλλιά Κατσαμπάνη‑Τσαγκάρη μας θυμίζει ότι η λογοτεχνία δεν είναι μόνο ανάγνωση, αλλά και μνήμη, γνώση και σύνδεση με τον πολιτισμό. Μέσα από τις σελίδες της ζωντανεύει η ιστορία, οι αξίες και οι ανθρώπινες σχέσεις, υπενθυμίζοντάς μας ότι η παράδοση και η μνήμη παραμένουν ζωντανές και συνεχίζουν να εμπνέουν τις επόμενες γενιές. Την ευχαριστούμε θερμά για όλα όσα μάθαμε και ζήσαμε διαβάζοντας τα βιβλία της, για τη σοφία, την έμπνευση και την αγάπη για την παράδοση που μας μεταφέρει. Ο λαός πιστεύει ότι οι κατάρες έχουν δύναμη, αλλά όταν είναι άδικες, «γυρίζουν» και χάνουν την ισχύ τους. Όπως γράφει στο βιβλίο της: «Εύχομαι να μην "πιάνει" καμία κατάρα και να ακούγονται μόνο ευχές». Κλείνω κι εγώ με μια δική μου ευχή: Καλοτάξιδα. Ας μας συνοδεύουν πάντα η θετική ενέργεια, η καλοσύνη και οι καλές ευχές.

Κ.Δρ.