Τα τεράστια όμως προβλήματα συνέχιζαν να υπάρχουν και την καταστολή ακολούθησε μια προσπάθεια δικομματικής συναίνεσης προκειμένου να χαραχτεί κοινή πολιτική μέσω “συνεδρίων”. Αυτή η πολιτική περιλαμβάνει σκληρότερα μέτρα όπως η εκρίζωση των σταφιδαμπέλων και διακοπή παραλαβής της χλωρής σταφίδας. Οι σταφιδοπαραγωγοί απαντούν με την ενεργοποίηση της επιτροπής του Συνεδρίου Γαργαλιάνων που παρότι τα μέλη ης διώκονται, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες.
Το ΚΚΕ παρεμβαίνει με σημαντικές αναλύσεις για το σταφιδικό. Αποφασίζεται η συγκρότηση συνεδρίου στον Πύργο, οι προετοιμασίες ξεκινούν και η καταστροφές από περονόσπορο «φουντώνουν» την αγανάκτηση των σταφιδοπαραγωγών. Η κυβέρνηση Μεταξά από επιβλήθηκε από το βασιλιά με δικομματική συναίνεση απαντά με σκληρά μέτρα και ανακοινώνει έμμεσα τιμές πείνας για τη σταφίδα. Στο συνέδριο που γίνεται σε κλίμα τρομοκρατίας, ο Κουλαμπάς καταφέρνει να φθάσει μέχρι την αίθουσα και να ξεσηκώσει τους παραγωγούς.
Συλλαμβάνεται και εξορίζεται, διώξεις ασκούνται και σε άλλους παραγωγούς. Στο συνέδριο παρεμβαίνει το Δημήτρης Γληνός με τεκμηριωμένη ομιλία και γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό. Εμφανίζονται διαφωνίες στις αποφάσεις, εκδηλώνεται αδυναμία οργάνωσης κινητοποιήσεων και έρχεται η δικτατορία Μεταξά για να βάλει ταφόπλακα στο μεγαλύτερο, μαχητικότερο και περισσότερο πολιτικοποιημένο κίνημα των αγροτών».
