Η παράσταση θα ανέβει από τις 6-9 Ιουλίου, παίρνοντας μέρος 22 μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων της Καλαμάτας.
Η σκηνοθεσία και η διασκευή, ανήκουν στον Παναγιώτη Αδάμ, τη μουσική παραχώρησε ο Συνθέτης Γιώργος Κουρουπός, όπως την είχε γράψει για την παράσταση που είχε ανέβη στο Θέατρο Τέχνης σε μετάφραση Βασίλη Νικολαΐδη και σκηνοθεσία Γιώργου Λαζάνη.
Το έργο...
«Ο Βασιλιάς Γκόρντογκαν» είναι ένα σουρεαλιστικό παραμύθι που κρατάει όλους τους βασικούς ήρωες του παραμυθιού, πριγκίπισσα, πρίγκιπας, τον κακό βασιλιά, τον τρελό (που προέρχεται από τον Σαίξπηρ), καθώς και ξωτικά, ιππότες, χωρικούς κ.ά. Όλοι όμως αυτοί οι ήρωες είναι τέλεια παρηκμασμένοι, διεφθαρμένοι, χρεοκοπημένοι: η πριγκίπισσα δεν είναι καθόλου ρομαντική, είναι κακομαθημένη και σκληρή. Ο αγνός Τίνατιν, ο πρίγκιπας δεν έχει καμιά ελπίδα επιβίωσης σ’ αυτόν τον κόσμο της απόλυτης βίας. Ο «Τρελός» είναι διπλά αντιπαθής, γιατί ενδίδει και υποκύπτει από φόβο, υπηρετώντας τις δυνάμεις του κακού.
Όλοι στο τέλος, αφανίζονται, εξολοθρεύονται, θανατώνονται από τον κακό βασιλιά (Γκόρντογκαν) και μαζί του χάνεται και όλος ο παλιός φθαρμένος κόσμος. Μόνο ο ίδιος ο βασιλιάς μένει, σύμβολο της βίας, απομονωμένος και ολομόναχος και ξεσπάει η μανία του για βία και καταστροφή στα δέντρα και στη φύση.
Το έργο δηλώνει καταρχάς τη μοναξιά της βίας, καυτηριάζονταν την σαρκαστικά. Από τον κόσμο αυτόν της παρακμής απομένει ένας ιππότης που έχει ξεχάσει την προέλευσή του, το παρελθόν του, μιας και έχει χάσει τη μνήμη του. Από την ένωση του αγνού ιππότη και ενός ξωτικού, συμβόλου της φύσης, της επιστροφής στις απλές, γήινες αξίες, θα γεννηθεί ένας καινούργιος ελπιδοφόρος κόσμος. Ο Γκόρντογκαν, σύμβολο της βίας, θα χαθεί ανίσχυρος στο δάσος, απειλώντας πως θα εμφανιστεί ξανά σε πρώτη ευκαιρία. Γραμμένο την εποχή του πολέμου, το έργο του Γιουγκοσλάβου συγγραφέα Ίβσικ, παρουσιάζει τον αποτροπιασμό της εποχής για τη βία, έχοντας ωστόσο, μέσω της κάθαρσης, την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Τι άραγε έχει αλλάξει στο σημερινό κόσμο;
“Γύρω μας οι πόλεμοι ξεφυτρώνουν σκορπώντας βία και θάνατο σε λαούς ανυπεράσπιστους, στον παραλογισμό αφρόνων ιδεολογιών από αρχηγούς κρατών που θεωρούν τις καταστροφές, τη βία και το θάνατο επιτυχία και στόχο ζωής.
Στόχος της Πειραματικής Σκηνής Καλαμάτας είναι μέσα από το θέατρο να βοηθήσουμε τα παιδιά, θεατές και δημιουργούς, να γίνουν σκεπτόμενοι άνθρωποι, με ενσυναίσθηση και κριτική σκέψη. Να αναδείξουμε τη φρίκη του πολέμου και της βίας, προωθώντας παράλληλα την ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο μέσα από την ενσυναίσθηση, την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία και την ισοτιμία των πολιτών” τονίζεται από τους διοργανωτές.
