Ο ηθοποιός Pierre Chattillion αφήνει πίσω του το γράμμα της αυτοκτονίας του. Από αυτή τη στιγμή· αρχή και τέλος, η ζωή του ξετυλίγεται σε αναδρομή: από το Ζιβερνύ της παιδικής ηλικίας, με τον σκληρό πατέρα, την απουσία της μητέρας και την κακοποίηση που υπέστη στην εφηβεία, μέχρι το Παρίσι της δεκαετίας του '70, όπου, στα είκοσι του, είναι ήδη ανερχόμενος ηθοποιός στη σκηνή του Belle Epoque, ερασιτέχνης ποιητής και εραστής της τέχνης. Στα δέκα χρόνια αυτής της διαδρομής μεσολαβούν τρεις καθοριστικές γυναίκες, ένας γκροτέσκος κολλητός φίλος, δύο παιδιά, ένας κόσμος από ταινίες, δίσκους και βιβλία, η φιλοσοφία του Ηράκλειτου και του Επίκουρου και η σταδιακή διολίσθηση στα ναρκωτικά.
Τα βουλεβάρτα της Καρτιέ Λατέν το θρυλικό Μάη του '68, τα φεστιβάλ των Καννών, οι κήποι του Μονέ στο Ζιβερνύ, τα κέντρα της Μονμάρτης, ένα road trip στη γαλλική Ριβιέρα και άλλα πολλά συνθέτουν ένα αντισυμβατικό μυθιστόρημα - δοκίμιο για τα νιάτα, την επανάσταση και την τέχνη.
Ένα βιβλίο που παρουσιάζει την αυτοκτονία ως απόφαση της στιγμής κι όχι ως ψυχολογική μοιραία κατάληξη· μια βίαιη τομή σε μια ζωή που δεν έπαψε ποτέ να διεκδικεί την απόλαυση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)