Όπως συχνά επισημαίνει ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανος Κασσελάκης, εν όψει του έκτακτου συνεδρίου και των καταστατικών – οργανωτικών – λειτουργικών αλλαγών, είναι καιρός “να σπάσουν τα λουκέτα”!
Να ανοίξουν λοιπόν “πόρτες και παράθυρα” στην οργάνωση και λειτουργία του κινήματος. “Να μπει φρέσκος αέρας” ανανέωσης και ενθάρρυνσης για μαζική συμμετοχή νέων μελών, που συμφωνούν με τις αρχές και τις αξίες μας. Να συμμετέχουν ισότιμα στην κοινή προσπάθεια επεξεργασίας και εφαρμογής του προγράμματος ανασυγκρότησης της χώρας μας, μαζί με τα υπάρχοντα μέλη.
Άφθαρτοι άνθρωποι, χωρίς σχέσεις εξάρτησης από το παρακμιακό σύστημα που μας δυναστεύει. Πρόθυμοι να συγκρουστούν με το τυραννικό καθεστώς της ΝΔ Μητσοτάκη και με “αντιπολιτευτικές” δυνάμεις που δείχνουν συνενοχή ή ανοχή στις πολιτικές του. Ενάντια στην ατιμωρησία – την ασυλία – τη διαφθορά – την απληστία – την ενδοτικότητα και την υποτέλεια των λίγων (που συμμετέχουν στο σύστημα) και υπέρ των συμφερόντων των πολλών, της λαϊκής πλειοψηφίας. Όχι σε πολιτικά τζάκια – όχι σε επαγγελματίες πολιτικούς – όχι σε υπαλλήλους επιχειρηματικών συμφερόντων – όχι σε κατασκευασμένους και χειραγωγούμενους ηγέτες!
Όλα τα μέλη, ως ισότιμοι σύνεδροι, συμμετέχουμε και συναποφασίζουμε για το μέλλον του Κινήματος Δημοκρατίας. Για καταστατική ανασυγκρότηση – οικονομική βιωσιμότητα – κυβερνητική προοπτική. Στηρίζουμε τη δέσμευση πως “ότι πούμε προεκλογικά, αυτό και θα διεκδικήσουμε μετεκλογικά”!
Αποσπάσματα δημοσιεύσεων από Δεκέμβριο 2023 έως Δεκέμβριο 2025
(Ιαν. 2024) «Ένα κόμμα με χαοτική και άτακτη εσωτερική δομή (π.χ. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ), αλληλοαναιρούμενες «συνιστώσες» οι οποίες δεν δίνουν ισχυρή «συνισταμένη» με σταθερή κατεύθυνση «προς τον λαό», αλλά χαρακτηρίζονται από εσωστρέφεια – διαμάχες – ιδιοτέλεια και τυχαιότητα, δεν μπορεί να ενώσει – να εμπνεύσει – να ενεργοποιήσει – να δώσει προοπτική – να δημιουργήσει ελπίδα και εμπιστοσύνη, σε έναν «Λαό βασανισμένο», «πάντα ευκολόπιστο και πάντα προδομένο».
(Φεβρ. 2024): Στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ήταν απρόθυμοι ή και ανίκανοι να ασκήσουν επαρκή και αποτελεσματική αντιπολίτευση στη Βουλή και εξωκοινοβουλευτικά υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και διεκδικήσεων, αλλά ασκούσαν (μερικοί εξακολουθούν να ασκούν) με νοσηρή επιμονή «Εσωκομματική Αντιπολίτευση» υπέρ των ποσοστών συνδιοίκησης και επιρροής των «συνιστωσών» (φραξιών), προτεραιότητά τους δεν ήταν να αμφισβητήσουν την τυραννία και τον αυταρχισμό του Μητσοτάκη και της ΝΔ, αλλά τον εκάστοτε Πρόεδρο του κόμματός τους και τις όποιες πρωτοβουλίες ανοίγματος προς την κοινωνία και εγγραφής νέων μελών (που θα άλλαζαν όμως εσωτερικές ισορροπίες). Όταν αυτό έγινε αντιληπτό, είχαν πλέον τελειώσει στην αντίληψη των πολιτών ως «Κόμμα Εξουσίας».
(3.12.2024): «Δεδομένου ότι ο φραξιονισμός είναι μεταδοτική και συχνά ανίατη νόσος, αρκετά μέλη του ΚΙ.ΔΗ. προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ (στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν συνωμοσίες - ραδιουργίες των γνωστών φραξιών, που -ως ιδιοκτήτες- μας απέκλεισαν και μας εξώθησαν σε παραιτήσεις), σταδιακά απέκτησαν «μιμίδια» (χαρακτηρολογικά γονίδια) φραξιονισμού. Τώρα επιχειρούν να τα «μεταφυτεύσουν» στις νέες οργανώσεις του «Κινήματος Δημοκρατίας»! Αυτά έπαθαν – αυτά έμαθαν – αυτά πράττουν! Όμως, δεν υπάρχουν «κακές» και «καλές» φράξιες. Είτε υπάρχει ισοτιμία των μελών είτε όχι»…
Ιδιαίτερα στην παρούσα συγκυρία, όπου οι γεωπολιτικές ανατροπές, ο αναθεωρητισμός και οι αλλαγές συνόρων δια της βίας έφτασαν στη γειτονιά μας και απειλούν την εθνική ανεξαρτησία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου, όπου -ακόμη και μέσα στη δεξιά παράταξη- φουντώνουν οι αμφιβολίες για τις ικανότητες και τη στάση της κυβερνώσας «ελίτ», των καρτέλ και της «οικογενειακής ολιγαρχίας», οι ευθύνες μας ως πατριωτικού και προοδευτικού κινήματος της χώρας δεκαπλασιάζονται!
Επομένως, δέκα φορές περισσότερο απαράδεκτα είναι και τα εμπόδια λόγω φατριασμού και ιδιοτέλειας.
(12.12.2024): «Αυτά τα φαινόμενα δεν είναι συμβατά με συμμετοχική δημοκρατία, αξιοκρατία στην ανάδειξη στελεχών και ισοτιμία των μελών της βάσης. Ο αυθορμητισμός, η πρωτοβουλία των πολιτών και η ανεμπόδιστη συμμετοχή τους στις οργανώσεις μας είναι η μόνη εγγύηση για την επικράτηση του κινηματικού και πατριωτικού χαρακτήρα του Κινήματος Δημοκρατίας!»...
(7.02.2025): «Απαιτείται μεταβατική περίοδος «αποσυριζοποίησης» παλαιοκομματικών μελών, πριν συγκροτηθούν οι νέες οργανώσεις ΟΛΩΝ των ΜΕΛΩΝ… Τα μέχρι σήμερα οργανωτικά αποτελέσματα, παρά την ενθουσιώδη συμμετοχή σε δημόσιες εμφανίσεις του Στέφανου και σε πολιτικές συγκεντρώσεις του Κινήματος Δημοκρατίας, δείχνουν απρόσμενη επιφυλακτικότητα και δισταγμό των πολιτών -ιδιαίτερα των νέων- για ενεργό συμμετοχή στις προσωρινές οργανώσεις Πρωτοβουλίας...
Ας είμαστε ειλικρινείς, γνωρίζουμε τους λόγους, αλλά πολλοί αποφεύγουν να το παραδεχτούν, θυμίζοντας κομπάρσους στο ψυχολογικό δράμα του Stanley Kubrick «Eyes Wide Shut». Όσοι λίγοι τόλμησαν να αναφέρουν τις αιτίες δημόσια, αντιμετώπισαν εχθρότητα αυτόκλητων «προστατών της ηγεσίας» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έως bullying και αποκλεισμούς από «νέους ιδιοκτήτες» σε «προσωρινές Ομάδες Πρωτοβουλίας». Σε περιπτώσεις προσφυγής σε «οργανωτικά αρμόδιους στα κεντρικά», αντί διορθωτικής παρέμβασης για αποκατάσταση της ισοτιμίας των μελών έναντι όσων «έπιασαν τα στασίδια» ως πρώην «ομαδάρχες» σε ΟΜ του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξαν απαράδεκτες προτροπές του τύπου: «φτιάξτε και σεις δική σας ομάδα» ή «γιατί δεν πάτε σε οργάνωση άλλου Δήμου».
Αν θέλουμε να ξεπεραστούν οι αναστολές των ανοργάνωτων φίλων του Κινήματος και να υπάρξει μαζική και ενεργή συμμετοχή νέων μελών, θα πρέπει να πάρουμε δημόσια θέση και να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Όχι με «κυνήγι μαγισσών», αλλά με θεσμικές και καταστατικές ρυθμίσεις (αξιοποιώντας τη συγκυρία του Συνεδρίου για ανασυγκρότηση του κινήματος). Οι πολίτες περιμένουν από εμάς, ως μέλη και ως ηγεσία, να αποδείξουμε ειλικρίνεια – τόλμη και αποφασιστικότητα. Στη σημερινή εποχή γενικευμένης ηθικής κρίσης – κοινωνικής παρακμής – πολιτικής αναξιοπιστίας και διαφθοράς, ένας λαός βασανισμένος, συχνά ευκολόπιστος και πάντα προδομένος, δεν πρόκειται να εμπιστευτεί πάλι κάποιους “μοιραίους και άβουλους αντάμα, προσμένοντας να γίνει κάποιο θάμα”»…
Όπως εκτίμησε ο Στέφανος Κασσελάκης, τα συστημικά κόμματα έχουν μεταξύ άλλων:
Η Ν.Δ. ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΗΘΙΚΗΣ – ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΗΓΕΣΙΑΣ – Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Το μη συστημικό ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ δεν έχει ευτυχώς αυτά τα γνωρίσματα πολιτικής παρακμής, αλλά πρέπει να αποδείξει έμπρακτα ότι δεν έχει ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ!
Από τη συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και στα έργα μας, θα κριθεί η μαζικοποίηση του νέου κινήματος και η τήρηση των αρχών της ιδρυτικής μας διακήρυξης! Συνέπεια κατ' αρχήν από τον ίδιο τον ιδρυτή και τους συνεργάτες του, αλλά και από όλα τα μέλη που εγγράφηκαν και θα εγγραφούν στο Κίνημα Δημοκρατία
(22.05.2025): Απόψεις για τη συγκρότηση και λειτουργία του “Κινήματος Δημοκρατίας”:
- Η Συμμετοχική Δημοκρατία δεν νοείται χωρίς ενεργό συμμετοχή όλων των μελών. Όχι απλή παρουσία μελών σε συνελεύσεις και εκδηλώσεις, αλλά ενεργός συμμετοχή τους στον προβληματισμό και στην παραγωγή πολιτικής, μέσα από θεματικές ομάδες εργασίας των οργανώσεών τους, με συνεργασία Τοπικών Οργανώσεων και Θεματικών Τομέων. «Κυκλική εναλλαγή» (rotation) μελών σε όργανα, για απόκτηση διοικητικής - συντονιστικής εμπειρίας από όλους, για καλλιέργεια αυτοπεποίθησης και άσκηση ευθύνης.
- Η ατομική και κοινωνική αυτονομία δεν συμβιβάζονται με φραξιονισμό / παραγοντισμό, πρακτικές οι οποίες υποβαθμίζουν την προσωπικότητα και αξιοπρέπεια των μελών, τα ομαδοποιούν και τα καθιστούν «οπαδούς» αρχομανών ομαδαρχών, δημιουργούν εσωτερικές διαμάχες και παραλυτική εσωστρέφεια, ακυρώνοντας στην πράξη το πολιτικό νόημα της έμφυτης στον άνθρωπο ελευθερίας.
- Η ηθική προϋπόθεση θεσμιστικής ορμής και πάθους για τα κοινά (η «αστυνόμος οργά» στην Αντιγόνη του Σοφοκλή), καθώς και η ταυτόχρονη διασφάλιση ατομικής ελευθερίας και σεβασμού κοινών κανόνων (στο Κοινωνικό Συμβόλαιο του Ζ.Ζ. Ρουσσώ), απαιτούν προτεραιότητα του συλλογικού έναντι του ατομικού, του δημόσιου συμφέροντος έναντι του ιδιωτικού. Δεν ταιριάζουν λοιπόν με την ιδιοτέλεια, τις προσωπικές στρατηγικές, την κομματική επετηρίδα, τη γραφειοκρατία.
- Δεδομένου ότι η μεγάλη πλειοψηφία των σημερινών μελών του Κινήματος Δημοκρατίας προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όπου η πολιτική απραξία - ο φραξιονισμός - η εσωστρέφεια και η ιδιοτέλεια των επαγγελματικών στελεχών - μετακλητών και υπαλλήλων ήταν καθεστώς, η «αποσυριζοποίηση» του Κινήματος Δημοκρατίας δεν θα είναι εύκολη.
Αν τα παραπάνω δεν τηρηθούν, πληγώνεται αθεράπευτα η δημόσια εικόνα του Κινήματος, του ηγέτη και των μελών του. Επεκτείνεται τότε η αποστροφή πολιτών και ψηφοφόρων για τα συστημικά κόμματα και σε μάς, αφού θα επιβεβαιωθεί η αποκρουστική αίσθηση ότι «όλοι ίδιοι είναι». Δυστυχώς έτσι παγιώνεται το τεράστιο ποσοστό αποχής από την πολιτική και τα κοινά, ιδιαίτερα όσον αφορά στις νεότερες γενιές.
(30.05.2025): Σχεδόν το σύνολο των έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης πανελλαδικής εμβέλειας και πολλά επαρχιακά, αλλά και οι -θέλοντας και μη «συνεργαζόμενοι»- υπάλληλοί τους, έχουν στρατευθεί «με το αζημίωτο» σε τυφλή διάδοση της κυβερνητικής προπαγάνδας, της ασύστολης παραπληροφόρησης – των fake news, καθώς και σε «δολοφονία χαρακτήρων» όσων αντιστέκονται και αποκαλύπτουν την αλήθεια.
Η παραπληροφόρηση περιλαμβάνει πλέον και χειραγώγηση της κοινής γνώμης μέσω ορυμαγδού συνεχών «δημοσκοπήσεων», μεθοδευμένων για δημιουργία ψευδών εντυπώσεων υπέρ του κυβερνητικού – συστημικού αφηγήματος, αποπροσανατολισμό της δημόσιας συζήτησης από την αποκάλυψη της αλήθειας για τα αλλεπάλληλα κυβερνητικά σκάνδαλα – εγκλήματα και για απόκρυψη της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Αν δεν ανατραπεί αυτό το «μονοπώλιο» ενημέρωσης, που «ταΐζει σανό» - ψεύδη και παραπληροφόρηση, αποχαυνώνοντας αναγνώστες – θεατές – ακροατές, στερώντας τους πολίτες από ανεξάρτητη ενημέρωση έγκυρων σχολιαστών και από γνώση της αλήθειας, δεν υπάρχει προοπτική γνήσιας έκφρασης σε εκλογές!
Σε αυτό το άθλιο, σάπιο, νοσηρό, διεφθαρμένο καθεστώς και στο γενικότερο περιβάλλον θεσμικής – πολιτικής – κοινωνικής παρακμής που το περιβάλλει, τα συστημικά κόμματα είναι ομοτράπεζα ως μέτοχοι - ηθικά και πολιτικά «πτωχευμένοι» και οικονομικά «καταχρεωμένοι». Μόνο το «Κίνημα Δημοκρατίας» και ο Στέφανος Κασσελάκης είναι χωρίς χρέη και εξαρτήσεις, έχουν πρόγραμμα – οργάνωση και θέληση για ριζική αλλαγή και είναι ικανοί να κινητοποιήσουν την λαϊκή πλειοψηφία για δημοκρατική ανατροπή αυτού του φαύλου συστήματος και του πελατειακού κράτους.
(30.05.2025) 1ο παράδειγμα επιπτώσεων στη σχέση Κόμματος με Φράξια: η αντίστοιχη σχέση Ξενιστή – Παρασίτου: «Παρασιτικά φυτά όπως ο «Σπάγκος του Διαβόλου» (Teufelszwirn, Cuscuta, Kadytas), που δεν διαθέτουν ρίζες και φύλλα, είναι ανίκανα για φωτοσύνθεση και απομυζούν χυμούς από το φυτό ξενιστή. Αρχικά τα παράσιτα τρέφονται χωρίς να ξεραίνουν τον ξενιστή, μέχρι να αναπτυχθούν και να ρίξουν σπόρους στο έδαφος, οπότε τον απομυζούν μέχρι να τον ξεράνουν. Αφού φυτρώσουν αναζητούν αμέσως ένα υγιές γειτονικό φυτό – ξενιστή, κινώντας τα «πλοκάμια» τους και «μυρίζοντας» με αισθητήρες που βρίσκονται στο άκρο τους. Μπορούν να διακρίνουν υγιή από άρρωστα φυτά – ξενιστές.
(Ιούλιος 2025) 2ο παράδειγμα: «ο ιός του φραξιονισμού» μοιάζει με τον ιό της ανεμοβλογιάς και του έρπητα: μένει για πάντα στο σώμα του φορέα – ξενιστή και εκδηλώνει συμπτώματα κάθε φορά που εξασθενεί το ανοσοποιητικό του σύστημα, καθώς και σε περιπτώσεις κρίσεων και άγχους.
(Ιούλιος 2025) 3ο παράδειγμα: η αλληγορική ταινία «Ο Ενοικιαστής» (The Tenant), του ιδιοφυούς Roman Polanski. Παραπέμπει στον εξαναγκασμό σε «παραίτηση» (πολιτική αυτοκτονία) διαδοχικών Προέδρων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (Τσίπρας, Κασσελάκης, Φάμελλος). Σε έναν απογοητευμένο, παρακμιακό κόσμο, με σταθερή κοινωνική τάξη (εδώ: το νεοσταλινικό ιερατείο), το άτομο και η αυτονομία του έχουν μόνο μία μοίρα: υποταγή και εσωτερίκευση των κανόνων αυτής της τάξης – είτε παραφροσύνη. Το άτομο βρίσκεται πάντα στο χείλος του αφανισμού, έτοιμο να χάσει τον εαυτό του, την προσωπικότητά του. Η μεθοδικά «καλλιεργούμενη» παράνοια ενός «ξένου», γίνεται μέρος της νοοτροπίας δίωξης από αυτό τον «καλά» οργανωμένο κόσμο. Κανείς δεν μπορεί πλέον να τον βοηθήσει πραγματικά, ούτε ο ίδιος τον εαυτό του, καταλήγοντας «νομοτελειακά» σε παραίτηση – αυτοκτονία» (σ.σ. εκτός αν επιλέξει λυτρωτική φυγή).
(13.07.2025) Μετά την από 27.06.2025 «Επιστολή Προέδρου» και την από 11.07.2025 συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ:
- Ο Πρόεδρος «έχει επίγνωση ότι συριζαϊκές» πρακτικές και νοοτροπίες του παρελθόντος εφαρμόστηκαν και στην εκλογή των οργάνων» - αποδέχεται επομένως ότι υπάρχουν φράξιες συριζαϊκής προέλευσης και ότι υπήρξαν παρεμβάσεις τους στην εκλογή οργάνων, και δηλώνει ότι -όπως δείχνουν οι υπόλοιπες συγκρούσεις του με μιντιακά κέντρα, κλεπτοκρατικά συμφέροντα και το παλιό πολιτικό σύστημα- προφανώς «είναι ξεκάθαρο ότι θα συγκρουστεί με οποιαδήποτε φράξια μέσα στο κόμμα που έχει ιδρύσει»!
- Είναι λοιπόν αστήρικτες οι όποιες «βολικές ερμηνείες» από αυτόκλητους πιστούς – οπαδούς και υπερασπιστές της «κομματικής ορθότητας», που επιχειρούν να αντιστρέψουν το νόημα των δηλώσεών του. Ίσως για να δικαιολογήσουν τα απαράδεκτα -παρορμητικά ή σκόπιμα- δυσφημιστικά σχόλια «οπαδικού» ύφους και χαρακτήρα ενάντια σε μέλη που παραιτήθηκαν, αποχώρησαν, διαφώνησαν τολμώντας να αποκαλύψουν και να καταγγείλουν έγκαιρα τα «κακώς κείμενα». Ή ως άλλοθι για τις επιχειρούμενες άθλιες «δολοφονίες χαρακτήρα» όσων διατυπώνουν κριτικές απόψεις. Ίσως συγκαλύπτουν δικές τους ενοχές για: συμμετοχή σε φραξιονιστικές παρεμβάσεις, ιδιοτέλεια, φοβίες και ανασφάλειες, πρακτικές και νοοτροπίες που «μετακόμισαν μαζί τους» από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
- Παρά το ότι θεωρώ τις αποχωρήσεις – παραιτήσεις πρόωρες ή τουλάχιστον υπερευαίσθητες, ως αντιδράσεις πίκρας και απογοήτευσης όσων ξαναζούν πρακτικές άνισης μεταχείρισης, αποκλεισμού και ραδιουργίας, οφείλω να επισημάνω ότι οι παραιτηθέντες περιορίστηκαν σε πολιτικές διαφωνίες και επιχειρήματα καταγγελίας του νέου φραξιονισμού, αποφεύγοντας υβριστικούς χαρακτηρισμούς.
- Εκτιμώ λοιπόν ότι σε αυτό το κλίμα «εξόντωσης διαφωνούντων» - «συγκάλυψης φραξιονισμού» και «απαγόρευσης δημοσιεύσεων» αναφέρεται ο Πρόεδρος, όταν γράφει: «Αλλά πιο πολύ με απασχολούν τα πρώτα δείγματα της εσωτερικής μας κουλτούρας, τα οποία δεν συνάδουν με το όραμα που έχω για το Κίνημα. Η κουλτούρα μας πρέπει να ελκύει και να μεγεθύνει, όχι να αποθαρρύνει και να απωθεί. Ο κομματικός μηχανισμός πρέπει να προσθέτει και να πολλαπλασιάζει τις πρωτοβουλίες της ηγεσίας, όχι να αποπροσανατολίζει.»
- Όσον αφορά τη διατύπωση: «μιλάτε για 30 άτομα σε σύνολο 30.000», νομίζω ότι είναι ανακριβής και απαξιωτική. Προφανώς δεν έχω τα ακριβή στοιχεία που διαθέτουν όσοι έχουν στον έλεγχό τους το μητρώο μελών και το οργανωτικό, αλλά οι αποχωρήσεις – παραιτήσεις μελών αθροιστικά εκτιμώ ότι ανέρχονται σε πολλές εκατοντάδες, σχεδόν σε όλες τις οργανώσεις του ΚΙΔΗ στη χώρα και στο εξωτερικό. Πρόκειται κατά κανόνα για μέλη πολιτικοποιημένα, με ενεργό συμμετοχή σε κόμματα ή/και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, που χαίρουν εκτίμησης στον κοινωνικό τους περίγυρο, ενώ αυτό δεν συμβαίνει με αρκετά από τα «πρωτοπαλίκαρα της κομματικής ορθότητας». Πιο πολύ με απασχολεί λοιπόν και εμένα, το ότι «η κουλτούρα των διαφωνούντων» που τυχαίνει να γνωρίζω, «συνάδει με το όραμα που έχει ο Πρόεδρος για το Κίνημα», ήτοι την άμεση – συμμετοχική δημοκρατία, σε αντίθεση με «τα πρώτα δείγματα της εσωτερικής κουλτούρας» αρκετών δημόσιων επικριτών τους (π.χ. στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης).
- Υποστηρίζω τον Πρόεδρο στο ότι: «Πρέπει να προχωρήσουμε στις αναγκαίες διορθώσεις αν είναι η κομματική λειτουργία να προσφέρει στον κοινό στόχο: να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών και να αλλάξουμε την χώρα με τις ευθύνες που θα μας αναλογούν», καθώς και ότι: «Η χώρα έχει ανάγκη από ένα κόμμα «διαμάντι», φιλοευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό, κοινωνικά φιλελεύθερο, παρεμβατικό στην οικονομία, που θα δημιουργήσει μια ελεύθερη κοινωνία, το οποίο να είναι καθαρό και ανεξάρτητο»...
---------------------------
Νομίζω ότι ένας από τους λόγους που δεν είμαστε “ελκυστικοί” σε όσους προσκαλούμε να συμμετάσχουν στο Κίνημα, είναι η φοβική νοοτροπία και μυστικοπάθεια “να μη μάθουν οι απέξω τι συζητάμε οι μέσα”, ή να δημοσιοποιούμε μόνο ότι εγκριθεί αφού “συνεδριάσουν τα όργανα”. Λες και νοιώθουμε ένοχοι ή ανασφαλείς για τις απόψεις και τις ιδέες μας!
- Σκεφτήκαμε όμως πόσο ενδιαφέρον θα είχε ο ανεμπόδιστος δημόσιος διάλογος των μελών μας για όλα αυτά τα θέματα, (π.χ. σε μια εναία ή σε επί μέρους διαδικτυακές πλατφόρμες), ως κίνητρο εγγραφής νέων μελών; Αντί αυτού, σκοτώνουμε «προληπτικά» τον αυθορμητισμό και την πρωτοβουλία στη δημόσια παρουσία μελών και φίλων, προσβάλουμε την αξιοπρέπεια και την προσωπικότητά τους, τους στερούμε την ίση μεταχείριση και το πολιτικό νόημα της έμφυτης στον άνθρωπο ελευθερίας στη σκέψη και στην έκφραση, εμποδίζουμε το συνδυασμό προσωπικής - ορθολογικής - κοινωνικής αυτονομίας. Με λίγα λόγια καταργούμε φοβικά όλες τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες της άμεσης - συμμετοχικής δημοκρατίας που εξαγγείλαμε.
Ο αποκλεισμός ιδεών και απόψεων σε “κομματικά στεγανά” αντί για το φως της δημοσιότητας ήταν και είναι “δόγμα” σε λενινιστικά κόμματα “νέου τύπου”. Όσον μας αφορά, εξυπηρετεί μόνο όσους “έχουν κάτι να κρύψουν”, όπως π.χ. οι εσωκομματικές ομαδοποιήσεις. (άσε που τίποτα δεν μένει κρυφό στις μέρες μας).
Επίσης, ο ασφυκτικός έλεγχος ΜΜΕ + Ενημέρωσης από το κυβερνητικό καθεστώς, αφήνει ως μόνη χαραμάδα ελεύθερης – δημόσιας επικοινωνίας ιδεών – απόψεων – προτάσεων τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (παρόλα τα μειονεκτήματά τους).
Όμως, αν τα 30 είναι λίγα στα 30.000 υπάρχοντα μέλη, και αυτά είναι λίγα σε σχέση με 300.000 μέλη που θεωρούνται εφικτά, αν πείσουμε για τη συνέπεια της κομματικής μας λειτουργίας με τις διακηρύξεις μας. Και αυτά είναι με τη σειρά τους πολύ λίγα σε σχέση με τον φιλόδοξο στόχο 3.000.000 πολιτών – ψηφοφόρων για μειωμένη αποχή, αυτοδυναμία και κυβερνησιμότητα. Έχουμε δρόμο μπροστά μας, όπου υπάρχει χώρος και ρόλος για όλους.
(12.08.2025): (σ.σ. πέραν του “περίτεχνου” Καταστατικού...), Οι πρόσφατες εγκύκλιοι «Κανονισμών Λειτουργίας» Δημοτικών Οργανώσεων – Θεματικών Τομέων κλπ. Οργάνων του Κινήματος, θεσμοποιούν και ευνοούν περαιτέρω τον εισοδισμό και την επικράτηση μελών της εν λόγω φράξιας στα «όργανα». Διότι προβλέπουν εξαιρετικά απαιτητικές γραφειοκρατικές και τεχνοκρατικές «δεξιότητες» από αρκετά μέλη των «οργάνων», ιδιαίτερα στις «υπευθυνότητες» που εξ’ αρχής είχαν προτεραιότητα για τον φραξιονιστικό μηχανισμό (Μητρώο, Οργανωτικό, Συντονιστές, διαχείριση ψηφιακών εργαλείων – μέσων κοινωνικής δικτύωσης). Απαιτήσεις που τείνουν να αποτρέπουν τα «απλά μέλη» (χωρίς ιδιοτελές κίνητρο) από αυτές τις «δύσκολες θέσεις». Μοιάζουν να προορίζονται στην πορεία για «επαγγελματικά στελέχη»!
Απευθύνονται όχι στους πολλούς, που θεωρούν τη συμμετοχή τους στα κοινά ως «τρόπο ζωής», αλλά στους λίγους που έχουν «κίνητρο» να αναζητούν «τρόπο βιοπορισμού» στα κόμματα (για να θυμηθούμε σχετική δήλωση του Στέφανου Κασσελάκη ως προς τα ιδιοτελή «επαγγελματικά στελέχη» του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ). Αντίθετα, είναι αξιοσημείωτο ότι οι διαδικασίες πολιτικής ενημέρωσης και επιμόρφωσης όλων των μελών, καθώς και της συμμετοχής τους στη παραγωγή πολιτικής μέσα στις οργανώσεις βάσης του Κινήματος, δεν έχουν τύχει ανάλογης προσοχής και ενδιαφέροντος από τους συντάκτες των «Κανονισμών Λειτουργίας». Παρά το ότι δεν νοούνται «συμμετοχική δημοκρατία» και «κινηματικός χαρακτήρας» χωρίς ενεργό συμμετοχή των μελών.
(12.08.2025): Η γνώμη μου – και η πρότασή μου – είναι να αποφευχθούν διαγραφές και πειθαρχικές ποινές, είτε «κρυφών μελών» της φράξιας είτε «δημόσιων επικριτών» του φραξιονισμού, που θα οδηγούσαν σε εσωστρέφεια – ένταση και διχαστικό κλίμα. Αντίθετα, προτείνω να γίνει υπέρβαση της «συριζαϊκής κουλτούρας» που αναπόδραστα οδηγεί σε ένα ακόμη «κόμμα του 3-4%», με ένα νέο άλμα (από αυτά που συνηθίζει ο δικός μας Στέφανος) προς «το όραμα που έχει για το Κίνημα»! Να συνεχίσει όπως ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2023: με δημόσια πρόσκληση για μαζική εγγραφή μελών στο «Κίνημα Δημοκρατίας» και με δέσμευση για συγκεκριμένες «αναγκαίες διορθώσεις» στην κομματική συγκρότηση και λειτουργία, που «θα ελκύουν και θα μεγεθύνουν, αντί να αποθαρρύνουν και να απωθούν».
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ – ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
