Τρίτη, 18 Αυγούστου 2026 20:14

Η Ασημίνα Αναστασοπούλου για την "Καρυάτιδα": “Ο καθένας παίρνει διαφορετικό συναίσθημα και μήνυμα από την παράσταση”

Γράφτηκε από την

Η Ασημίνα Αναστασοπούλου για την "Καρυάτιδα": “Ο καθένας παίρνει διαφορετικό συναίσθημα και μήνυμα από την παράσταση”

 

Η «Καρυάτιδα!», η απολαυστική και ανελέητη κωμωδία του Γιώργου Καπουτζίδη, που ξεσήκωσε το κοινό με το βιτριολικό της χιούμορ, το σπαρταριστό γέλιο και τη σαρωτική της ματιά στην ελληνική πραγματικότητα, έρχεται και στην Καλαμάτα, στο πλαίσιο της καλοκαιρινής της περιοδείας την Τετάρτη 19 Αυγούστου, στις 9 μ.μ., στο Ανοιχτό Θέατρο.

Η Ασημίνα Αναστασοπούλου υποδύεται τη Βιολέτα, έναν νέο και ευγενικό άνθρωπο, γεμάτο όνειρα και ελπίδα, που δεν έχει καταφέρει να τον αλλοιώσει το σύστημα. Παράλληλα, είναι η μόνη από τους χαρακτήρες που γνωρίζει πραγματικά τι εστί Καρυάτιδα, σε αντίθεση με τους περισσότερους χαρακτήρες  στο έργο που δεν γνωρίζουν τίποτα για τα αρχαία μνημεία της Ελλάδας. Η «Καρυάτιδα!» είναι μια μαύρη κωμωδία που, πίσω από το γέλιο, θέτει ερωτήματα για τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και τη δική μας ευθύνη. «Είναι όμορφο, δημιουργικό και υγιές να επαναπροσδιοριζόμαστε και να προβληματιζόμαστε σε αυτή τη ζωή», σημειώνει η Ασημίνα Αναστασοπούλου.

 

Η «Καρυάτιδα!» αποτελεί μία από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις των τελευταίων ετών. Εσείς ενσαρκώνετε τη Βιολέτα. Ποια είναι η Βιολέτα και τι θα λέγατε ότι αντιπροσωπεύει μέσα στο έργο;

Η Βιολέτα είναι μια νέα κοπέλα που έχει σπουδάσει αρχαιολόγος. Έχει μεγάλη λατρεία για την αρχαία ιστορία της Ελλάδας. Επειδή η επαγγελματική αποκατάσταση δεν ήταν πολύ εύκολη, δεν κατάφερε να ασκήσει το επάγγελμά της και τώρα δουλεύει στο Υπουργείο (με μέσο του πατέρα της). Εκείνη δεν ήθελε, αλλά όταν έμαθε ότι η Καρυάτιδα θα έρθει στην Ελλάδα και μάλιστα μέσα στο υπουργείο, άλλαξε γνώμη. Η Βιολέτα μέσα στο έργο αντιπροσωπεύει το "καλό". Τον άνθρωπο τον ευγενικό, τον νέο, τον γεμάτο όνειρα και ελπίδα. Και κυρίως τον αθώο. Αυτόν τον άνθρωπο που δεν έχει καταφέρει να τον αλλοιώσει το σύστημα. Είχε καημό η καημένη να ζήσει το όνειρό της. Να έρθει σε επαφή πάλι με την Καρυάτιδα. Για μένα συμβολίζει τη νέα γενιά, που μέσα σε αυτό τον κόσμο, προσπαθεί να ελπίσει σε κάτι καλύτερο, σε κάτι πιο αγνό και καθαρό, να μορφωθεί, να σπουδάσει, να μάθει πράγματα. Επίσης, είναι η μόνη που γνωρίζει πραγματικά τι εστί Καρυάτιδα σε αντίθεση με τους περισσότερους χαρακτήρες  στο έργο που δεν γνωρίζουν τίποτα για τα αρχαία μνημεία της Ελλάδας.

 

Πώς είναι να ερμηνεύετε έναν τόσο συναισθηματικό μονόλογο μπροστά σε διαφορετικό κοινό κάθε βράδυ; Αλλάζει η ενέργεια από πόλη σε πόλη;

Αυτός ο μονόλογος έχει την εξής δυσκολία: Σε αντίθεση με τους περισσότερους χαρακτήρες στο έργο, η Βιολέτα ακροβατεί ανάμεσα στη φόρμα και τον ρεαλισμό. Ο μονόλογος για μένα είναι ένα σημείο ρεαλισμού. Μιλά για την Καρυάτιδα με μεγάλο δέος και αγάπη και θέλει τόσο πολύ να μοιραστεί αυτά τα λόγια. Θέλει τόσο πολύ να μιλήσει για το όνειρό της που γίνεται κομμάτια μπροστά στα μάτια της. Φυσικά, το κοινό παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτό. Ο καθένας μπορεί να μου δώσει διαφορετικά ερεθίσματα κάθε φορά και προσπαθώ κι εγώ να είμαι ελεύθερη να τα αφουγκραστώ. Ας πούμε μια φορά θυμάμαι που είχε κάτσει ένα ζευγάρι ηλικιωμένο μπροστά μου. Όταν λοιπόν, τους απευθύνθηκα και τους είπα: "ένιωθα μια βαθιά αγάπη και μια σύνδεση" εκείνοι πιάστηκαν χέρι χέρι. Είχαν βρει τη δική τους Καρυάτιδα. Ήταν πολύ συγκινητικό. Άλλες φορές πάλι νιώθω ότι κάποιοι δύσκολα συνδέονται με τη Βιολέτα, αλλά περισσότερο με τους άλλους χαρακτήρες. Κάθε πόλη και μια ιστορία, άλλοι άνθρωποι.

 

Η επιστροφή της Καρυάτιδας αποτελεί τον πυρήνα της ιστορίας. Τι συμβολίζει για εσάς αυτό το πρόσωπο και γιατί πιστεύετε ότι εξακολουθεί να αγγίζει το κοινό;

Πιστεύω ότι κάθε χώρα και κάθε πολιτισμός είναι βαθιά συνδεδεμένος με την ιστορία του και την καταγωγή του. Αυτό είναι πολύ όμορφο, αρκεί να μη φτάνει σε ακραίες μορφές. Η Καρυάτιδα είναι μεγάλη πληγή για την ιστορία. Αρπάχτηκε από το Ερέχθειο από τον Έλγιν το 1801 και βρέθηκε στο Βρετανικό Μουσείο. Για δεκαετίες γίνονται προσπάθειες και συζητήσεις για να επιστραφεί. Ίσως, για αυτό τον λόγο αγγίζει ακόμα το κοινό, αφού η απουσία της ακόμα είναι πολύ αισθητή. Σε αντίθεση με άλλα γλυπτά, η Καρυάτιδα ήταν οργανικό, αρχιτεκτονικό μέλος ενός κτιρίου (λειτουργούσε ως κολόνα). Η απουσία της αφήνει ένα κυριολεκτικό και μεταφορικό «κενό» στην Ακρόπολη, θυμίζοντας τις πληγές που άφησαν πίσω τους οι αιώνες της  κυριαρχίας και της αρχαιοκαπηλίας.

 

Το έργο συνδυάζει το αιχμηρό χιούμορ με έντονη συγκίνηση. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το βασικό μήνυμα ή το συναίσθημα που παίρνει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;

Πιστεύω ο καθένας παίρνει διαφορετικό συναίσθημα και μήνυμα από την παράσταση. Ανάλογα με το ποιες κεραίες έχει ανοικτές. Η παράσταση είναι μαύρη κωμωδία. Το μήνυμα και το συναίσθημα, που θα ήθελα εγώ να πάρουν μαζί τους, είναι αυτό που θα τους κάνει να προβληματιστούν λίγο παραπάνω για κάποια πράγματα στη χώρα αυτή και πως ο καθένας μας έχει μερίδιο ευθύνης, αν έχει. Είναι όμορφο, δημιουργικό και υγιές να επαναπροσδιοριζόμαστε και να προβληματιζόμαστε σε αυτή τη ζωή.

Εχετε πει ότι αγαπάτε τα μουσεία και την τέχνη. Η Μεσσηνία διαθέτει σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και πολιτιστικά μνημεία. Υπάρχει κάποιος χώρος που έχετε επισκεφθεί και σας έχει αφήσει ιδιαίτερη εντύπωση;

Δεν έχω επισκεφτεί κάποιον χώρο δυστυχώς. Έχω βρεθεί στη Μεσσηνία, αλλά δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία να πάω σε κάποιον αρχαιολογικό χώρο. Θα ήθελα όμως πολύ να επισκεφτώ τα κάστρα της Κορώνης και της Μεθώνης και το αρχαιολογικό μουσείο της Μεσσήνης.

Τι είναι αυτό που κρατάτε προσωπικά από αυτή τη θεατρική διαδρομή και τη συνεργασία με τους συντελεστές της παράστασης;

Όλοι οι συντελεστές της παράστασης είναι υπέροχοι και βοηθητικοί. Το πιο σημαντικό είναι πως αγαπούν όλοι την παράσταση. Οι άνθρωποι επίσης, που βρίσκονται και δουλεύουν εκτός σκηνής είναι σημαντικοί συμπαίκτες. Δεν κάνει ο ένας χωρίς τον άλλο. Είμαστε όλοι μια αλυσίδα. Όσον αφορά τον θίασο δεν έχω να πω πολλά. Έχουμε περάσει πολύ καιρό μαζί και έχουμε αγαπηθεί. Για μένα είναι δώρο να έχω τέτοιους συνεργάτες. Και η Κατερίνα Μαυρογεώργη είναι μια σκηνοθέτης που εμπνέει εμπιστοσύνη και ξέρει να χτίζει ομάδες. Ο Γιώργος Καπουτζίδης γλυκύτατος και μαζί μας σε όλη την διαδρομή. Ερχόταν να βλέπει τις πρόβες μας με μεγάλη στήριξη και χαρά. Ηταν μια πολύ δημιουργική δουλειά. Δεν έχω να κρατήσω μόνο ένα πράγμα. Είναι πολλές οι στιγμές που έχω να κρατήσω και αστείες και όμορφες και δύσκολες. Αυτό ίσως που κρατώ περισσότερο είναι ότι παίζουμε 2 χρόνια τώρα και έχουμε καταφέρει να είμαστε ενωμένοι και η παράσταση να είναι ζωντανή και φρέσκια. Καθόλου αυτονόητο.

Μετά από χρόνια στο θέατρο, πώς ορίζετε σήμερα την επιτυχία; Έχει αλλάξει ο τρόπος που την αντιλαμβάνεστε;  Τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σας συγκινεί περισσότερο όταν ανεβαίνετε στη σκηνή;

Για μένα επιτυχία είναι να είμαι σε μια δουλειά που με σέβονται και με εκτιμούν. Να μην εργάζομαι τζάμπα αλλά να πληρώνομαι. Να υπάρχει ευγένεια και όρεξη να δημιουργήσουμε όλοι παρέα. Να νιώθω ωραία που θα πάω στη δουλειά μου. Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει ο τρόπος που την αντιλαμβάνομαι. Σίγουρα μέσα σε μια εργασία που έχει να κάνει με την προβολή ίσως να χάνεσαι κάποιες φορές, να χάνεις τον εαυτό σου, να επαναπροσδιορίζεις τι είναι σημαντικό για σένα, να παλεύεις με τη ματαιοδοξία σου. Όμως, νομίζω όταν χάνομαι ξαναβρίσκομαι. Όταν καταφέρνω πάνω στη σκηνή να συνδεθώ με άλλους ανθρώπους, να κοιτάω ανθρώπους στα μάτια και να λέμε κάθε βράδυ μαζί την ιστορία μας... Συνειδητοποιώ πόσο τυχερή είμαι εκείνη τη στιγμή.


ΤΟ ΕΡΓΟ

Τι συμβαίνει όταν η χαμένη έκτη Καρυάτιδα επιστρέφει επιτέλους στην πατρίδα; Η χώρα φοράει τα καλά της. Οι κάμερες στήνονται. Οι λόγοι ετοιμάζονται. Οι δηλώσεις ξαναγράφονται. Οι μηχανισμοί δουλεύουν υπερωρίες. Οι τόνοι ανεβαίνουν. Και κάπου εκεί, η εθνική συγκίνηση συναντά την πολιτική παράνοια, η επίσημη γραμμή συγκρούεται με τα κρυφά παρασκήνια και η Ελλάδα κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: να μετατρέπει το μεγαλείο σε φιάσκο και το φιάσκο σε ξεκαρδιστικό θέαμα. Με αφορμή μια εξαιρετική θεατρική ιδέα, η Καρυάτιδα! γίνεται μια πικρή κωμωδία, μια σάτιρα εθνικής αυτογνωσίας, ένα φαρσοκωμικό πορτρέτο μιας χώρας που μπορεί να συγκινείται βαθιά, να διχάζεται θεαματικά και να αυτοϋπονομεύεται με αξιοζήλευτη συνέπεια -συχνά όλα μαζί, ταυτόχρονα. Ο Γιώργος Καπουτζίδης υπογράφει ένα έργο αιχμηρό, ευφυές και απολαυστικά άβολο, που πίσω από το γέλιο αποκαλύπτει με ακρίβεια χειρουργείου τα αντανακλαστικά, τις αντιφάσεις και τα εθνικά μας σπορ. Η Κατερίνα Μαυρογεώργη σκηνοθετεί με ρυθμό, νεύρο και απόλυτη αίσθηση του κωμικού timing μια παράσταση που προχωρά με φόρα, εκπλήξεις και αλλεπάλληλα χτυπήματα στο κέντρο της ελληνικής ψυχής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Γιώργος Καπουτζίδης. Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαυρογεώργη. Σύμβουλος δραματουργίας - Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Αντώνης Αντωνόπουλος. Σκηνικά: Αρτεμις Φλέσσα. Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη. Μουσική: Larry Gus. Κίνηση: Σοφία Πάσχου. Φωτισμοί: Βάσια Ατταριάν. Σχεδιασμός βίντεο: Τάσος Γκολέτσος. Δραματολόγος παράστασης: Βιβή Σπαθούλα. Βοηθός σκηνοθέτιδος: Σοφία Σταθάτου. Βοηθός σκηνογράφου: Αγγελική Βασιλοπούλου-Καμπίτση. Βοηθός φωτίστριας: Σεραφείμ Ράδης. Βοηθός ενδυματολόγου: Αλεξάνδρα - Αναστασία Φτούλη. Β βοηθός σκηνοθέτιδος: Κορίνα Βεζυργιάννη. Σχεδιασμός κομμώσεων: Κωνσταντίνος Κολιούσης. Σχεδιασμός μακιγιάζ: Olga Faleichyk. Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή. Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ασημίνα Αναστασοπούλου. Στέλιος Ιακωβίδης. Στέλιος Ξανθουδάκης. Αγορίτσα Οικονόμου. Δρόσος Σκώτης. Σταμάτης Φακορέλης. Μαρία Φιλίνη. Η παράσταση «Η Καρυάτιδα!» παρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο για πρώτη φορά την περίοδο 2024-2025 και επαναλήφθηκε την περίοδο 2025-2026. Η νέα παράσταση, που πραγματοποιεί καλοκαιρινή περιοδεία το 2026, είναι συμπαραγωγή της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ARK PRODUCTIONS E.E. και του Εθνικού Θεάτρου.

Η προπώληση γίνεται μέσω more