Η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Πολιτισμού σημειώνει: “Πρόκειται για τα ακόλουθα κτίσματα: μια στενόμακρη, διώροφη κεραμοσκεπή οικία (κτήριο Ι), ένα ερείπιο ασκεπές (κτήριο ΙΙ), μια τριώροφη πυργοκατοικία με διώροφο και τριώροφο πρόσκτισμα (κτήριο ΙΙΙ), ένα δεύτερο ασκεπές ερείπιο (κτήριο IV) και ένα αλώνι.

Τα εν λόγω κτίσματα, μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο τους (μανδρότοιχος, αλώνι), αποτελούν σημαντικό δείγμα κτηριακού συγκροτήματος της Μεσσηνιακής Μάνης, με διαχρονική χρήση και επάλληλες οικοδομικές φάσεις που ξεκινούν από τους προεπαναστατικούς χρόνους, όπως μαρτυρούν τα διαθέσιμα εικονογραφικά τεκμήρια(χαρακτικά) του α΄ μισού του 19ου αιώνα.

Αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του χαμηλού υψώματος της Πάνω «Παλαιάς Καρδαμύλης», βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ρέματος του Βιρού, και συνιστά ένα ενιαίο σύνολο συνολικής έκτασης περίπου 4 στρεμμάτων που περιβάλλεται από χαμηλό οχυρωματικό περίβολο με επάλξεις και μία κύρια πύλη στην ανατολική πλευρά.

Σύμφωνα με τα παραπάνω και βάσει των διατάξεων των 6 παρ. 1α του Ν. 4858/2021 (ΦΕΚ 220/Α/19-11-2021) «Κύρωση Κώδικα νομοθεσίας για την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς», όπως ισχύει για οποιαδήποτε εργασία στο προαναφερόμενο κτηριακό συγκρότημα και στον περιβάλλοντα χώρο του, απαιτείται προηγούμενη έγκριση από το ΥΠ.ΠΟ. κατά τις διατάξεις του Αρχαιολογικού Νόμου”.